Εξερευνήστε: Κορνεγιά ντε Λιουβρεγάτ

Το Γήπεδο RCDE είναι η έδρα της Εσπανιόλ, στο όριο μεταξύ Κορνεγιά δε Λιουμπρεγάτ και Ελ Πρατ δε Λιουμπρεγάτ. Σχεδιασμένο από τους Μαρκ Φένγουικ και Εστέβε Γκασούγια, άνοιξε στις 2 Αυγούστου 2009 με περίπου 40.000 θέσεις κάτω από στέγη εξοπλισμένη με ηλιακούς συλλέκτες. Η ξενάγηση περνά από το τούνελ των παικτών, τις κερκίδες και την αίθουσα ιστορίας Ρικάρδο Θαμόρα με τα τρόπαια του συλλόγου.

Η Κολόνια Γκουέλ είναι πρώην εργατικός οικισμός κλωστοϋφαντουργίας που ίδρυσε το 1890 ο Ευσέμπι Γκουέλ στη Σάντα Κολόμα δε Σερβεγιό, με σπίτια, σχολείο και υπηρεσίες που σχεδίασαν συνεργάτες του Γκαουντί. Ο Γκαουντί σχεδίασε την εκκλησία του, αλλά χτίστηκε μόνο η κρύπτη, μεταξύ 1908 και 1914· είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005 και αποτελεί το κέντρο της επίσκεψης, με μια μόνιμη έκθεση.

Η ζυθοποιία Estrella Damm στο Ελ Πρατ δε Λιουμπρεγάτ, κοντά στο αεροδρόμιο της Βαρκελώνης, είναι μία από τις μονάδες παραγωγής του ομίλου Damm. Οι προγραμματισμένες ξεναγήσεις εξηγούν πώς παρασκευάζεται η μπίρα, σύμφωνα με τη συνταγή που χρησιμοποίησε ο Αύγουστος Κ. Νταμ το 1876, και τελειώνουν με γευσιγνωσία της Estrella και άλλων μπιρών του ομίλου.

Το Καμπ Νου είναι το γήπεδο της Μπαρτσελόνα στη συνοικία Λες Κορτς, που άνοιξε το 1957 και είναι το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου της Ευρώπης. Από το 2023 ανακατασκευάζεται και επεκτείνεται προς περίπου 105.000 θέσεις, και οι αγώνες επέστρεψαν τον Νοέμβριο του 2025 με μέρος των κερκίδων ανοιχτό. Το μουσείο του συλλόγου, που άνοιξε το 1984, εκθέτει τρόπαια και την ιστορία της ομάδας, και τα εισιτήριά του περιλαμβάνουν ένα σημείο θέας στο γήπεδο.

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Περίπτερο της Βαρκελώνης είναι ανακατασκευή του Γερμανικού Περιπτέρου που σχεδίασαν ο Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και η Λίλι Ράιχ για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 στο Μοντζουίκ. Το πρωτότυπο κατεδαφίστηκε το 1930 και ξαναχτίστηκε το 1986· η λεπτή επίπεδη στέγη του, οι τοίχοι από μάρμαρο, όνυχα και τραβερτίνη και οι ρηχές δεξαμενές παρουσιάζονται μαζί με τις καρέκλες Barcelona που σχεδιάστηκαν γι' αυτό.

Η Πλάσα δ'Εσπάνια είναι μεγάλη κυκλική πλατεία στους πρόποδες του Μοντζουίκ, που διαμορφώθηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Στο κέντρο της υπάρχει σιντριβάνι σχεδιασμένο από τον Ζουζέπ Μαρία Ζουζόλ με γλυπτά του Μικέλ Μπλάι, και δύο Βενετσιάνικοι Πύργοι ύψους 47 μέτρων σηματοδοτούν τη λεωφόρο που ανεβαίνει προς το Παλάου Νασιονάλ. Στη βόρεια πλευρά της βρίσκεται η πρώην αρένα ταυρομαχιών Αρένας.

Το Μαγικό Σιντριβάνι του Μοντζουίκ είναι φωτιζόμενο σιντριβάνι που σχεδίασε ο Καρλές Μπουίγας για τη Διεθνή Έκθεση του 1929, στην κορυφή της Λεωφόρου Ρέινα Μαρία Κριστίνα κάτω από το Παλάου Νασιονάλ. Ορισμένα βράδια παρουσιάζει θεάματα με πίδακες νερού, χρωματιστό φως και μουσική, διοχετεύοντας περίπου 2.600 λίτρα νερού το δευτερόλεπτο σε τρεις ομόκεντρες λεκάνες.

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας (Museu Nacional d'Art de Catalunya) στεγάζεται στο Παλάου Νασιονάλ στο Μοντζουίκ, ένα ανάκτορο με τρούλο που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Η συλλογή του ξεκινά από ρομανικές τοιχογραφίες που μεταφέρθηκαν από εκκλησίες των Πυρηναίων και περνά από τη γοτθική, την αναγεννησιακή και την μπαρόκ τέχνη ως τον καταλανικό μοντερνισμό και τον νουσεντισμό των αρχών του 20ού αιώνα.

Η Καταλονία σε Μινιατούρα (Catalunya en Miniatura) είναι πάρκο μινιατούρων που άνοιξε το 1983 στο Τορέλιες δε Λιουμπρεγάτ, περίπου 17 χλμ. από τη Βαρκελώνη. Σε περίπου 60.000 m² κήπων παρουσιάζει περίπου 150 μακέτες σε κλίμακα κτιρίων από την Καταλονία και τη Μαγιόρκα, ανάμεσά τους τα κυριότερα έργα του Γκαουντί, το Μουντσεράτ και το Καμπ Νου, και διαθέτει επίσης διαδρομή περιπέτειας με σχοινιά και εναέριες διαδρομές.

