Εξερευνήστε: Μπρέσια

Η Πιάτσα ντέλα Λότζια είναι αναγεννησιακή πλατεία στη Μπρέσια που διαμορφώθηκε από το 1433 επί βενετικής κυριαρχίας. Την πλαισιώνουν το Παλάτσο ντέλα Λότζια, το παλιό και το νέο Μόντε ντι Πιετά με ρωμαϊκές επιγραφές εντοιχισμένες στους τοίχους τους, και στοές κάτω από έναν πύργο ρολογιού με αστρονομικό ρολόι του 16ου αιώνα. Ένα μνημείο θυμίζει τη βομβιστική επίθεση της 28ης Μαΐου 1974.

Το Παλάτσο ντέλα Λότζια είναι το δημαρχείο της Μπρέσια, αναγεννησιακό μέγαρο στη δυτική πλευρά της Πιάτσα ντέλα Λότζια. Ξεκίνησε το 1492 και ολοκληρώθηκε το 1574 μετά από διακοπές, με σχέδια που αποδίδονται εν μέρει στον Γιάκοπο Σανσοβίνο και τον Αντρέα Παλάντιο· έχει ανοιχτή λότζια με καμάρες στο ισόγειο, άνω όροφο από λευκό μάρμαρο Μποτιτσίνο και μεγάλη στέγη επενδυμένη με μόλυβδο.

Ο Νέος Καθεδρικός Ναός είναι η κύρια εκκλησία της Μπρέσια, χτισμένη από το 1604 έως το 1825 στη θέση της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του Σαν Πιέτρο ντε Ντομ, δίπλα στον κυκλικό Παλαιό Καθεδρικό. Ο τρούλος του, έργο του Λουίτζι Κανιόλα, υψώνεται περίπου 80 μέτρα και ξαναχτίστηκε μετά από ζημιές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο· στο εσωτερικό υπάρχουν πίνακες του Ρομανίνο και του Μορέτο και ένα μνημείο του πάπα Παύλου ΣΤ΄.

Ο Παλαιός Καθεδρικός Ναός, γνωστός ως La Rotonda, είναι κυκλική ρωμανική εκκλησία στη Μπρέσια που ξεκίνησε γύρω στο 1100 στη θέση παλαιότερης βασιλικής, και ο χειμερινός συγκαθεδρικός ναός της πόλης. Διατηρεί την κρύπτη του Σαν Φιλάστριο, τη σαρκοφάγο από κόκκινο μάρμαρο του επισκόπου Μπεράρντο Μάτζι του 1308 και πίνακες του Μορέτο και του Ρομανίνο.

Το Καπιτώλιο ήταν ο κύριος ναός της ρωμαϊκής Βρίξιας, που χτίστηκε το 73 μ.Χ. επί του αυτοκράτορα Βεσπασιανού για τον Δία, την Ήρα και την Αθηνά (Ιούπιτερ, Ιουνώ και Μινέρβα). Ανακαλύφθηκε ξανά το 1823 και ανακατασκευάστηκε εν μέρει· παρουσιάζει κορινθιακή στοά και τρεις σηκούς με μαρμάρινα δάπεδα, και ανήκει στο αρχαιολογικό πάρκο της Βρίξιας μαζί με το ρωμαϊκό θέατρο· η χάλκινη Φτερωτή Νίκη που βρέθηκε εδώ το 1826 εκτίθεται επί τόπου.

Το Κάστρο της Μπρέσια στέκει στον λόφο Τσίντνεο πάνω από την παλιά πόλη, σε μια θέση που χρησιμοποιείται από την Εποχή του Χαλκού και στην οποία δέσποζε ένας ρωμαϊκός ναός τον 1ο αιώνα μ.Χ. Τα παλαιότερα σωζόμενα μέρη του είναι ο κεντρικός πύργος των Βισκόντι του 14ου αιώνα και ο πύργος Μιραμπέλα, με βενετικούς προμαχώνες και πύλη με κινητή γέφυρα που προστέθηκαν τον 16ο αιώνα· στεγάζει μουσείο όπλων και μουσείο του Ριζορτζιμέντο.

Η Σαν Σαλβατόρε-Σάντα Τζούλια είναι πρώην γυναικεία μονή στη Μπρέσια, που ίδρυσαν το 753 ο μετέπειτα βασιλιάς των Λογγοβάρδων Δεσιδέριος και η σύζυγός του Άνσα, και σήμερα είναι το μουσείο της πόλης, το Museo di Santa Giulia. Η βασιλική του Σαν Σαλβατόρε του 9ου αιώνα με τοιχογραφίες της καρολίγγειας εποχής ανήκει στο μνημείο της UNESCO «Οι Λογγοβάρδοι στην Ιταλία», που εγγράφηκε το 2011.

Η Πινακοθήκη Τόζιο Μαρτινέγκο είναι η δημοτική πινακοθήκη της Μπρέσια, που άνοιξε το 1851 με τη συλλογή του κόμη Πάολο Τόζιο και διευρύνθηκε το 1884 από τον κόμη Λεοπάρντο Μαρτινέγκο ντα Μπάρκο. Ξανάνοιξε το 2018 μετά από εννέα χρόνια ανακαίνισης και εκθέτει πίνακες και γλυπτά από τον 13ο έως τον 18ο αιώνα, με έργα των Βιντσέντσο Φόπα, Λορέντσο Λότο και Πάολο Βενετσιάνο.