Εξερευνήστε: Κορνεγιά ντε Λιουβρεγάτ

Η Κολόνια Γκουέλ είναι πρώην εργατικός οικισμός κλωστοϋφαντουργίας που ίδρυσε το 1890 ο Ευσέμπι Γκουέλ στη Σάντα Κολόμα δε Σερβεγιό, με σπίτια, σχολείο και υπηρεσίες που σχεδίασαν συνεργάτες του Γκαουντί. Ο Γκαουντί σχεδίασε την εκκλησία του, αλλά χτίστηκε μόνο η κρύπτη, μεταξύ 1908 και 1914· είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005 και αποτελεί το κέντρο της επίσκεψης, με μια μόνιμη έκθεση.

Το Καμπ Νου είναι το γήπεδο της Μπαρτσελόνα στη συνοικία Λες Κορτς, που άνοιξε το 1957 και είναι το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου της Ευρώπης. Από το 2023 ανακατασκευάζεται και επεκτείνεται προς περίπου 105.000 θέσεις, και οι αγώνες επέστρεψαν τον Νοέμβριο του 2025 με μέρος των κερκίδων ανοιχτό. Το μουσείο του συλλόγου, που άνοιξε το 1984, εκθέτει τρόπαια και την ιστορία της ομάδας, και τα εισιτήριά του περιλαμβάνουν ένα σημείο θέας στο γήπεδο.

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Περίπτερο της Βαρκελώνης είναι ανακατασκευή του Γερμανικού Περιπτέρου που σχεδίασαν ο Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και η Λίλι Ράιχ για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 στο Μοντζουίκ. Το πρωτότυπο κατεδαφίστηκε το 1930 και ξαναχτίστηκε το 1986· η λεπτή επίπεδη στέγη του, οι τοίχοι από μάρμαρο, όνυχα και τραβερτίνη και οι ρηχές δεξαμενές παρουσιάζονται μαζί με τις καρέκλες Barcelona που σχεδιάστηκαν γι' αυτό.

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας (Museu Nacional d'Art de Catalunya) στεγάζεται στο Παλάου Νασιονάλ στο Μοντζουίκ, ένα ανάκτορο με τρούλο που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Η συλλογή του ξεκινά από ρομανικές τοιχογραφίες που μεταφέρθηκαν από εκκλησίες των Πυρηναίων και περνά από τη γοτθική, την αναγεννησιακή και την μπαρόκ τέχνη ως τον καταλανικό μοντερνισμό και τον νουσεντισμό των αρχών του 20ού αιώνα.

Η Καταλονία σε Μινιατούρα (Catalunya en Miniatura) είναι πάρκο μινιατούρων που άνοιξε το 1983 στο Τορέλιες δε Λιουμπρεγάτ, περίπου 17 χλμ. από τη Βαρκελώνη. Σε περίπου 60.000 m² κήπων παρουσιάζει περίπου 150 μακέτες σε κλίμακα κτιρίων από την Καταλονία και τη Μαγιόρκα, ανάμεσά τους τα κυριότερα έργα του Γκαουντί, το Μουντσεράτ και το Καμπ Νου, και διαθέτει επίσης διαδρομή περιπέτειας με σχοινιά και εναέριες διαδρομές.

Το Ολυμπιακό και Αθλητικό Μουσείο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ άνοιξε το 2007 στο Μοντζουίκ, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο Λιουίς Κομπάνις, και πήρε το σημερινό του όνομα το 2010. Το διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα της Βαρκελώνης και καλύπτει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, τον αθλητισμό σε διάφορους πολιτισμούς και τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, με διαδραστικές εκθέσεις πολυμέσων.

Το Τελεφερίκ του Μοντζουίκ είναι εναέριο τελεφερίκ με καμπίνες που ανεβαίνει στο Μοντζουίκ από τον πάνω σταθμό του φουνικουλάρ μέχρι έναν σταθμό δίπλα στο Κάστρο του Μοντζουίκ. Άνοιξε το 1970 και ανακατασκευάστηκε με κλειστές καμπίνες το 2007· η γραμμή των 752 μέτρων υψώνεται περίπου 85 μέτρα πάνω από τον κάτω σταθμό της και έχει θέα στο λιμάνι και την πόλη.

Το Κάστρο του Μοντζουίκ είναι στρατιωτικό φρούριο στην κορυφή του λόφου Μοντζουίκ, πάνω από το λιμάνι. Ένα πρώτο οχυρό υψώθηκε το 1640, και το σημερινό κάστρο με την τάφρο και τους προμαχώνες του πήρε τη μορφή του μεταξύ 1751 και 1799 υπό τον μηχανικό Χουάν Μαρτίν Θερμένιο. Σήμερα το διαχειρίζεται η πόλη· έχει εκθέσεις για την ιστορία του και τείχη με θέα στη Βαρκελώνη και τη θάλασσα.

Η Κάσα Βισένς στη Γκράσια είναι η πρώτη μεγάλη κατοικία του Αντόνι Γκαουντί, χτισμένη μεταξύ 1883 και 1885 ως θερινή κατοικία του χρηματιστή Μανουέλ Βισένς. Οι τοίχοι της από ακατέργαστη πέτρα και τούβλο έχουν ζώνες από πράσινα και λευκά πλακίδια σε νεομουντεχάρ ρυθμό· τα αναστηλωμένα δωμάτια, ο κήπος και η ταράτσα λειτουργούν ως μουσείο, μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA) βρίσκεται στην Πλάσα δελς Άντζελς στο Ραβάλ, σε λευκό κτίριο με μακριά γυάλινη πρόσοψη, σχεδιασμένο από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 1995. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν τη συλλογή του μουσείου με τέχνη από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, μαζί με εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις.