Το Ολυμπιακό και Αθλητικό Μουσείο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ άνοιξε το 2007 στο Μοντζουίκ, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο Λιουίς Κομπάνις, και πήρε το σημερινό του όνομα το 2010. Το διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα της Βαρκελώνης και καλύπτει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, τον αθλητισμό σε διάφορους πολιτισμούς και τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, με διαδραστικές εκθέσεις πολυμέσων.

Το Ίδρυμα Χουάν Μιρό (Fundació Joan Miró) είναι μουσείο μοντέρνας τέχνης στο Μοντζουίκ, που δημιούργησε ο ίδιος ο Χουάν Μιρό και άνοιξε το 1975 σε λευκό κτίριο με αυλές και ταράτσες, σχεδιασμένο από τον φίλο του Ζουζέπ Λιουίς Σερτ. Διαθέτει μεγάλη συλλογή από πίνακες, γλυπτά, ταπισερί και σχέδια του Μιρό, και ο χώρος του Espai 13 παρουσιάζει έργα νέων καλλιτεχνών.

Το Μπελεσγκουάρντ είναι μοντερνιστική εξοχική κατοικία στο Σαντ Ζερβάζι, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη μεταξύ 1900 και 1909 στη θέση μιας κατοικίας του βασιλιά Μαρτίνου της Αραγονίας. Οι πέτρινοι τοίχοι, οι επάλξεις και ο λεπτός οβελίσκος με τον σταυρό στην κορυφή θυμίζουν μεσαιωνικές γοτθικές μορφές, με ψηφιδωτά του Ντομένεκ Σουγκράνιες, και το περιβάλλει κήπος με ερείπια της βασιλικής κατοικίας.

Το Τελεφερίκ του Μοντζουίκ είναι εναέριο τελεφερίκ με καμπίνες που ανεβαίνει στο Μοντζουίκ από τον πάνω σταθμό του φουνικουλάρ μέχρι έναν σταθμό δίπλα στο Κάστρο του Μοντζουίκ. Άνοιξε το 1970 και ανακατασκευάστηκε με κλειστές καμπίνες το 2007· η γραμμή των 752 μέτρων υψώνεται περίπου 85 μέτρα πάνω από τον κάτω σταθμό της και έχει θέα στο λιμάνι και την πόλη.

Το Κάστρο του Μοντζουίκ είναι στρατιωτικό φρούριο στην κορυφή του λόφου Μοντζουίκ, πάνω από το λιμάνι. Ένα πρώτο οχυρό υψώθηκε το 1640, και το σημερινό κάστρο με την τάφρο και τους προμαχώνες του πήρε τη μορφή του μεταξύ 1751 και 1799 υπό τον μηχανικό Χουάν Μαρτίν Θερμένιο. Σήμερα το διαχειρίζεται η πόλη· έχει εκθέσεις για την ιστορία του και τείχη με θέα στη Βαρκελώνη και τη θάλασσα.

Η Κάσα Ροκαμόρα είναι διώροφη βίλα ισαβελικού ρυθμού από τα μέσα του 19ου αιώνα στη συνοικία Πουτσέτ, κατοικία του συλλέκτη Μανουέλ Ροκαμόρα από το 1935 έως τον θάνατό του το 1976. Τη διατηρεί το ίδρυμα που εμπνεύστηκε ο ίδιος και παρουσιάζει με ξενάγηση τις συλλογές του: ζωγραφική, κεραμικά της Αλκόρα, ακρόπρωρα πλοίων, αυτόματα και διαφημιστικές αφίσες.

Το λούνα παρκ του Τιμπιδάμπο βρίσκεται στην κορυφή του Τιμπιδάμπο, του ψηλότερου σημείου της οροσειράς Κολσερόλα πάνω από τη Βαρκελώνη· το φουνικουλάρ του άνοιξε το 1901 και τα πρώτα παιχνίδια ακολούθησαν το 1905. Αρκετά από τα πρώτα παιχνίδια λειτουργούν ακόμη, ανάμεσά τους το αεροπλάνο Αβιό και η Ταλάια, δίπλα σε μια ρόδα λούνα παρκ και τρενάκια του τρόμου με θέα στην πόλη και τη θάλασσα.

Η Κάσα Βισένς στη Γκράσια είναι η πρώτη μεγάλη κατοικία του Αντόνι Γκαουντί, χτισμένη μεταξύ 1883 και 1885 ως θερινή κατοικία του χρηματιστή Μανουέλ Βισένς. Οι τοίχοι της από ακατέργαστη πέτρα και τούβλο έχουν ζώνες από πράσινα και λευκά πλακίδια σε νεομουντεχάρ ρυθμό· τα αναστηλωμένα δωμάτια, ο κήπος και η ταράτσα λειτουργούν ως μουσείο, μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA) βρίσκεται στην Πλάσα δελς Άντζελς στο Ραβάλ, σε λευκό κτίριο με μακριά γυάλινη πρόσοψη, σχεδιασμένο από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 1995. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν τη συλλογή του μουσείου με τέχνη από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, μαζί με εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις.

Το Τελεφερίκ του Πορτ Βελ είναι εναέριο τελεφερίκ που διασχίζει το παλιό λιμάνι της Βαρκελώνης, συνδέοντας τον Πύργο του Σαντ Σεμπαστιά στη Μπαρθελονέτα με τον σταθμό Μιραμάρ στο Μοντζουίκ μέσω του Πύργου του Ζάουμε Α΄ δίπλα στο World Trade Center. Κατασκευάστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 και άνοιξε το 1931· καλύπτει περίπου 1,3 χλμ. με καμπίνες έως 24 ατόμων.