Odkryj: Wiedeń

Budynek Secesji to hala wystawowa sztuki współczesnej, ukończona w 1898 roku przez Josepha Marię Olbricha dla stowarzyszenia artystów Secesja Wiedeńska. Kopuła ze złoconych liści laurowych wieńczy biały sześcian, nad mottem „Der Zeit ihre Kunst, der Kunst ihre Freiheit”. W podziemiu prezentowany jest Fryz Beethovenowski Gustava Klimta z 1902 roku.

Gmach Parlamentu Austrii przy Ringstrasse to siedziba Rady Narodowej i Rady Federalnej. Zaprojektował go w stylu neogreckim Theophil Hansen, a zbudowano go w latach 1874–1883; przed nim stoi Fontanna Pallas Ateny. Po renowacji ponownie otwarto go w 2023 roku z centrum dla zwiedzających, wycieczkami z przewodnikiem i galeriami dla publiczności podczas posiedzeń.

Karlskirche przy Karlsplatz to barokowy kościół, który cesarz Karol VI ślubował wznieść podczas zarazy w 1713 roku, poświęcony świętemu Karolowi Boromeuszowi. Zbudowany w latach 1716–1737 według planów Johanna Bernharda Fischera von Erlacha, łączy zieloną kopułę, grecki portyk i dwie kolumny ze spiralnymi płaskorzeźbami; wewnątrz znajduje się fresk kopułowy Johanna Michaela Rottmayra.

Kunsthalle Wien to miejska instytucja wystawiennicza Wiednia poświęcona międzynarodowej sztuce współczesnej, otwarta w 1992 roku w tymczasowym budynku kontenerowym projektu Adolfa Krischanitza przy Karlsplatz. Nie ma własnej kolekcji i prezentuje zmieniające się wystawy indywidualne i tematyczne w dwóch miejscach: w MuseumsQuartier przy Museumsplatz i w szklanym pawilonie przy Karlsplatz.

Ratusz w Wiedniu to neogotycka siedziba burmistrza oraz władz miasta i kraju związkowego, zbudowana w latach 1872–1883 według projektu Friedricha von Schmidta. Na jego 98-metrowej centralnej wieży stoi Rathausmann, miedziany chorąży w zbroi. Na placu przed nim odbywają się sezonowe wydarzenia, a miasto organizuje zwiedzanie wnętrz z przewodnikiem.

Leopold Museum w wiedeńskim MuseumsQuartier otwarto w 2001 roku, by prezentować kolekcję Rudolfa i Elisabeth Leopoldów, ponad 5000 dzieł zgromadzonych w ciągu pięciu dekad. Koncentruje się na sztuce austriackiej pierwszej połowy XX wieku, z dużą grupą prac Egona Schielego oraz obrazami Gustava Klimta, Oskara Kokoschki i Richarda Gerstla.

Mumok, czyli Museum moderner Kunst Stiftung Ludwig Wien, to muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej w MuseumsQuartier. Od 2001 roku zajmuje ciemny, obłożony kamieniem blok projektu Ortner & Ortner, a jego kolekcja około 10 000 dzieł obejmuje Warhola, Picassa, Beuysa, Lichtensteina i duży zbiór wiedeńskiego akcjonizmu.

Naschmarkt to największy stały targ Wiednia, ciągnący się na długości około 1,5 kilometra wzdłuż Wienzeile nad przykrytą sklepieniem rzeką Wien. Rzędy stałych stoisk sprzedają owoce, warzywa, przyprawy, sery, ryby i delikatesy, między małymi restauracjami i barami. Nazwę Naschmarkt nosi od około 1820 roku, a w soboty jego południowy koniec wypełnia pchli targ.

Kościół Wotywny to neogotycki kościół obok Uniwersytetu Wiedeńskiego, zbudowany w latach 1856–1879 według projektu Heinricha von Ferstela jako dziękczynienie za ocalenie cesarza Franciszka Józefa z zamachu w 1853 roku. Jego muzeum w podwyższonym oratorium prezentuje przedmioty liturgiczne, chorągwie i rzeźbiony antwerpski Ołtarz Pasyjny z około 1500 roku.

Muzeum Zygmunta Freuda zajmuje budynek przy Berggasse 19 w wiedeńskiej dzielnicy Alsergrund, gdzie Freud mieszkał i przyjmował pacjentów aż do emigracji w 1938 roku. Założone w 1971 roku, przedstawia jego życie i twórczość oraz historię psychoanalizy, z oryginalnymi pokojami, dokumentami i przedmiotami osobistymi.

