Εξερευνήστε: Φλωρεντία

Η Ορσανμικέλε είναι κτίριο του 14ου αιώνα που ξεκίνησε ως αγορά σιτηρών και μετατράπηκε σε εκκλησία, με το μαρμάρινο κιβώριο του Αντρέα Ορκάνια στο εσωτερικό. Κόγχες στους εξωτερικούς τοίχους της φιλοξενούν αγάλματα των προστατών αγίων των συντεχνιών από τους Γκιμπέρτι, Ντονατέλο και Νάνι ντι Μπάνκο, σήμερα αντίγραφα· τα πρωτότυπα εκτίθενται στο μουσείο των επάνω ορόφων.

Το Παλάτσο Στρότσι είναι αναγεννησιακό μέγαρο που ξεκίνησε το 1489 για τον τραπεζίτη Φιλίπο Στρότσι, με αδρά λαξευμένες πέτρινες προσόψεις σε τρεις δρόμους και εσωτερική αυλή με καμάρες. Σήμερα το Ίδρυμα Palazzo Strozzi χρησιμοποιεί την αυλή και τον κύριο όροφό του για περιοδικές εκθέσεις τέχνης, από μεγάλους δασκάλους της Αναγέννησης έως σύγχρονους καλλιτέχνες.

Το Παλάτσο Βέκιο είναι το δημαρχείο της Φλωρεντίας στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία, χτισμένο από το 1299 ως έδρα της διοίκησης της πόλης και επιστεφόμενο από τον Πύργο του Αρνόλφο ύψους 94 μέτρων. Το μουσείο του περιλαμβάνει τα διαμερίσματα των Μεδίκων και τη Σάλα ντέι Τσινκουετσέντο με τοιχογραφίες του Τζόρτζο Βαζάρι· ο πύργος και ο διάδρομος των επάλξεων είναι επισκέψιμοι.

Ο καθεδρικός ναός της Φλωρεντίας, η Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο δίπλα στο Βαπτιστήριο και το Καμπαναριό του Τζότο. Ξεκίνησε το 1296 σε σχέδιο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο και επιστέφθηκε το 1436 με τον πλινθόκτιστο τρούλο του Φιλίπο Μπρουνελέσκι· οι τοίχοι του επενδύονται με λευκό, πράσινο και ροζ μάρμαρο, και η πρόσοψη προστέθηκε τον 19ο αιώνα.

Το Μπαρτζέλο είναι εθνικό μουσείο στο Παλάτσο ντελ Μπαρτζέλο, ένα οχυρωμένο μέγαρο που ξεκίνησε το 1255 για τους άρχοντες της πόλης και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της αστυνομίας και φυλακή. Άνοιξε το 1865 και φυλάσσει αναγεννησιακή γλυπτική των Ντονατέλο, Μιχαήλ Άγγελου, Τσελίνι και Τζαμπολόνια, μαζί με ελεφαντοστά, σμάλτα, μαγιόλικα, μπρούντζινα και όπλα.

Η Πινακοθήκη Ουφίτσι είναι μουσείο τέχνης στο κτίριο σε σχήμα U που άρχισε ο Τζόρτζο Βαζάρι το 1560 ως γραφεία για τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ανάμεσα στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία και τον Άρνο. Οι αίθουσές της εκθέτουν ζωγραφική από τον 13ο έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά της τη Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, και αρχαία γλυπτική από τις συλλογές των Μεδίκων.

Η Βασιλική του Σαν Λορέντσο είναι η ενοριακή εκκλησία των Μεδίκων, που ξαναχτίστηκε από το 1419 σε σχέδια του Φιλίπο Μπρουνελέσκι· η ακατέργαστη πέτρινη πρόσοψή της δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η επίσκεψη περιλαμβάνει την εκκλησία με τους χάλκινους άμβωνες του Ντονατέλο, το Παλαιό Σκευοφυλάκιο του Μπρουνελέσκι με διακόσμηση του Ντονατέλο, τα περίστυλα, τον θησαυρό και την κρύπτη. Τα Παρεκκλήσια των Μεδίκων πίσω της είναι ξεχωριστό μουσείο.

