Εξερευνήστε: Γκαοσιούνγκ

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ροδαρίου στη Λινγκγιά, κοντά στον Ποταμό της Αγάπης, είναι η έδρα του καθολικού επισκόπου της Καοσιούνγκ. Ισπανοί δομινικανοί ιεραπόστολοι ίδρυσαν την εκκλησία το 1859 και το σημερινό γοτθικό και ρομανικό κτίριο με τον γκρίζο πέτρινο πύργο ολοκληρώθηκε το 1931. Ανακηρύχθηκε ελάσσων βασιλική το 1995 και η λειτουργία τελείται καθημερινά.

Το Μουσικό Κέντρο Καοσιούνγκ είναι χώρος ποπ μουσικής στο λιμάνι, στο Γιαντσένγκ, σχεδιασμένο από την ισπανική ομάδα MADE IN Architects υπό τον Manuel Monteserin, και άνοιξε το 2021. Οι λευκοί Πύργοι του Κύματος, οι αίθουσες ζωντανής μουσικής σε σχήμα φάλαινας και η αίθουσα συναυλιών παρατάσσονται στην προκυμαία, με υπαίθριο αμφιθέατρο, περιπάτους και υπερυψωμένο πεζόδρομο.

Το Μουσείο Ιστορίας Καοσιούνγκ στεγάζεται στο πρώην δημαρχείο της Καοσιούνγκ στο Γιαντσένγκ, ένα ανοιχτοπράσινο κτίριο σε ρυθμό «Αυτοκρατορικού Στέμματος» της Ιαπωνίας, που ολοκληρώθηκε το 1939. Η δημοτική αρχή το εγκατέλειψε το 1992 και άνοιξε ξανά ως μουσείο το 1998, με εκθέσεις για την ιστορία και την εξέλιξη της πόλης και για τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό.

Το Κέντρο Τέχνης Pier-2 είναι συνοικία τεχνών σε πρώην λιμενικές αποθήκες στο Γιαντσένγκ και στο Γκουσάν, χτισμένες το 1973 και παραχωρημένες σε καλλιτέχνες τη δεκαετία του 2000 από τη Διεύθυνση Πολιτισμού της Καοσιούνγκ. Οι αποθήκες από σκυρόδεμα φιλοξενούν εκθέσεις, καταστήματα, κινηματογράφο και το σιδηροδρομικό μουσείο Χαμασέν, και συνδέονται με ένα παραλιακό μονοπάτι και το τραμ.

Ο Σταθμός Λεωφόρου Φορμόζα (Formosa Boulevard) είναι ο υπόγειος σταθμός μετεπιβίβασης της Κόκκινης και της Πορτοκαλί γραμμής του μετρό της Καοσιούνγκ, στην περιοχή Σινσίνγκ. Ο χώρος του καλύπτεται από τον Θόλο του Φωτός, μια γυάλινη οροφή διαμέτρου 30 μέτρων από 4.500 τμήματα, έργο του Ιταλού καλλιτέχνη Narcissus Quagliata, ενώ οι τέσσερις γυάλινες είσοδοί του από τον δρόμο είναι του Ιάπωνα αρχιτέκτονα Shin Takamatsu.

Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Τακάο στεγάζεται στον πρώην σταθμό Τακάο στην περιοχή Γκουσάν, τον πρώτο σιδηροδρομικό σταθμό της Καοσιούνγκ, που χτίστηκε την ιαπωνική εποχή. Αφού έφυγε το τελευταίο τρένο το 2008, ο σταθμός με την τετράριχτη στέγη έγινε μουσείο, σήμερα τμήμα του Μουσείου Ιστορίας Καοσιούνγκ, με σιδηροδρομικά κειμήλια στο εσωτερικό και ατμομηχανές και μηχανές ντίζελ στις παλιές γραμμές έξω.

Το ALIEN Art Centre είναι μουσείο σύγχρονης τέχνης στους πρόποδες του Σοουσάν, στην περιοχή Γκουσάν της Καοσιούνγκ. Στεγάζεται στον Ξενώνα Χρυσού Ίππου, ένα κτίριο από σκυρόδεμα που ολοκληρώθηκε το 1967 ως σταθμός για στρατιώτες καθ' οδόν προς τη θητεία τους στο Κινμέν και το Ματσού, και από το 2018 παρουσιάζει περιοδικές εκθέσεις ασιατικής και διεθνούς σύγχρονης τέχνης.

