Εξερευνήστε: Φλωρεντία

Η Ορσανμικέλε είναι κτίριο του 14ου αιώνα που ξεκίνησε ως αγορά σιτηρών και μετατράπηκε σε εκκλησία, με το μαρμάρινο κιβώριο του Αντρέα Ορκάνια στο εσωτερικό. Κόγχες στους εξωτερικούς τοίχους της φιλοξενούν αγάλματα των προστατών αγίων των συντεχνιών από τους Γκιμπέρτι, Ντονατέλο και Νάνι ντι Μπάνκο, σήμερα αντίγραφα· τα πρωτότυπα εκτίθενται στο μουσείο των επάνω ορόφων.

Το Παλάτσο Στρότσι είναι αναγεννησιακό μέγαρο που ξεκίνησε το 1489 για τον τραπεζίτη Φιλίπο Στρότσι, με αδρά λαξευμένες πέτρινες προσόψεις σε τρεις δρόμους και εσωτερική αυλή με καμάρες. Σήμερα το Ίδρυμα Palazzo Strozzi χρησιμοποιεί την αυλή και τον κύριο όροφό του για περιοδικές εκθέσεις τέχνης, από μεγάλους δασκάλους της Αναγέννησης έως σύγχρονους καλλιτέχνες.

Το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας είναι η οκταγωνική ρωμανική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο, χτισμένη τον 11ο και 12ο αιώνα και επενδυμένη με λευκό και πράσινο μάρμαρο. Στο εσωτερικό, μια ψηφιδωτή οροφή του 13ου αιώνα απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία· οι χάλκινες πόρτες του είναι έργα του Αντρέα Πιζάνο και του Λορέντσο Γκιμπέρτι, τα πρωτότυπα των οποίων βρίσκονται σήμερα στο μουσείο του καθεδρικού.

Το Museo dell'Opera del Duomo φυλάσσει τα πρωτότυπα γλυπτά και έργα τέχνης που φτιάχτηκαν για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, το Βαπτιστήριο και το Καμπαναριό του Τζότο. Άνοιξε το 1891 και επεκτάθηκε το 2015 στο πρώην Teatro Nuovo· εκθέτει τις πρωτότυπες Πύλες του Παραδείσου του Γκιμπέρτι, ένα μοντέλο σε φυσικό μέγεθος της μεσαιωνικής πρόσοψης του καθεδρικού, τη Μαρία Μαγδαληνή του Ντονατέλο και την Πιετά Μπαντίνι του Μιχαήλ Άγγελου.

Το Καμπαναριό του Τζότο είναι το ανεξάρτητο καμπαναριό του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε σε σχέδιο του Τζότο το 1334 και ολοκληρώθηκε από τον Φραντσέσκο Ταλέντι το 1359, μετά από εργασίες του Αντρέα Πιζάνο. Ο τετράγωνος πύργος έχει ύψος 84,7 μέτρα και είναι επενδυμένος με λευκό, πράσινο και κόκκινο μάρμαρο με γλυπτά ανάγλυφα· 414 σκαλιά οδηγούν στο άνδηρο της κορυφής.

Η Πιάτσα ντέλα Σινιορία είναι η πλατεία μπροστά στο Παλάτσο Βέκιο, την έδρα της διοίκησης της Φλωρεντίας από τον 14ο αιώνα. Γύρω της βρίσκονται η Λότζια ντέι Λάντσι με γλυπτά όπως ο Περσέας του Τσελίνι, η Κρήνη του Ποσειδώνα του Αμανάτι, το έφιππο άγαλμα του Κόζιμο Α΄ του Τζαμπολόνια και ένα αντίγραφο του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου στην είσοδο του μεγάρου.

Το Παλάτσο Βέκιο είναι το δημαρχείο της Φλωρεντίας στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία, χτισμένο από το 1299 ως έδρα της διοίκησης της πόλης και επιστεφόμενο από τον Πύργο του Αρνόλφο ύψους 94 μέτρων. Το μουσείο του περιλαμβάνει τα διαμερίσματα των Μεδίκων και τη Σάλα ντέι Τσινκουετσέντο με τοιχογραφίες του Τζόρτζο Βαζάρι· ο πύργος και ο διάδρομος των επάλξεων είναι επισκέψιμοι.

