Εξερευνήστε: Κορνεγιά ντε Λιουβρεγάτ

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας (Museu Nacional d'Art de Catalunya) στεγάζεται στο Παλάου Νασιονάλ στο Μοντζουίκ, ένα ανάκτορο με τρούλο που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Η συλλογή του ξεκινά από ρομανικές τοιχογραφίες που μεταφέρθηκαν από εκκλησίες των Πυρηναίων και περνά από τη γοτθική, την αναγεννησιακή και την μπαρόκ τέχνη ως τον καταλανικό μοντερνισμό και τον νουσεντισμό των αρχών του 20ού αιώνα.

Το Ολυμπιακό και Αθλητικό Μουσείο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ άνοιξε το 2007 στο Μοντζουίκ, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο Λιουίς Κομπάνις, και πήρε το σημερινό του όνομα το 2010. Το διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα της Βαρκελώνης και καλύπτει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, τον αθλητισμό σε διάφορους πολιτισμούς και τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, με διαδραστικές εκθέσεις πολυμέσων.

Το Ίδρυμα Χουάν Μιρό (Fundació Joan Miró) είναι μουσείο μοντέρνας τέχνης στο Μοντζουίκ, που δημιούργησε ο ίδιος ο Χουάν Μιρό και άνοιξε το 1975 σε λευκό κτίριο με αυλές και ταράτσες, σχεδιασμένο από τον φίλο του Ζουζέπ Λιουίς Σερτ. Διαθέτει μεγάλη συλλογή από πίνακες, γλυπτά, ταπισερί και σχέδια του Μιρό, και ο χώρος του Espai 13 παρουσιάζει έργα νέων καλλιτεχνών.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA) βρίσκεται στην Πλάσα δελς Άντζελς στο Ραβάλ, σε λευκό κτίριο με μακριά γυάλινη πρόσοψη, σχεδιασμένο από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 1995. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν τη συλλογή του μουσείου με τέχνη από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, μαζί με εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις.

Το Μουσείο Τάπιες είναι μουσείο τέχνης που ίδρυσε το 1984 ο ζωγράφος Αντόνι Τάπιες και άνοιξε το 1990 στον πρώην εκδοτικό οίκο Μοντανέρ ι Σιμόν, ένα πρώιμο μοντερνιστικό κτίριο από τούβλο και σίδερο του Λιουίς Ντομένεκ ι Μοντανέρ. Ένα μεγάλο συρμάτινο γλυπτό του Τάπιες στέφει τη στέγη, και οι αίθουσες παρουσιάζουν το έργο του μαζί με περιοδικές εκθέσεις.

Το Ερωτικό Μουσείο της Βαρκελώνης καταλαμβάνει έναν πάνω όροφο κτιρίου στη Λα Ράμπλα, απέναντι από την αγορά της Μπουκερία, και άνοιξε το 1997 ως το πρώτο μουσείο της Ισπανίας αφιερωμένο στην ερωτική τέχνη. Η συλλογή του, με περίπου 800 αντικείμενα, περιλαμβάνει γλυπτά, πίνακες και χαρακτικά από διάφορους πολιτισμούς, φωτογραφίες και ταινίες που είχε παραγγείλει ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄.

Το Ναυτικό Μουσείο της Βαρκελώνης στεγάζεται στα Ντρασάνες Ρεϊάλς, τα γοτθικά βασιλικά ναυπηγεία που χτίστηκαν μεταξύ τέλους του 13ου και τέλους του 14ου αιώνα για να κατασκευάζονται γαλέρες για τους βασιλείς της Αραγονίας. Κάτω από τις μακριές πέτρινες καμάρες εκθέτει ομοιώματα πλοίων, ναυτικά όργανα, χάρτες και σκάφη, και διατηρεί στο λιμάνι τη σκούνα Σάντα Ευλάλια σε λειτουργία.

Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων της Βαρκελώνης στεγάζεται σε πρώην τραπεζικό κτίριο του 1873 στο Πασάτζε δε λα Μπάνκα, στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, και άνοιξε ως μουσείο κέρινων ομοιωμάτων το 1973. Ξαναάνοιξε μετά από πλήρη ανακαίνιση τον Δεκέμβριο του 2020 και παρουσιάζει περισσότερες από 150 μορφές πραγματικών και φανταστικών προσώπων σε 28 σκηνικά.

