Odkryj: Visby

Ruina kościoła św. Katarzyny, w Visby zwana S:ta Karin, stoi przy Stora torget, głównym placu. Był to kościół klasztoru franciszkanów założonego w 1233 roku, rozbudowany do trzynawowego kościoła halowego z nowym prezbiterium konsekrowanym w 1391 roku i opuszczony po reformacji. Jego otwarta nawa ze smukłymi filarami i ceglanymi sklepieniami należy do obiektu światowego dziedzictwa Visby.

Mury miejskie Visby to średniowieczny mur obronny zbudowany w dwóch etapach pod koniec XIII i w XIV wieku wokół hanzeatyckiego miasta Visby, od 1995 roku wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zachowało się około 3,4 km muru z 27 dużymi i 9 małymi basztami, bramami takimi jak Österport i Norderport oraz starszą wieżą Kruttornet przy porcie.

Katedra w Visby, pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, została zbudowana w XIII wieku jako kościół niemieckich kupców handlujących w Visby i konsekrowana w 1225 roku. To jedyny średniowieczny kościół w mieście, który wciąż jest używany, a katedrą stała się w 1572 roku. Jej wieża zachodnia i dwie wieże wschodnie mają barokowe hełmy; wewnątrz znajduje się wyposażenie z kilku stuleci.

Almedalen to park w Visby tuż za średniowiecznym murem miejskim, w miejscu średniowiecznego portu, który stał się zbyt płytki w miarę wynoszenia się lądu. W latach 70. XIX wieku posadzono tu wiązy, od których park wziął nazwę. Jest w nim staw, trawniki i plac zabaw, a każdego lata odbywają się tu przemówienia Tygodnia Almedalen, miejsca spotkań szwedzkiej polityki.

Ruina kościoła św. Mikołaja na północy starego miasta Visby wywodzi się z kościoła, którego budowę rozpoczęto około 1215–1220 roku i który w latach 20. XIII wieku przejęli dominikanie, przebudowując go na kościół klasztorny; gotyckie prezbiterium pochodzi z około 1400 roku. Spalony w 1525 roku, od 1929 roku służy jako letnia scena koncertów i przedstawień. Jego zachodni szczyt ma dwie okrągłe rozety.

Ogród Botaniczny w Visby założyło w 1855 roku towarzystwo DBW w obrębie murów miejskich, między brzegiem a starym miastem na północ od Almedalen; obecną formę uzyskał w latach 30. XX wieku. Na 2,5 hektara są kolekcje drzew, ogród różany, ogród ziołowy i rośliny takie jak figa, morwa i orzech włoski, a w jego południowej części stoi porośnięta bluszczem ruina kościoła św. Olafa.