Το Μουσείο Τάπιες είναι μουσείο τέχνης που ίδρυσε το 1984 ο ζωγράφος Αντόνι Τάπιες και άνοιξε το 1990 στον πρώην εκδοτικό οίκο Μοντανέρ ι Σιμόν, ένα πρώιμο μοντερνιστικό κτίριο από τούβλο και σίδερο του Λιουίς Ντομένεκ ι Μοντανέρ. Ένα μεγάλο συρμάτινο γλυπτό του Τάπιες στέφει τη στέγη, και οι αίθουσες παρουσιάζουν το έργο του μαζί με περιοδικές εκθέσεις.

Η Κάσα Μιλά, γνωστή ως Λα Πεδρέρα, είναι πολυκατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη μεταξύ 1906 και 1912 για τον Πέρε Μιλά και τη Ροζέρ Σετζιμόν. Έχει αυτοφερόμενη κυματιστή πέτρινη πρόσοψη με μπαλκόνια από σφυρήλατο σίδερο, και οι επισκέπτες βλέπουν τις εσωτερικές αυλές, τη σοφίτα και την ταράτσα με τις γλυπτές καμινάδες.

Η Κάσα Αματλιέ είναι κατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, την οποία ο Ζουζέπ Πούιγ ι Καδαφάλκ ανακαίνισε μεταξύ 1898 και 1900 για τον σοκολατοποιό Αντόνι Αματλιέ, δίνοντάς της κλιμακωτό αέτωμα επενδυμένο με κεραμικά πλακίδια. Τα δωμάτια της οικογένειας διατηρούν τα αρχικά τους έπιπλα και τη διακόσμηση του 1900 και επισκέπτονται με ξενάγηση ή ηχητικό οδηγό.

Η Κάσα Μπατλό είναι κατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, την οποία ο Αντόνι Γκαουντί ανακαίνισε από το 1904 για τον Ζουζέπ Μπατλό· ανήκει στο οικοδομικό τετράγωνο μοντερνιστικών κτιρίων που είναι γνωστό ως Ίλια δε λα Ντισκόρντια. Η πρόσοψή της καλύπτεται από ψηφιδωτό με σπασμένα πλακίδια, με κολόνες που θυμίζουν κόκαλα και στέγη σε σχήμα ράχης δράκου· οι επισκέπτες περιηγούνται τον κύριο όροφο, τον φωταγωγό και την ταράτσα.

Η Μπουκερία, επίσημα Μερκάτ δε Σαντ Ζουζέπ, είναι μεγάλη στεγασμένη αγορά τροφίμων δίπλα στη Λα Ράμπλα, στη Σιουτάτ Βέλια. Αγορά καταγράφεται στη θέση αυτή από το 1217· η σημερινή αίθουσα εγκαινιάστηκε το 1853 και απέκτησε τη μεταλλική στέγη της το 1914. Οι πάγκοι της πουλούν φρούτα, λαχανικά, ψάρια, κρέας, τυριά και μπαχαρικά, ενώ αρκετοί πάγκοι σερβίρουν φαγητό.

Το Ερωτικό Μουσείο της Βαρκελώνης καταλαμβάνει έναν πάνω όροφο κτιρίου στη Λα Ράμπλα, απέναντι από την αγορά της Μπουκερία, και άνοιξε το 1997 ως το πρώτο μουσείο της Ισπανίας αφιερωμένο στην ερωτική τέχνη. Η συλλογή του, με περίπου 800 αντικείμενα, περιλαμβάνει γλυπτά, πίνακες και χαρακτικά από διάφορους πολιτισμούς, φωτογραφίες και ταινίες που είχε παραγγείλει ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄.

Το Παλάου Γκουέλ είναι αστικό μέγαρο στο Ραβάλ, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον βιομήχανο Ευσέμπι Γκουέλ και χτισμένο μεταξύ 1886 και 1890. Δύο παραβολικές τοξωτές πύλες με σφυρήλατο σίδερο οδηγούν σε δωμάτια οργανωμένα γύρω από μια ψηλή κεντρική αίθουσα κάτω από διάτρητο τρούλο, και η ταράτσα φέρει καμινάδες επενδυμένες με ψηφιδωτό. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με τα έργα του Γκαουντί.

Το Ναυτικό Μουσείο της Βαρκελώνης στεγάζεται στα Ντρασάνες Ρεϊάλς, τα γοτθικά βασιλικά ναυπηγεία που χτίστηκαν μεταξύ τέλους του 13ου και τέλους του 14ου αιώνα για να κατασκευάζονται γαλέρες για τους βασιλείς της Αραγονίας. Κάτω από τις μακριές πέτρινες καμάρες εκθέτει ομοιώματα πλοίων, ναυτικά όργανα, χάρτες και σκάφη, και διατηρεί στο λιμάνι τη σκούνα Σάντα Ευλάλια σε λειτουργία.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.