Εξερευνήστε: Κορνεγιά ντε Λιουβρεγάτ

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA) βρίσκεται στην Πλάσα δελς Άντζελς στο Ραβάλ, σε λευκό κτίριο με μακριά γυάλινη πρόσοψη, σχεδιασμένο από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 1995. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν τη συλλογή του μουσείου με τέχνη από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, μαζί με εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις.

Η Κάσα Μιλά, γνωστή ως Λα Πεδρέρα, είναι πολυκατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη μεταξύ 1906 και 1912 για τον Πέρε Μιλά και τη Ροζέρ Σετζιμόν. Έχει αυτοφερόμενη κυματιστή πέτρινη πρόσοψη με μπαλκόνια από σφυρήλατο σίδερο, και οι επισκέπτες βλέπουν τις εσωτερικές αυλές, τη σοφίτα και την ταράτσα με τις γλυπτές καμινάδες.

Η Κάσα Αματλιέ είναι κατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, την οποία ο Ζουζέπ Πούιγ ι Καδαφάλκ ανακαίνισε μεταξύ 1898 και 1900 για τον σοκολατοποιό Αντόνι Αματλιέ, δίνοντάς της κλιμακωτό αέτωμα επενδυμένο με κεραμικά πλακίδια. Τα δωμάτια της οικογένειας διατηρούν τα αρχικά τους έπιπλα και τη διακόσμηση του 1900 και επισκέπτονται με ξενάγηση ή ηχητικό οδηγό.

Η Κάσα Μπατλό είναι κατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, την οποία ο Αντόνι Γκαουντί ανακαίνισε από το 1904 για τον Ζουζέπ Μπατλό· ανήκει στο οικοδομικό τετράγωνο μοντερνιστικών κτιρίων που είναι γνωστό ως Ίλια δε λα Ντισκόρντια. Η πρόσοψή της καλύπτεται από ψηφιδωτό με σπασμένα πλακίδια, με κολόνες που θυμίζουν κόκαλα και στέγη σε σχήμα ράχης δράκου· οι επισκέπτες περιηγούνται τον κύριο όροφο, τον φωταγωγό και την ταράτσα.

Η Μπουκερία, επίσημα Μερκάτ δε Σαντ Ζουζέπ, είναι μεγάλη στεγασμένη αγορά τροφίμων δίπλα στη Λα Ράμπλα, στη Σιουτάτ Βέλια. Αγορά καταγράφεται στη θέση αυτή από το 1217· η σημερινή αίθουσα εγκαινιάστηκε το 1853 και απέκτησε τη μεταλλική στέγη της το 1914. Οι πάγκοι της πουλούν φρούτα, λαχανικά, ψάρια, κρέας, τυριά και μπαχαρικά, ενώ αρκετοί πάγκοι σερβίρουν φαγητό.

Το Ερωτικό Μουσείο της Βαρκελώνης καταλαμβάνει έναν πάνω όροφο κτιρίου στη Λα Ράμπλα, απέναντι από την αγορά της Μπουκερία, και άνοιξε το 1997 ως το πρώτο μουσείο της Ισπανίας αφιερωμένο στην ερωτική τέχνη. Η συλλογή του, με περίπου 800 αντικείμενα, περιλαμβάνει γλυπτά, πίνακες και χαρακτικά από διάφορους πολιτισμούς, φωτογραφίες και ταινίες που είχε παραγγείλει ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄.

Το Ναυτικό Μουσείο της Βαρκελώνης στεγάζεται στα Ντρασάνες Ρεϊάλς, τα γοτθικά βασιλικά ναυπηγεία που χτίστηκαν μεταξύ τέλους του 13ου και τέλους του 14ου αιώνα για να κατασκευάζονται γαλέρες για τους βασιλείς της Αραγονίας. Κάτω από τις μακριές πέτρινες καμάρες εκθέτει ομοιώματα πλοίων, ναυτικά όργανα, χάρτες και σκάφη, και διατηρεί στο λιμάνι τη σκούνα Σάντα Ευλάλια σε λειτουργία.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.

Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων της Βαρκελώνης στεγάζεται σε πρώην τραπεζικό κτίριο του 1873 στο Πασάτζε δε λα Μπάνκα, στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, και άνοιξε ως μουσείο κέρινων ομοιωμάτων το 1973. Ξαναάνοιξε μετά από πλήρη ανακαίνιση τον Δεκέμβριο του 2020 και παρουσιάζει περισσότερες από 150 μορφές πραγματικών και φανταστικών προσώπων σε 28 σκηνικά.

Ο καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης, αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό και την Αγία Ευλαλία, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου Βαρκελώνης στη Γοτθική Συνοικία. Χτίστηκε κυρίως μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα και απέκτησε τη νεογοτθική κύρια πρόσοψή του στα τέλη του 19ου αιώνα. Η κρύπτη φυλάσσει τα λείψανα της Αγίας Ευλαλίας, και το μοναστηριακό αίθριο, που ολοκληρώθηκε το 1448, περικλείει τη Φοντ δε λες Όκες.

Το Ενυδρείο της Βαρκελώνης είναι δημόσιο ενυδρείο στον Μολ δ'Εσπάνια στο Πορτ Βελ, το παλιό λιμάνι, που άνοιξε το 1995. Οι δεξαμενές του φιλοξενούν περίπου 11.000 ζώα με έμφαση στη μεσογειακή θαλάσσια ζωή, και το μεγάλο ωκεανάριο με καρχαρίες και σαλάχια διασχίζεται από υποβρύχια σήραγγα 80 μέτρων.

Το Μουσείο Σοκολάτας (Museu de la Xocolata) είναι μουσείο που διαχειρίζεται η συντεχνία ζαχαροπλαστών της Βαρκελώνης, το οποίο άνοιξε το 2000 στο ισόγειο του πρώην μοναστηριού και στρατώνα του Σαντ Αγκουστί στο Μπορν. Παρουσιάζει την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, εκθέτει γλυπτά από σοκολάτα με κτίρια της Βαρκελώνης και ήρωες παραμυθιών, και οργανώνει εργαστήρια για τους επισκέπτες.

Το Altamar είναι εστιατόριο στην κορυφή του Πύργου του Σαντ Σεμπαστιά, του χαλύβδινου πύργου ύψους 78 μέτρων του 1931 που αποτελεί τον σταθμό της Μπαρθελονέτα του τελεφερίκ του Πορτ Βελ. Η αίθουσα βρίσκεται περίπου 75 μέτρα πάνω από το λιμάνι, με θέα στο λιμάνι και την πόλη, και σερβίρει μεσογειακή κουζίνα à la carte ή ως μενού γευσιγνωσίας.

Το Πάρκο της Θιουταδέγια είναι πάρκο 31 εκταρίων στις παρυφές της Σιουτάτ Βέλια, που διαμορφώθηκε από το 1872 σε σχέδια του Ζουζέπ Φοντσερέ στη θέση μιας στρατιωτικής ακρόπολης του 18ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε αργότερα για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888. Περιλαμβάνει λίμνη για βαρκάδα, το μνημειακό σιντριβάνι Κασκάδα, το Κοινοβούλιο της Καταλονίας, τον Ζωολογικό Κήπο της Βαρκελώνης και αρκετά κτίρια του 19ου αιώνα.

Ο Πύργος Γκλόριες (Torre Glòries), παλαιότερα Torre Agbar, είναι κτίριο γραφείων 38 ορόφων και 144 μέτρων στη Λεωφόρο Διαγκονάλ, σχεδιασμένο από τον Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2005. Το στρογγυλεμένο σώμα του τυλίγεται σε χρωματιστά πάνελ πίσω από γυάλινες περσίδες. Το Μιραδόρ στον τελευταίο όροφο, στα 125 μέτρα, προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών στην πόλη, και ο θόλος του φιλοξενεί την εγκατάσταση αναρρίχησης Cloud Cities Barcelona.