Odkryj: Wersal

Pałac Wersalski to dawny zamek królewski w departamencie Yvelines, na południowy zachód od Paryża. Rozbudowany z pałacyku myśliwskiego za Ludwika XIV, był główną rezydencją królów Francji od 1682 roku do rewolucji francuskiej i mieści Galerię Zwierciadlaną. Dziś stanowi centrum posiadłości obejmującej też ogrody i pałace Trianon.

Neoklasycystyczny pałac w posiadłości wersalskiej, zbudowany w latach 1762–1768 według projektu Ange'a-Jacques'a Gabriela dla faworyty Ludwika XV, Madame de Pompadour, na miejscu wcześniejszego ogrodu botanicznego. Ludwik XVI podarował go później swojej żonie Marii Antoninie, która używała go jako prywatnego ustronia z dala od formalności głównego pałacu.

Parterowy pałac z różowego marmuru i kamienia na północno-zachodnim skraju posiadłości wersalskiej, wznoszony od 1687 roku przez Julesa Hardouina-Mansarta jako ustronie dla Ludwika XIV z dala od surowej etykiety dworskiej. Zastąpił wcześniejszy pawilon wyłożony porcelanowymi płytkami na tym samym miejscu i stoi obok własnego parku, który obejmuje też Petit Trianon.

Zamek Saint-Germain-en-Laye to dawny pałac królewski na zachód od Paryża, przebudowany dla Franciszka I od 1539 roku wokół XIII-wiecznej kaplicy św. Ludwika i używany przez dwór, dopóki Ludwik XIV nie przeniósł się do Wersalu w 1682 roku. Od 1867 roku mieści Musée d'Archéologie nationale, a w jego ogrodach jest Wielki Taras Le Nôtre'a nad Sekwaną.

Muzeum Marmottan Monet to muzeum sztuki na skraju Lasku Bulońskiego, w dawnym pałacyku myśliwskim kupionym przez Julesa Marmottana w 1882 roku i zapisanym wraz z kolekcją jego syna Paula Académie des Beaux-Arts w 1932 roku. Otwarte w 1934 roku, posiada ponad 300 dzieł impresjonistów, głównie Moneta, dzięki darowiźnie jego syna Michela z 1966 roku.

Dom Balzaka to muzeum pisarza przy Rue Raynouard 47 w Passy, jedyna zachowana rezydencja powieściopisarza Honoré de Balzaka. Wynajmował on mieszkanie na parterze od 1840 do 1847 roku pod fałszywym nazwiskiem, ukrywając się przed wierzycielami, i napisał tu znaczną część Komedii ludzkiej. Miasto Paryż nabyło dom w 1949 roku.

Fundacja Louis Vuitton to muzeum sztuki i centrum kultury finansowane przez grupę LVMH, w budynku ze szklanymi żaglami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Otwarto ją w 2014 roku obok Jardin d'Acclimatation w Lasku Bulońskim. Muzeum prezentuje wystawy sztuki nowoczesnej i współczesnej w kilku galeriach.

Francuskie narodowe muzeum morskie, założone w 1827 roku i mieszczące się od 1937 roku w Palais de Chaillot, z widokiem na Sekwanę. Jego kolekcja, sięgająca daru modeli statków dla Ludwika XV z 1748 roku, obejmuje historię marynarki, modele okrętów, broń i malarstwo marynistyczne. Muzeum ponownie otwarto w 2023 roku po renowacji.

Cité de l'architecture et du patrimoine to muzeum architektury w Palais de Chaillot. Założone w 1879 roku przez Eugène'a Viollet-le-Duca i ponownie otwarte w obecnej formie w 2007 roku, prezentuje pełnowymiarowe gipsowe odlewy francuskiej rzeźby monumentalnej, w tym portali katedr, a także modele francuskich budynków od 1850 roku.

Musée du quai Branly – Jacques Chirac to muzeum antropologiczne w pobliżu wieży Eiffla, zaprojektowane przez architekta Jeana Nouvela i otwarte w 2006 roku. Jego kolekcja obejmuje sztukę i kulturę materialną Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, eksponowaną wzdłuż krętej rampy i w budynku od strony ogrodu. Część fasady od ulicy pokrywa zielona ściana z roślin.

