Εξερευνήστε: Μόστα

Η Ροτόντα της Μόστα, η ενοριακή εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτίστηκε το 1833–1860 από τους ίδιους τους χωρικούς σε σχέδια του Τζόρτζιο Γκρονιέ ντε Βασέ με πρότυπο το Πάνθεον της Ρώμης. Ο τρούλος της χωρίς στηρίγματα είναι από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη. Στις 9 Απριλίου 1942 μια γερμανική βόμβα διαπέρασε τον τρούλο κατά τη Λειτουργία και δεν εξερράγη· ένα αντίγραφό της εκτίθεται στο σκευοφυλάκιο.

Ο Καθεδρικός Ναός της Μντίνα, αφιερωμένος στον Απόστολο Παύλο, ξαναχτίστηκε το 1697–1702 σε σχέδια του Λορέντσο Γκαφά, αφού ένας σεισμός κατέστρεψε τη μεσαιωνική εκκλησία το 1693. Η παράδοση τον τοποθετεί εκεί όπου ο Ρωμαίος διοικητής Πόπλιος συνάντησε τον Απόστολο Παύλο. Στο εσωτερικό υπάρχουν δάπεδο από μαρμάρινες ταφόπλακες, τρούλος ζωγραφισμένος με σκηνές από τη ζωή του Παύλου και η Μεταστροφή του Αγίου Παύλου του Μάτια Πρέτι στην αψίδα.

Το Παλάτσο Φάλσον είναι μεσαιωνικό μέγαρο στη Μντίνα, χτισμένο τον 13ο αιώνα και επεκταμένο τον 15ο, με γοτθικές πόρτες και παράθυρα γύρω από μια μικρή αυλή. Από το 1927 ως το 1962 ήταν η κατοικία του συλλέκτη Όλοφ Γκόλχερ, και η συλλογή του από πίνακες, ασημικά, όπλα και πανοπλίες, έπιπλα, χαλιά και βιβλία παρουσιάζεται στις αίθουσες ως σπίτι-μουσείο.

Το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στεγάζεται στο Palazzo Vilhena, γαλλικό μπαρόκ ανάκτορο χτισμένο το 1726–1728 για τον Μεγάλο Μάγιστρο Αντόνιο Μανουέλ ντε Βιλένα σε σχέδια του Σαρλ Φρανσουά ντε Μοντιόν. Άνοιξε το 1973 και εκθέτει πετρώματα, ορυκτά και απολιθώματα, όστρακα, έντομα, καθώς και τα πουλιά, τα θηλαστικά και τη θαλάσσια ζωή των νησιών της Μάλτας.

Το Μουσείο του Καθεδρικού της Μντίνα στεγάζεται στο πρώην επισκοπικό ιεροδιδασκαλείο, μπαρόκ κτίριο του 1733–1742 του Αντρέα Μπέλι απέναντι από τον καθεδρικό. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν ξυλογραφίες και χαλκογραφίες του Άλμπρεχτ Ντύρερ, νομίσματα από την αρχαιότητα ως την εποχή των Ιπποτών, εκκλησιαστικά ασημικά, άμφια, χειρόγραφα και πίνακες Μαλτέζων και Ιταλών καλλιτεχνών.

Η Domvs Romana διατηρεί τα ερείπια μιας πλούσιας ρωμαϊκής αστικής κατοικίας του 1ου αιώνα π.Χ., που βρέθηκε το 1881 λίγο έξω από τα τείχη της Μντίνα. Τα πολύχρωμα ψηφιδωτά δάπεδά της, ανάμεσά τους μια σκηνή με περιστέρια που πίνουν από ένα δοχείο, εκτίθενται στη θέση τους, μαζί με μαρμάρινα αγάλματα της αυτοκρατορικής οικογένειας και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, σε ένα νεοκλασικό μουσειακό κτίριο του 1882.