Dolny Belweder to barokowy pałac, który Johann Lukas von Hildebrandt zbudował dla księcia Eugeniusza Sabaudzkiego w latach około 1712–1716 u stóp ogrodów Belwederu przy Rennweg. Jego sale reprezentacyjne, przylegająca Oranżeria i Stajnie Pałacowe mieszczą dziś wystawy czasowe muzeum Belweder i jego sztukę średniowieczną.

KunstHausWien to muzeum w wiedeńskiej dzielnicy Landstraße zaprojektowane przez artystę Friedensreicha Hundertwassera, który w latach 1989–1991 przebudował fabrykę mebli Thonet z 1892 roku, dodając nierówne podłogi, kolumny wyłożone płytkami i porośnięte roślinami fasady. Dwa dolne piętra mieszczą stałą wystawę jego prac, a górne zmieniające się wystawy.

Hundertwasserhaus to miejski budynek mieszkalny na rogu Kegelgasse i Löwengasse w 3. dzielnicy Wiednia, zbudowany w latach 1983–1985 według koncepcji artysty Friedensreicha Hundertwassera z architektami Josefem Krawiną i Peterem Pelikanem. Jego fasada ma kolorowe nieregularne plamy, cebulaste kopuły i drzewa rosnące na tarasach.

Prater to park publiczny o powierzchni około 6 km² w wiedeńskiej dzielnicy Leopoldstadt, dawne cesarskie tereny łowieckie, które cesarz Józef II udostępnił publiczności w 1766 roku. Obsadzona kasztanowcami Hauptallee biegnie około 4,4 km od Praterstern do Lusthaus, a na jej północnym końcu leży wesołe miasteczko Wurstelprater z Diabelskim Młynem.

Górny Belweder to większy z dwóch barokowych pałaców zbudowanych dla księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, zaprojektowany przez Johanna Lukasa von Hildebrandta i ukończony w 1723 roku nad tarasowym ogrodem. Mieści kolekcję sztuki austriackiej Belwederu od średniowiecza do dziś, w tym „Pocałunek” Gustava Klimta i dzieła Schielego i Kokoschki.

Wiener Riesenrad to diabelski młyn o wysokości 64,75 metra przy wejściu na Prater w dzielnicy Leopoldstadt, zbudowany w 1897 roku przez angielskiego inżyniera Waltera Basseta na złoty jubileusz cesarza Franciszka Józefa I. Uszkodzony w czasie II wojny światowej, został odbudowany z 15 z jego pierwotnych 30 wagonów, z których rozciąga się widok na miasto.

Madame Tussauds Wiedeń to muzeum figur woskowych przy Riesenradplatz na Praterze, otwarte 1 kwietnia 2011 roku i prowadzone przez Merlin Entertainments. Ponad 90 figur na trzech piętrach pogrupowano w sale tematyczne, od Marii Teresy, Mozarta i Zygmunta Freuda po austriackich sportowców, aktorów filmowych i muzyków pop, z częścią poświęconą cesarzowej Sisi.

Belvedere 21 to placówka Belwederu poświęcona sztuce współczesnej, filmowi i muzyce, w pawilonie ze stali i szkła zaprojektowanym przez Karla Schwanzera na Expo 58 w Brukseli i ponownie postawionym w wiedeńskim Schweizergarten. Przebudowany przez Adolfa Krischanitza w latach 2009–2011, prezentuje zmieniające się wystawy sztuki austriackiej i międzynarodowej oraz organizuje pokazy filmowe i koncerty.

Muzeum Historii Wojskowości zajmuje ceglany budynek w Arsenale zaprojektowany przez Theophila Hansena i ukończony w 1856 roku, najstarszy budynek w Austrii zbudowany specjalnie jako muzeum. Prowadzone przez Ministerstwo Obrony, przedstawia historię wojskowości Austrii za pomocą broni, mundurów, czołgów i obrazów, w tym samochodu, w którym w 1914 roku w Sarajewie zastrzelono arcyksięcia Franciszka Ferdynanda.

Schlumberger Kellerwelten to sklepione piwnice wytwórni win musujących Schlumberger przy Heiligenstädter Straße w dzielnicy Döbling, firmy założonej przez Roberta Schlumbergera w 1842 roku. Zwiedzanie trwające od 30 do 45 minut, z audioprzewodnikiem w ośmiu językach, objaśnia tradycyjną metodę fermentacji w butelce i kończy się degustacją.