Τα Παρεκκλήσια των Μεδίκων είναι τα ταφικά παρεκκλήσια της οικογένειας των Μεδίκων στη Βασιλική του Σαν Λορέντσο, κρατικό μουσείο από το 1869. Η επίσκεψη οδηγεί από την κρύπτη στο τρουλαίο Παρεκκλήσι των Πριγκίπων, επενδυμένο με χρωματιστά μάρμαρα και ένθετους ημιπολύτιμους λίθους, και συνεχίζει στο Νέο Σκευοφυλάκιο του Μιχαήλ Άγγελου του 1519–1534 με τις μορφές του της Νύχτας, της Ημέρας, της Αυγής και του Δειλινού.

Το Μουσείο Γαλιλαίου είναι μουσείο ιστορίας της επιστήμης στο Παλάτσο Καστελάνι, δίπλα στην Ουφίτσι στον Άρνο, που ονομαζόταν Ινστιτούτο και Μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης έως το 2010. Τα επιστημονικά του όργανα προέρχονται από τις συλλογές των Μεδίκων και των Λορένων και περιλαμβάνουν δύο τηλεσκόπια που κατασκεύασε ο Γαλιλαίος, τον φακό ενός τρίτου, υδρόγειες σφαίρες, ρολόγια και ανατομικά μοντέλα.

Το Παλάτσο Μέντιτσι Ρικάρντι είναι το μέγαρο που σχεδίασε ο Μικελότσο για τον Κόζιμο των Μεδίκων, χτισμένο από το 1444· η οικογένεια Ρικάρντι το αγόρασε αργότερα και το επέκτεινε, και σήμερα στεγάζει τη Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας και ένα μουσείο. Οι επισκέπτες βλέπουν την αυλή με τις καμάρες και τον κήπο, το Παρεκκλήσι των Μάγων με τοιχογραφίες του Μπενότσο Γκοτσόλι και τη Στοά των Καθρεφτών του Λούκα Τζιορντάνο.

Η Σάντα Μαρία Νοβέλα είναι η δομινικανή βασιλική κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε στα τέλη του 13ου αιώνα και καθαγιάστηκε το 1420· ο Λέον Μπατίστα Αλμπέρτι ολοκλήρωσε τη μαρμάρινη πρόσοψή της το 1470. Στο εσωτερικό βρίσκονται η Αγία Τριάδα του Μαζάτσιο, ο εσταυρωμένος του Τζότο και οι τοιχογραφίες του Γκιρλαντάιο στο Παρεκκλήσι Τορναμπουόνι, και η επίσκεψη περιλαμβάνει τα περίστυλα και το Ισπανικό Παρεκκλήσι.

Το Διαδραστικό Μουσείο Λεονάρντο είναι ιδιωτικό μουσείο στη Βία ντέι Σέρβι, ανάμεσα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας και τον καθεδρικό ναό, ανοιχτό για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Παρουσιάζει λειτουργικές ανακατασκευές σε φυσικό μέγεθος μηχανών από τους κώδικες του Λεονάρντο ντα Βίντσι, όπως ένα άρμα μάχης, έναν καταπέλτη, μια εναέρια έλικα και έναν ορνιθόπτερο, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν οι ίδιοι.

Το Museo de' Medici είναι μουσείο για την ιστορία της οικογένειας των Μεδίκων, από τον Λορέντσο τον Μεγαλοπρεπή έως την Άννα Μαρία Λουίζα, την τελευταία της δυναστείας. Από το 2023 στεγάζεται στη Ροτόντα του Μπρουνελέσκι, ένα κεντρόσχημο κτίριο που ξεκίνησε το 1432 και έμεινε ημιτελές για πέντε αιώνες, και σε αίθουσες της πρώην μονής Σάντα Μαρία ντέλι Άντζελι.