Το Gaudí Experiència είναι εκθεσιακό κέντρο για τον αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί στην Κάρερ δε Λαράρ, περίπου 100 μέτρα από το Πάρκο Γκουέλ, που άνοιξε το 2012. Κεντρικό του στοιχείο είναι μια δεκάλεπτη ταινία 4D, μαζί με μεγάλους τοίχους οθονών αφής για τη ζωή και το έργο του και μακέτες του Πάρκου Γκουέλ και του Hotel Attraction στη Νέα Υόρκη, που δεν χτίστηκε ποτέ.

Το Μουσείο Ιστορίας της Βαρκελώνης, MUHBA, παρουσιάζει την πόλη από τη ρωμαϊκή Βαρκίνο έως σήμερα. Ο κεντρικός του χώρος στην Πλάσα δελ Ρέι, που άνοιξε το 1943, οδηγεί υπόγεια μέσα από ανασκαμμένους δρόμους και εργαστήρια της ρωμαϊκής πόλης και ανεβαίνει στο μεσαιωνικό βασιλικό ανάκτορο με τη Σάλα δελ Τινέλ και το Παρεκκλήσι της Αγίας Αγάθης.

Το Ευρωπαϊκό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MEAM) είναι ιδιωτικό μουσείο σύγχρονης παραστατικής τέχνης στο Παλάου Γκόμις, ένα μέγαρο κοντά στο Μουσείο Πικάσο στη συνοικία Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε το 1792 για τον έμπορο υφασμάτων Γκόμις. Το άνοιξε το 2011 το Ίδρυμα Fundación de las Artes y los Artistas και παρουσιάζει γλυπτική του 20ού αιώνα και παραστατική ζωγραφική και γλυπτική του 21ου αιώνα.

Το Μουσείο Πικάσο φιλοξενεί περισσότερα από 4.000 έργα του Πάμπλο Πικάσο σε πέντε γειτονικά μεσαιωνικά μέγαρα στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη συνοικία Λα Ριμπέρα. Άνοιξε το 1963 ως το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στο έργο του και εστιάζει στα χρόνια της διαμόρφωσής του και στους δεσμούς του με τη Βαρκελώνη, με πρώιμους πίνακες όπως «Η Πρώτη Κοινωνία» (1896) και «Επιστήμη και Φιλανθρωπία» (1897).

Το Μουσείο Σοκολάτας (Museu de la Xocolata) είναι μουσείο που διαχειρίζεται η συντεχνία ζαχαροπλαστών της Βαρκελώνης, το οποίο άνοιξε το 2000 στο ισόγειο του πρώην μοναστηριού και στρατώνα του Σαντ Αγκουστί στο Μπορν. Παρουσιάζει την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, εκθέτει γλυπτά από σοκολάτα με κτίρια της Βαρκελώνης και ήρωες παραμυθιών, και οργανώνει εργαστήρια για τους επισκέπτες.

Το Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας άνοιξε το 1996 στο Παλάου δε Μαρ, μια πλίνθινη αποθήκη του 19ου αιώνα στο Πορτ Βελ και το τελευταίο κτίριο που απέμεινε από το παλιό βιομηχανικό λιμάνι της Βαρκελώνης. Η μόνιμη έκθεσή του στον δεύτερο και τον τρίτο όροφο παρουσιάζει την καταλανική ιστορία από την προϊστορία έως σήμερα, με περιοδικές εκθέσεις στον πρώτο όροφο.

Το Καλ Τζερέρ είναι σπίτι-μουσείο στο πρώην κεραμοποιείο Αρπί, ένα κτίριο των μέσων του 19ου αιώνα δίπλα στη Μονή του Σαντ Κουγκάτ, του οποίου η πρόσοψη είναι διακοσμημένη με κομμάτια που φτιάχτηκαν επί τόπου. Το Ίδρυμα Καμπάνας το αναστήλωσε μεταξύ 2006 και 2015· παρουσιάζει κεραμικά Αρπί, έργα των αδελφών Καμπάνας-Αλιμπάου, μια συλλογή για τη Μέριλιν Μονρόε και μια ταράτσα.

Το Μουσείο Κόμικ και Εικονογράφησης άνοιξε το 2019 σε ένα τριώροφο κτίριο των μέσων του 19ου αιώνα στην Πλάσα δε Πεπ Βεντούρα, που άλλοτε στέγαζε το Ατενέου του Σαντ Κουγκάτ. Ιδρύθηκε ιδιωτικά από τους συλλέκτες Χοσέ Λουίς Βιγιανουέβα και Πάκο Μπαένα και παρουσιάζει το ισπανικό κόμικ από το 1865 έως το 2000 μέσα από περιοδικά, πρωτότυπες σελίδες και εικονογραφήσεις.