Muzeum Guimet to muzeum sztuki azjatyckiej przy Place d'Iéna, założone przez przemysłowca Émile'a Guimeta, otwarte najpierw w Lyonie w 1879 roku i przeniesione do Paryża w 1889 roku. Jego kolekcja obejmuje Kambodżę, Tajlandię, Wietnam, Tybet, Indie i Nepal, z rzeźbą, ceramiką i sztuką buddyjską od starożytności po średniowiecze.

Palais de Tokyo to budynek przy Avenue du Président Wilson zbudowany na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. W jego zachodnim skrzydle od 2002 roku działa centrum sztuki współczesnej, organizujące wystawy czasowe w dużych galeriach w stylu industrialnym. Wschodnie skrzydło mieści miejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Palais Galliera to pałac w stylu włoskiego renesansu zbudowany w latach 1879–1894 przez architekta Léona Ginaina, ufundowany przez księżnę Galliera. Jest muzeum mody miasta Paryża, posiadającym około 70 000 strojów i dodatków od XVIII wieku do dziś, pokazywanych na zmieniających się wystawach czasowych, a nie na stałej ekspozycji.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta Paryża zajmuje wschodnie skrzydło Palais de Tokyo, zbudowanego na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. Otwarte w 1961 roku i ponownie w 2019 roku po renowacji, posiada około 15 000 dzieł sztuki XX i XXI wieku, w tym obrazy Picassa, Matisse'a, Braque'a i Légera.

Muzeum Bourdelle'a zachowuje pracownię rzeźbiarza Antoine'a Bourdelle'a, który używał jej od 1885 roku aż do śmierci w 1929 roku, przy Rue Antoine Bourdelle 18. Otwarte jako muzeum w 1949 roku, zostało później rozbudowane przez architektów Henriego Gautruche'a i Christiana de Portzamparca. Kolekcja liczy ponad 500 jego prac z gipsu, marmuru i brązu.

Muzeum wojskowe w Hôtel des Invalides, kompleksie, który Ludwik XIV kazał wznieść w 1670 roku dla inwalidów wojennych. Utworzone w 1905 roku z dwóch starszych kolekcji, obejmuje historię wojskowości od starożytności do II wojny światowej, a w Kościele Inwalidów znajduje się grobowiec Napoleona, ukończony w 1861 roku, dwadzieścia lat po powrocie jego szczątków z Wyspy Świętej Heleny.

Muzeum Rodina zajmuje Hôtel Biron, XVIII-wieczną rezydencję w 7. dzielnicy, wraz z otaczającym ją ogrodem. Gromadzi dzieła rzeźbiarza Auguste'a Rodina, w tym odlewy z brązu Myśliciela i Bram piekieł wystawione na zewnątrz. Muzeum otwarto w 1919 roku, po tym jak Rodin przekazał swoją kolekcję państwu francuskiemu.

Przeszklona hala wystawowa w 8. dzielnicy Paryża, zbudowana na Wystawę Światową 1900 roku na miejscu dawnego Pałacu Przemysłu. Jej kamienne fasady w stylu Beaux-Arts i sklepienia z żelaza i szkła, odnowione i ponownie otwarte w 2025 roku, goszczą dziś czasowe wystawy sztuki i wydarzenia.

Muzeum Wyzwolenia Paryża – Muzeum Generała Leclerca – Muzeum Jeana Moulina zajmuje dawne pawilony rogatkowe przy Place Denfert-Rochereau, nad bunkrem, który w sierpniu 1944 roku służył jako stanowisko dowodzenia pułkownika Rol-Tanguya. Przeniesione pod ten adres w 2019 roku, przedstawia wyzwolenie Paryża i ruch oporu w czasie wojny.

Pałac w stylu Beaux-Arts zbudowany na Wystawę Światową 1900 roku przez architekta Charles'a Giraulta, naprzeciw Grand Palais po drugiej stronie Avenue Winston-Churchill. Mieści Muzeum Sztuk Pięknych Miasta Paryża, ze zbiorami od starożytności do XX wieku, w tym kolekcją Dutuit z dziełami średniowiecza i renesansu oraz kolekcją Tuck z XVIII-wiecznymi meblami.