Η Σάντο Σπίριτο είναι αυγουστινιανή βασιλική στο Ολτράρνο, που ξεκίνησε το 1444 σε σχέδια του Φιλίπο Μπρουνελέσκι και ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του· η λιτή πρόσοψή της βλέπει στην Πιάτσα Σάντο Σπίριτο. Το εσωτερικό έχει κίονες από γκρίζα pietra serena και μια σειρά πλευρικών παρεκκλησίων, και το σκευοφυλάκιο του Τζουλιάνο ντα Σανγκάλο φυλάσσει έναν ξύλινο εσταυρωμένο που σκάλισε ο νεαρός Μιχαήλ Άγγελος.

Η Βασιλική της Σάντα Κρότσε είναι η κύρια φραγκισκανή εκκλησία της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε το 1294 στην Πιάτσα Σάντα Κρότσε. Φιλοξενεί τους τάφους του Μιχαήλ Άγγελου, του Γαλιλαίου, του Μακιαβέλι και του Ροσίνι, παρεκκλήσια με τοιχογραφίες του Τζότο και το Παρεκκλήσι Πάτσι του Μπρουνελέσκι στο περίστυλο· η μαρμάρινη πρόσοψη προστέθηκε τον 19ο αιώνα.

Το Παλάτσο Πίτι είναι αναγεννησιακό μέγαρο νότια του Άρνο, που ξεκίνησε το 1458 για τον τραπεζίτη Λούκα Πίτι και έγινε αργότερα η κύρια κατοικία των μεγάλων δουκών των Μεδίκων και έπειτα του Οίκου της Σαβοΐας. Σήμερα στεγάζει την Παλατινή Πινακοθήκη, τα Βασιλικά Διαμερίσματα, την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης και το Μουσείο Μόδας και Ενδυμασίας, με τους Κήπους Μπόμπολι πίσω του.

Το Μουσείο του Σαν Μάρκο καταλαμβάνει τη δομινικανή μονή του Σαν Μάρκο, που ξαναχτίστηκε από τον Μικελότσο για τον Κόζιμο των Μεδίκων από το 1437. Φιλοξενεί μεγάλη συλλογή έργων του Φρα Αντζέλικο, ανάμεσά τους τις τοιχογραφίες που ζωγράφισε σε 44 κελιά μοναχών και τον Ευαγγελισμό στην κορυφή της σκάλας, καθώς και τη βιβλιοθήκη του Μικελότσο και τα κελιά του Σαβοναρόλα.

Το Παρεκκλήσι Μπρανκάτσι είναι πλευρικό παρεκκλήσι της εκκλησίας Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε, ζωγραφισμένο με σκηνές από τη ζωή του Αποστόλου Πέτρου. Ο Μαζολίνο και ο Μαζάτσιο εργάστηκαν στις τοιχογραφίες από το 1425 έως το 1427, ανάμεσά τους ο Φόρος υποτελείας και η Εκδίωξη από τον Παράδεισο του Μαζάτσιο, και ο Φιλιπίνο Λίπι ολοκλήρωσε τον κύκλο γύρω στο 1481–1485. Οι επισκέπτες μπαίνουν από τη μονή.

Η Μεγάλη Συναγωγή της Φλωρεντίας, στη Βία Λουίτζι Κάρλο Φαρίνι, ολοκληρώθηκε το 1882 σε ιταλικό και νεομαυριτανικό ρυθμό, με πράσινο τρούλο και ζωγραφισμένο εσωτερικό. Το Εβραϊκό Μουσείο της Φλωρεντίας, μέσα στο κτίριο, εκθέτει τελετουργικά αντικείμενα και την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας της πόλης από την πρώτη εγκατάστασή της έως τα μεταπολεμικά χρόνια.

Οι Κήποι Μπόμπολι είναι οι γεωμετρικοί κήποι πίσω από το Παλάτσο Πίτι, που διαμορφώθηκαν για την Ελεονόρα του Τολέδο και τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων από το 1550 περίπου και αργότερα επεκτάθηκαν προς την Πόρτα Ρομάνα. Οι κλιμακωτοί χώροι περιλαμβάνουν ένα αμφιθέατρο, αρχαία και αναγεννησιακά αγάλματα, τη Σπηλιά του Μπουονταλέντι, την Κρήνη του Ποσειδώνα και το Kaffeehaus του 18ου αιώνα.