Εξερευνήστε: Γκουανταλαχάρα

Νεοκλασικό θέατρο στο ιστορικό κέντρο, που άνοιξε το 1866 πίσω από ένα πρόπυλο με κορινθιακούς κίονες και πήρε το όνομα του φιλελεύθερου στρατηγού Σάντος Ντεγκογιάδο. Η πεταλόσχημη αίθουσά του έχει οροφή ζωγραφισμένη με μια σκηνή από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη· είναι η έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Χαλίσκο.

Στεγασμένη αγορά περίπου 40.000 τετραγωνικών μέτρων δίπλα στο Οσπίσιο Καμπάνιας, επίσημα Mercado Libertad, σχεδιασμένη από τον Αλεχάντρο Σον, που άνοιξε το 1958. Οι τρεις όροφοί της φιλοξενούν πάγκους με τρόφιμα, φρούτα, ρούχα, δερμάτινα, χειροτεχνήματα και ηλεκτρονικά, με φτηνά φαγάδικα στο επάνω επίπεδο.

Η έδρα της κυβέρνησης του Χαλίσκο στην Plaza de Armas, ένα μπαρόκ κτίριο που ολοκληρώθηκε το 1790. Πάνω από την κεντρική σκάλα του ο Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο ζωγράφισε μια τοιχογραφία του Μιγκέλ Ιδάλγο το 1937, και ένα μουσείο στον επάνω όροφο καλύπτει την ιστορία της πολιτείας.

Μουσείο του INAH σε ένα κτίριο ιεροδιδασκαλείου του 18ου αιώνα απέναντι από τη Ροτόντα των Επιφανών Χαλισκιανών. Οι αίθουσές του γύρω από μια αυλή καλύπτουν την παλαιοντολογία, την αρχαιολογία και την ιστορία του δυτικού Μεξικού, από έναν σκελετό μαμούθ και ειδώλια από τάφους-φρεάτια ως την αποικιακή ζωγραφική.

Ο καθεδρικός ναός της Αρχιεπισκοπής της Γουαδαλαχάρα στο ιστορικό κέντρο, που άρχισε να χτίζεται το 1561 και καθαγιάστηκε το 1618, με νεογοτθικά κωδωνοστάσια καλυμμένα με κίτρινα πλακάκια, που προστέθηκαν μετά από σεισμούς τον 19ο αιώνα. Βρίσκεται ανάμεσα σε τέσσερις πλατείες διατεταγμένες σε σχήμα σταυρού.

Πρώην ορφανοτροφείο και άσυλο που ίδρυσε ο επίσκοπος Χουάν Κρους Ρουίς ντε Καμπάνιας, χτισμένο από τον Μανουέλ Τολσά από το 1805 γύρω από 23 αυλές και ένα παρεκκλήσι με τρούλο. Το παρεκκλήσι φέρει τις τοιχογραφίες του Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο του 1936–39, μεταξύ αυτών τον Άνθρωπο της Φωτιάς στον τρούλο· σήμερα είναι μουσείο και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Κύκλος από 17 ραβδωτούς κίονες σε έναν κήπο βόρεια του καθεδρικού ναού, χτισμένος από το 1952 προς τιμήν επιφανών προσώπων του Χαλίσκο. Χάλκινα αγάλματα συγγραφέων, καλλιτεχνών, πολιτικών και επιστημόνων στέκουν γύρω του, και τα λείψανα αρκετών από αυτούς βρίσκονται σε έναν θάλαμο με τεφροδόχους από κάτω.

Νεκροταφείο του 19ου αιώνα στο ιστορικό κέντρο, που άνοιξε το 1848 και έκλεισε για ταφές το 1896, σχεδιασμένο από τον Μανουέλ Γκόμες Ιμπάρα πίσω από ένα νεοκλασικό πρόπυλο. Σήμερα είναι μουσείο, που επισκέπτεται κανείς τη μέρα ανάμεσα στους τάφους και τις στοές του και σε βραδινές περιηγήσεις που αφηγούνται τους θρύλους του τόπου.

Νεογοτθική εκκλησία αφιερωμένη στη Θεία Ευχαριστία, σχεδιασμένη από τον Αντάμο Μποάρι και χτισμένη μεταξύ 1897 και 1972. Τα βιτρό της ήρθαν από τη Γαλλία, και το ρολόι στον πύργο της έχει μηχανικές μορφές των δώδεκα αποστόλων που βγαίνουν σε καθορισμένες ώρες.

Θριαμβική αψίδα από ροζ πέτρα πάνω από τη λεωφόρο Vallarta, χτισμένη το 1939–41 ως είσοδος της πόλης στον νέο δρόμο από την Πόλη του Μεξικού και τη Μορέλια. Η διπλή αψίδα της σε νεομπαρόκ ρυθμό φέρει το έμβλημα της πόλης, και στην κορυφή υπάρχει εξέδρα θέας.

Ζωολογικός κήπος που άνοιξε το 1988 στην άκρη του φαραγγιού Ουεντιτάν, στα βορειοανατολικά της πόλης. Τα τμήματά του ανά ήπειρο φιλοξενούν μεγάλα αιλουροειδή, ελέφαντες, καμηλοπαρδάλεις, πρωτεύοντα, αρκούδες και πουλιά, με πτηνοτροφείο, ερπετάριο, τρένο σαφάρι και τελεφερίκ με θέα στο φαράγγι.

Φραγκισκανικό ιερό του 17ου αιώνα στο κέντρο του Σαποπάν, περίπου 7 χλμ. βορειοδυτικά του κέντρου της Γουαδαλαχάρα. Φυλάσσει ένα μικρό ξύλινο άγαλμα της Παναγίας που ήρθε από την Ισπανία τον 16ο αιώνα και περιφέρεται σε λιτανεία εκατοντάδων χιλιάδων πιστών κάθε 12 Οκτωβρίου· δίπλα του βρίσκεται ένα μουσείο των Ουιτσόλ.