Το Μουσείο Βινιακούρ στεγάζεται στη μπαρόκ κατοικία των εφημερίων των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη στο Ραμπάτ, που ιδρύθηκε επί Μεγάλου Μαγίστρου Αλόφ ντε Βινιακούρ στις αρχές του 17ου αιώνα. Συνδέεται με τη Σπηλιά του Αγίου Παύλου, όπου κατά την παράδοση έζησε ο Απόστολος στη Μάλτα, και παρουσιάζει πίνακες του Μάτια Πρέτι και του Αντουάν Φαβρέ, κατακόμβες και καταφύγια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Κατακόμβες του Αγίου Παύλου είναι ομάδα υπόγειων νεκροταφείων λαξευμένων στον βράχο έξω από τα τείχη της ρωμαϊκής πόλης Μελίτη, που χρησιμοποιήθηκαν από τον 3ο αιώνα μ.Χ. για ειδωλολατρικές, εβραϊκές και χριστιανικές ταφές. Σε περισσότερους από 20 τάφους μπορεί κανείς να μπει· ο μεγαλύτερος έχει δύο στρογγυλές τράπεζες αγάπης λαξευμένες στον βράχο, όπου γίνονταν τα νεκρόδειπνα.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζεται στον Auberge de Provence, χτισμένο το 1571 σε σχέδια του Τζιρόλαμο Κασάρ στην οδό Republic Street. Παρουσιάζει ευρήματα από τους προϊστορικούς ναούς και τάφους της Μάλτας, ανάμεσά τους την Κοιμώμενη Κυρία από το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι και την Αφροδίτη της Μάλτας από τον Χάτζαρ Κιμ, καθώς και αντικείμενα της Εποχής του Χαλκού και φοινικικά.

Οι Πολεμικές Αίθουσες Λάσκαρις είναι σήραγγες και θάλαμοι λαξευμένοι στον βράχο κάτω από τους Άνω Κήπους Μπαράκα, που άνοιξαν το 1940 ως το ενιαίο πολεμικό αρχηγείο για την άμυνα της Μάλτας. Από εδώ διευθύνθηκαν οι συμμαχικές αποβάσεις στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943, και το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε το συγκρότημα ως το 1977. Αναστηλωμένες αίθουσες επιχειρήσεων δείχνουν τα τραπέζια σχεδιασμού και τους χάρτες τοίχου.

Το MUŻA είναι το εθνικό κοινοτικό μουσείο τέχνης της Μάλτας, που άνοιξε το 2018 στον Auberge d'Italie, τον οξενώνα των Ιταλών ιπποτών του 16ου αιώνα, η μπαρόκ πρόσοψη του οποίου φέρει μια χάλκινη προτομή του Μεγάλου Μαγίστρου Γκρεγκόριο Καράφα. Διαδέχθηκε το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών και παρουσιάζει μαλτέζικη και ευρωπαϊκή τέχνη από τον Μεσαίωνα και μετά, μεταξύ άλλων έργα του Μάτια Πρέτι.

Ο Προκαθεδρικός του Αγίου Παύλου είναι ο αγγλικανικός καθεδρικός της Μάλτας, που παραγγέλθηκε από τη βασίλισσα Αδελαΐδα κατά την παραμονή της στο νησί και χτίστηκε το 1839–1844 στη θέση του Auberge d'Allemagne. Η νεοκλασική στοά του βλέπει στην Πλατεία της Ανεξαρτησίας, και το καμπαναριό του, ύψους περίπου 60 μέτρων, είναι ορόσημο της πλευράς Μαρσαμσέτ της Βαλέτα.

Ο Συγκαθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη χτίστηκε το 1573–1578 σε σχέδια του Τζιρόλαμο Κασάρ ως μοναστηριακός ναός των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Η λιτή εξωτερική του όψη έρχεται σε αντίθεση με ένα μπαρόκ εσωτερικό διακοσμημένο από τον Μάτια Πρέτι, ένα δάπεδο στον κυρίως ναό με περίπου 400 ένθετες μαρμάρινες ταφόπλακες ιπποτών, και τον Αποκεφαλισμό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Καραβάτζο (1608) στο ευκτήριο.

