Εξερευνήστε: Μονρεάλε

Ο καθεδρικός ναός του Μονρεάλε είναι ο νορμανδικός καθεδρικός της πόλης, σε μια πλαγιά πάνω από το Παλέρμο, που ξεκίνησε το 1174 από τον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας. Το εσωτερικό του καλύπτεται από ψηφιδωτά σε χρυσό βάθος με βιβλικές σκηνές κάτω από έναν Χριστό Παντοκράτορα στην αψίδα, και δίπλα του βρίσκεται το βενεδικτίνικο περίστυλο με σκαλιστούς δίδυμους κίονες. Ανήκει σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Οι Κατακόμβες των Καπουτσίνων είναι ταφικοί διάδρομοι κάτω από τη μονή των Καπουτσίνων του Παλέρμο, σκαμμένοι από τα τέλη του 16ου αιώνα· ο πρώτος μοναχός τοποθετήθηκε εκεί το 1599. Περίπου 8.000 μουμιοποιημένα σώματα και σκελετοί μοναχών και κατοίκων της πόλης, ακόμη ντυμένα με τα ρούχα τους, παρατάσσονται στους τοίχους σε τμήματα για άνδρες, γυναίκες, ιερείς και επαγγελματίες.

Ο καθεδρικός ναός του Παλέρμο χτίστηκε από το 1185 επί του αρχιεπισκόπου Ουόλτερ Οφαμίλ στη θέση μιας παλαιότερης βασιλικής που είχε χρησιμεύσει ως τζαμί. Το εξωτερικό του συνδυάζει νορμανδικά, γοτθικά και καταλανικά στοιχεία, ενώ ο τρούλος και το εσωτερικό προέρχονται από την ανακαίνιση του 1781–1801 υπό τον Φερντινάντο Φούγκα. Οι βασιλικοί τάφοι, η κρύπτη, ο θησαυρός και η στέγη επισκέπτονται με ξεχωριστό εισιτήριο.

Η Εκκλησία του Σαν Κατάλντο στην Πιάτσα Μπελίνι χτίστηκε γύρω στο 1154 για τον Μάιο του Μπάρι, καγκελάριο του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄, ως ιδιωτικό παρεκκλήσι του μεγάρου του. Ο λιτός πέτρινος κύβος της με τυφλά τόξα και τρεις κόκκινους τρούλους είναι έργο αραβονορμανδικής αρχιτεκτονικής. Από το 1937 ανήκει στο Τάγμα του Παναγίου Τάφου.

Η Μαρτοράνα, ή Σάντα Μαρία ντελ' Αμιράλιο, είναι εκκλησία στην Πιάτσα Μπελίνι που ίδρυσε το 1143 ο Γεώργιος ο Αντιοχεύς, αμιράλης του βασιλιά Ρογήρου Β΄. Πίσω από τη μπαρόκ πρόσοψη και το νορμανδικό καμπαναριό της, το εσωτερικό διατηρεί βυζαντινά ψηφιδωτά του 12ου αιώνα. Είναι συγκαθεδρικός ναός της ιταλοαλβανικής Επαρχίας της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι βυζαντινού τυπικού.

Η Σάντα Κατερίνα είναι εκκλησία και πρώην δομινικανή μονή ανάμεσα στην Πιάτσα Μπελίνι και την Πιάτσα Πρετόρια, που ιδρύθηκε το 1310 και ξαναχτίστηκε μεταξύ 1566 και 1596. Το εσωτερικό της καλύπτεται από μπαρόκ μαρμάρινα ένθετα. Μοναχές ζούσαν εδώ έως το 2014· από το 2017 οι επισκέπτες μπορούν να δουν την εκκλησία, το περίστυλο και τα άνδηρα της στέγης, και το αρτοποιείο της μονής πουλά γλυκά φτιαγμένα με παλιές συνταγές.