Το Πρώην Βρετανικό Προξενείο στο Τακάο βρίσκεται σε έναν λόφο στην περιοχή Γκουσάν, πάνω από τον κόλπο Σιζιχουάν και την είσοδο του λιμανιού της Καοσιούνγκ. Η κατοικία του προξένου από κόκκινα τούβλα, με τοξωτές βεράντες, ολοκληρώθηκε το 1879 και ένα παλιό μονοπάτι κατεβαίνει στο γραφείο του προξενείου δίπλα στο λιμάνι. Και τα δύο κτίρια φιλοξενούν εκθέσεις για την εποχή των λιμανιών των συνθηκών.

Το Οχυρό Τσιχόου είναι μια παράκτια πυροβολαρχία της εποχής Τσινγκ στο όρος Τσιχόου, στο Τσιτζίν, που φρουρεί τη βόρεια είσοδο του λιμανιού της Καοσιούνγκ. Το σημερινό πλινθόκτιστο οχυρό χτίστηκε μετά το 1874 σε σχέδια του Βρετανού μηχανικού H. W. Harwood, με στρατώνες γύρω από μια πλατεία, ένα φυλάκιο διοίκησης και θέσεις πυροβόλων, και καταλήφθηκε από ιαπωνικές δυνάμεις το 1895. Είναι εθνικό μνημείο.

Το Εθνικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας, στην περιοχή Σανμίν της Καοσιούνγκ, άνοιξε το 1997 ως μουσείο εφαρμοσμένης επιστήμης και τεχνολογίας. Τα γεωμετρικά κτίριά του, που συνδέονται με γέφυρες σε έναν χώρο 19 εκταρίων, φιλοξενούν μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις, αίθουσα μνήμης για τον τυφώνα Μοράκοτ, εργαστήριο κατασκευών και κινηματογράφο μεγάλης οθόνης.

Το Εθνικό Κέντρο Τεχνών Καοσιούνγκ, γνωστό ως Γουεϊγουγίνγκ, είναι κέντρο παραστατικών τεχνών στην περιοχή Φενγκσάν, σχεδιασμένο από τη Francine Houben του γραφείου Mecanoo, και άνοιξε το 2018 σε ένα πρώην στρατόπεδο. Μια ενιαία κυματιστή στέγη καλύπτει όπερα, αίθουσα συναυλιών, θέατρο και αίθουσα ρεσιτάλ, ενώ ένα υπαίθριο θέατρο ανοίγεται προς το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουεϊγουγίνγκ.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών Καοσιούνγκ, στο Γκουσάν, άνοιξε το 1994 ως το τρίτο δημόσιο μουσείο τέχνης της Ταϊβάν, στο Πολιτιστικό Πάρκο Νεϊγουεϊπί. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη με έμφαση στη νότια Ταϊβάν και σε αυστρονήσιους καλλιτέχνες, γύρω από μια τετραώροφη αίθουσα γλυπτικής, ενώ στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχουν παιδικό μουσείο τέχνης, πάρκο γλυπτικής και λίμνη υγροτόπου.

Η Ακαδημία Φονγκγί, στην περιοχή Φενγκσάν ανατολικά του κέντρου της Καοσιούνγκ, είναι κομφουκιανή ακαδημία που ιδρύθηκε το 1814 από τον Τζανγκ Τινγκ-τσινγκ, όπου οι σπουδαστές προετοιμάζονταν για τις αυτοκρατορικές εξετάσεις. Αναστηλώθηκε από την πόλη μετά το 2007 και τα κτίριά της από τούβλο και ξύλο περιλαμβάνουν την πύλη, την αίθουσα διδασκαλίας, δωμάτια σπουδαστών κατά μήκος δύο διαδρόμων και ένα ιερό του Γουεντσάνγκ, θεού της λογοτεχνίας.

Η Λίμνη των Λωτών είναι τεχνητή λίμνη στην ανατολική πλευρά της περιοχής Τσουογίνγκ, που διαμορφώθηκε το 1951 και περιβάλλεται από ναούς. Γέφυρες σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ οδηγούν στις Παγόδες του Δράκου και της Τίγρης και στα Περίπτερα της Άνοιξης και του Φθινοπώρου, ενώ ο Ναός του Κομφούκιου στη βόρεια όχθη ξαναχτίστηκε το 1977. Ένα μονοπάτι κάνει τον γύρο της λίμνης.