Το Ανάκτορο του Μεγάλου Μαγίστρου άρχισε να χτίζεται το 1571 ως κατοικία των Μεγάλων Μαγίστρων του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και αργότερα στέγασε τους Βρετανούς κυβερνήτες· σήμερα είναι το Γραφείο του Προέδρου της Μάλτας. Οι επισκέπτες βλέπουν τις Αίθουσες Τελετών, διαδρόμους με ζωγραφισμένες ζωφόρους και οροφές με οικόσημα, και την Οπλοθήκη του Ανακτόρου με περίπου 5.000 όπλα και πανοπλίες.

Η Κάζα Ρόκα Πίκολα είναι μέγαρο του 16ου αιώνα στην οδό Republic Street, που εξακολουθεί να είναι η κατοικία της αριστοκρατικής οικογένειας ντε Πίρο. Οι επισκέψεις οδηγούν σε αίθουσες επιπλωμένες με τα παλιά έπιπλα, τα ασημικά, τους πίνακες και τις ενδυμασίες της οικογένειας, ένα μικρό παρεκκλήσι και έναν κήπο-αυλή, και κάτω σε καταφύγια λαξευμένα στον βράχο που χρησιμοποίησαν οι ένοικοι κατά τους βομβαρδισμούς του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι είναι υπόγειο ταφικό συγκρότημα λαξευμένο στον ασβεστόλιθο σε τρία επίπεδα περίπου μεταξύ 4000 και 2500 π.Χ. Βρέθηκε το 1902 από οικοδόμους που έσκαβαν θεμέλια σπιτιών στην Πάολα και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO· οι θάλαμοί του μιμούνται την αρχιτεκτονική των υπέργειων ναών. Οι επισκέψεις γίνονται σε μικρές ομάδες με εισιτήρια που κλείνονται πολύ νωρίτερα.

Το Φρούριο του Αγίου Αγγέλου (Fort St Angelo) βρίσκεται στην άκρη του Μπίργκου, στη θέση ενός μεσαιωνικού κάστρου, και ξαναχτίστηκε από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη από το 1530 ως η πρώτη τους έδρα στη Μάλτα. Ήταν το αρχηγείο τους κατά τη Μεγάλη Πολιορκία του 1565 και αργότερα εξυπηρέτησε το Βασιλικό Ναυτικό ως HMS St Angelo ως το 1979. Αναστηλωμένο το 2015, παρουσιάζει την ιστορία του φρουρίου, τα παρεκκλήσια του και την οικία του Μεγάλου Μαγίστρου.

Το Φρούριο του Αγίου Έλμου είναι αστεροειδές φρούριο χτισμένο το 1552 στην άκρη της χερσονήσου Σιμπέρας, πριν υπάρξει η Βαλέτα. Έπεσε μετά από έναν μήνα βομβαρδισμών στη Μεγάλη Πολιορκία του 1565 και ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε από τους Ιππότες. Σήμερα στεγάζει το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο, τα εκθέματα του οποίου εκτείνονται από την προϊστορία ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ αυτών και ο Σταυρός του Γεωργίου που απονεμήθηκε στη Μάλτα το 1942.

Οι Ναοί του Ταρσιέν είναι συγκρότημα τεσσάρων μεγαλιθικών κατασκευών χτισμένων περίπου μεταξύ 3600 και 2500 π.Χ., που ανασκάφηκαν από το 1915 από τον Θεμιστοκλή Τζάμιτ. Πέτρινοι όγκοι σκαλισμένοι με σπείρες και ζωφόρους ζώων, καθώς και το κάτω μισό ενός μεγάλου γυναικείου αγάλματος, εκτίθενται σε αντίγραφα επί τόπου, ενώ τα πρωτότυπα βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ένα στέγαστρο προστατεύει σήμερα τα ερείπια.

Ο Χάτζαρ Κιμ είναι μεγαλιθικός ναός χτισμένος περίπου μεταξύ 3600 και 3200 π.Χ. σε μια ράχη πάνω από τη νότια ακτή της Μάλτας και αποτελεί μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η πρόσοψη και οι θάλαμοί του χρησιμοποιούν μερικούς από τους μεγαλύτερους λίθους των μαλτέζικων ναών, έναν από αυτούς μήκους περίπου επτά μέτρων. Η Αφροδίτη της Μάλτας και οι καθιστές «παχιές μορφές» που βρέθηκαν εδώ βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.