Το Μουσείο Salvatore Ferragamo καταλαμβάνει τους κάτω ορόφους του Παλάτσο Σπίνι Φερόνι, του μεσαιωνικού μεγάρου στην Πιάτσα Σάντα Τρίνιτα που είναι η έδρα του οίκου μόδας. Άνοιξε το 1995 και παρουσιάζει ετήσιες θεματικές εκθέσεις από το αρχείο της εταιρείας, που φυλάσσει παπούτσια που έφτιαξε ο Σαλβατόρε Φεραγκάμο από το 1927 ως τον θάνατό του το 1960.

Ο καθεδρικός ναός της Φλωρεντίας, η Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο δίπλα στο Βαπτιστήριο και το Καμπαναριό του Τζότο. Ξεκίνησε το 1296 σε σχέδιο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο και επιστέφθηκε το 1436 με τον πλινθόκτιστο τρούλο του Φιλίπο Μπρουνελέσκι· οι τοίχοι του επενδύονται με λευκό, πράσινο και ροζ μάρμαρο, και η πρόσοψη προστέθηκε τον 19ο αιώνα.

Το Μπαρτζέλο είναι εθνικό μουσείο στο Παλάτσο ντελ Μπαρτζέλο, ένα οχυρωμένο μέγαρο που ξεκίνησε το 1255 για τους άρχοντες της πόλης και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της αστυνομίας και φυλακή. Άνοιξε το 1865 και φυλάσσει αναγεννησιακή γλυπτική των Ντονατέλο, Μιχαήλ Άγγελου, Τσελίνι και Τζαμπολόνια, μαζί με ελεφαντοστά, σμάλτα, μαγιόλικα, μπρούντζινα και όπλα.

Η Πινακοθήκη Ουφίτσι είναι μουσείο τέχνης στο κτίριο σε σχήμα U που άρχισε ο Τζόρτζο Βαζάρι το 1560 ως γραφεία για τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ανάμεσα στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία και τον Άρνο. Οι αίθουσές της εκθέτουν ζωγραφική από τον 13ο έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά της τη Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, και αρχαία γλυπτική από τις συλλογές των Μεδίκων.

Η Πόντε Βέκιο είναι μεσαιωνική πέτρινη γέφυρα πάνω από τον Άρνο, που ξαναχτίστηκε το 1345 μετά από πλημμύρα και έχει και στις δύο πλευρές καταστήματα, σήμερα κυρίως κοσμηματοπωλεία και χρυσοχοεία. Ο Διάδρομος του Βαζάρι, χτισμένος το 1565 για τους Μεδίκους, περνά από το άνω επίπεδό της, και ήταν η μόνη γέφυρα της Φλωρεντίας που δεν καταστράφηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Βασιλική του Σαν Λορέντσο είναι η ενοριακή εκκλησία των Μεδίκων, που ξαναχτίστηκε από το 1419 σε σχέδια του Φιλίπο Μπρουνελέσκι· η ακατέργαστη πέτρινη πρόσοψή της δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η επίσκεψη περιλαμβάνει την εκκλησία με τους χάλκινους άμβωνες του Ντονατέλο, το Παλαιό Σκευοφυλάκιο του Μπρουνελέσκι με διακόσμηση του Ντονατέλο, τα περίστυλα, τον θησαυρό και την κρύπτη. Τα Παρεκκλήσια των Μεδίκων πίσω της είναι ξεχωριστό μουσείο.

Τα Παρεκκλήσια των Μεδίκων είναι τα ταφικά παρεκκλήσια της οικογένειας των Μεδίκων στη Βασιλική του Σαν Λορέντσο, κρατικό μουσείο από το 1869. Η επίσκεψη οδηγεί από την κρύπτη στο τρουλαίο Παρεκκλήσι των Πριγκίπων, επενδυμένο με χρωματιστά μάρμαρα και ένθετους ημιπολύτιμους λίθους, και συνεχίζει στο Νέο Σκευοφυλάκιο του Μιχαήλ Άγγελου του 1519–1534 με τις μορφές του της Νύχτας, της Ημέρας, της Αυγής και του Δειλινού.

Το Μουσείο Γαλιλαίου είναι μουσείο ιστορίας της επιστήμης στο Παλάτσο Καστελάνι, δίπλα στην Ουφίτσι στον Άρνο, που ονομαζόταν Ινστιτούτο και Μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης έως το 2010. Τα επιστημονικά του όργανα προέρχονται από τις συλλογές των Μεδίκων και των Λορένων και περιλαμβάνουν δύο τηλεσκόπια που κατασκεύασε ο Γαλιλαίος, τον φακό ενός τρίτου, υδρόγειες σφαίρες, ρολόγια και ανατομικά μοντέλα.

Το Παλάτσο Μέντιτσι Ρικάρντι είναι το μέγαρο που σχεδίασε ο Μικελότσο για τον Κόζιμο των Μεδίκων, χτισμένο από το 1444· η οικογένεια Ρικάρντι το αγόρασε αργότερα και το επέκτεινε, και σήμερα στεγάζει τη Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας και ένα μουσείο. Οι επισκέπτες βλέπουν την αυλή με τις καμάρες και τον κήπο, το Παρεκκλήσι των Μάγων με τοιχογραφίες του Μπενότσο Γκοτσόλι και τη Στοά των Καθρεφτών του Λούκα Τζιορντάνο.

Η Σάντα Μαρία Νοβέλα είναι η δομινικανή βασιλική κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε στα τέλη του 13ου αιώνα και καθαγιάστηκε το 1420· ο Λέον Μπατίστα Αλμπέρτι ολοκλήρωσε τη μαρμάρινη πρόσοψή της το 1470. Στο εσωτερικό βρίσκονται η Αγία Τριάδα του Μαζάτσιο, ο εσταυρωμένος του Τζότο και οι τοιχογραφίες του Γκιρλαντάιο στο Παρεκκλήσι Τορναμπουόνι, και η επίσκεψη περιλαμβάνει τα περίστυλα και το Ισπανικό Παρεκκλήσι.

Το Διαδραστικό Μουσείο Λεονάρντο είναι ιδιωτικό μουσείο στη Βία ντέι Σέρβι, ανάμεσα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας και τον καθεδρικό ναό, ανοιχτό για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Παρουσιάζει λειτουργικές ανακατασκευές σε φυσικό μέγεθος μηχανών από τους κώδικες του Λεονάρντο ντα Βίντσι, όπως ένα άρμα μάχης, έναν καταπέλτη, μια εναέρια έλικα και έναν ορνιθόπτερο, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν οι ίδιοι.

Το Museo de' Medici είναι μουσείο για την ιστορία της οικογένειας των Μεδίκων, από τον Λορέντσο τον Μεγαλοπρεπή έως την Άννα Μαρία Λουίζα, την τελευταία της δυναστείας. Από το 2023 στεγάζεται στη Ροτόντα του Μπρουνελέσκι, ένα κεντρόσχημο κτίριο που ξεκίνησε το 1432 και έμεινε ημιτελές για πέντε αιώνες, και σε αίθουσες της πρώην μονής Σάντα Μαρία ντέλι Άντζελι.

Η Σάντο Σπίριτο είναι αυγουστινιανή βασιλική στο Ολτράρνο, που ξεκίνησε το 1444 σε σχέδια του Φιλίπο Μπρουνελέσκι και ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του· η λιτή πρόσοψή της βλέπει στην Πιάτσα Σάντο Σπίριτο. Το εσωτερικό έχει κίονες από γκρίζα pietra serena και μια σειρά πλευρικών παρεκκλησίων, και το σκευοφυλάκιο του Τζουλιάνο ντα Σανγκάλο φυλάσσει έναν ξύλινο εσταυρωμένο που σκάλισε ο νεαρός Μιχαήλ Άγγελος.