Εξερευνήστε: Παρίσι

Η Μεγάλη Πινακοθήκη της Εξέλιξης είναι πινακοθήκη φυσικής ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, μέσα σε μια αίθουσα με γυάλινη στέγη χτισμένη το 1889. Μια ανακαίνιση του 1994 τη μετέτρεψε σε έκθεση για την εξέλιξη και τη βιοποικιλότητα, με περίπου 9.500 βαλσαμωμένα δείγματα σε αρκετούς ορόφους, ανάμεσά τους ένα κοπάδι ζώων της αφρικανικής σαβάνας στο κεντρικό κλίτος.

Τέμενος στο 5ο διαμέρισμα του Παρισιού, που ολοκληρώθηκε το 1926 σε νεομαυριτανικό ρυθμό γύρω από μια αυλή με πρότυπο την Αλάμπρα της Γρανάδας. Το παλαιότερο τέμενος της ηπειρωτικής Γαλλίας περιλαμβάνει αίθουσες προσευχής, βιβλιοθήκη, κήπο, χαμάμ, κατάστημα δώρων και εστιατόριο.

Πινακοθήκη του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, σε σχέδια του Σαρλ Ροό ντε Φλερί, που άνοιξε το 1841 ως το πρώτο κτίριο στη Γαλλία που χτίστηκε ειδικά ως μουσείο. Η έκθεσή της «Θησαυροί της Γης» παρουσιάζει περίπου 600 ορυκτά, πολύτιμους λίθους και γιγάντιους κρυστάλλους από μια ευρύτερη συλλογή περίπου 770.000 δειγμάτων.

Η εκκλησία του Αγίου Ρόκου είναι ενοριακή εκκλησία μπαρόκ και κλασικού ρυθμού στην οδό Σεντ-Ονορέ στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1653 και 1740 και αφιερωμένη στον Άγιο Ρόκο. Το μακρύ κλίτος της περνά από αρκετά πλάγια παρεκκλήσια πριν φτάσει σε ένα οβάλ ιερό πίσω από την Αγία Τράπεζα. Η εκκλησία φιλοξενεί επίσης βραδινές συναυλίες με την ονομασία Les Nuits de Saint-Roch.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Το Μουσείο Ζατκίν στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο στον κήπο του γλύπτη Οσίπ Ζατκίν στο 6ο διαμέρισμα, κοντά στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Έγινε δημόσιο μουσείο το 1982 και παρουσιάζει περίπου 300 γλυπτά του μαζί με σχέδια, φωτογραφίες και ταπισερί, ενώ περισσότερα έργα εκτίθενται στον κήπο.

Ορθογώνια πλατεία στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμορφώθηκε από το 1698 επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ με ομοιόμορφες προσόψεις με στοές σε σχέδια του Ζιλ Αρντουέν-Μανσάρ. Στο κέντρο της στέκει η Στήλη Βαντόμ, χυτευμένη από αιχμαλωτισμένα κανόνια και υψωμένη με εντολή του Ναπολέοντα Α΄ για να τιμήσει τη Μάχη του Άουστερλιτς.

Δημόσιος κήπος ανάμεσα στο Λούβρο και την πλατεία Κονκόρντ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμόρφωσε η Αικατερίνη των Μεδίκων το 1564 ως κήπο του Παλατιού του Κεραμεικού και άνοιξε στο κοινό το 1667. Αγάλματα, κρήνες και δύο οκταγωνικές λίμνες πλαισιώνουν τα γεωμετρικά δεντρόφυτα μονοπάτια του.

Το Μέγαρο Γκαρνιέ είναι λυρική σκηνή στην πλατεία της Όπερας, στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1861 και 1875 σε σχέδια του Σαρλ Γκαρνιέ για τον Ναπολέοντα Γ΄. Η αίθουσά του χωρά περίπου 1.979 άτομα κάτω από ένα ζωγραφισμένο ταβάνι του Μαρκ Σαγκάλ. Ήταν η κύρια σκηνή της Όπερας του Παρισιού έως το 1989 και σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για μπαλέτο.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Νεοκλασικό κτίριο στην πλατεία Κονκόρντ σε σχέδια του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, χτισμένο μεταξύ 1757 και 1774, αρχικά ως βασιλική αποθήκη επίπλων και, από το 1789, ως αρχηγείο του Γαλλικού Ναυτικού έως το 2015. Αποκαταστάθηκε και άνοιξε ξανά το 2021 και παρουσιάζει τα επιπλωμένα διαμερίσματα του 18ου αιώνα του βασιλικού φύλακά του, επίχρυσα ναυτικά σαλόνια και έργα από τη συλλογή Αλ Θάνι.

Η Πλατεία Κονκόρντ είναι δημόσια πλατεία ανάμεσα στον Κήπο του Κεραμεικού και τα Ηλύσια Πεδία, που διαμόρφωσε ο αρχιτέκτονας Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ τη δεκαετία του 1770. Στο κέντρο της στέκει ένας αιγυπτιακός οβελίσκος 3.300 ετών από το Λούξορ, δώρο του ηγεμόνα της Αιγύπτου που στήθηκε το 1836, πλαισιωμένος από δύο κρήνες του 19ου αιώνα.

Καθολική ενοριακή εκκλησία στην πλατεία Μαντλέν, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη σε μορφή ελληνικού ναού και περιβαλλόμενη από κορινθιακούς κίονες. Σχεδιάστηκε επί Λουδοβίκου ΙΕ΄, ανασχεδιάστηκε από τον Ναπολέοντα ως μνημείο για τους στρατούς του και ολοκληρώθηκε ως εκκλησία μόλις το 1842· φιλοξενεί τοιχογραφίες και γλυπτά Γάλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Το Εξιλαστήριο Παρεκκλήσι είναι νεοκλασικό παρεκκλήσι στο 8ο διαμέρισμα, χτισμένο το 1816-1826 στη θέση του πρώην Νεκροταφείου της Μαντλέν, όπου θάφτηκαν ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Μαρία Αντουανέτα μετά την εκτέλεσή τους. Σχεδιασμένο από τον Πιερ-Φρανσουά-Λεονάρ Φονταίν, βρίσκεται σε έναν περιτειχισμένο κήπο, την πλατεία Λουδοβίκου ΙΣΤ΄.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Οι Κατακόμβες του Παρισιού είναι υπόγεια οστεοφυλάκια μέσα στα πρώην λατομεία πέτρας της πόλης, στα οποία μπαίνει κανείς από ένα μικρό περίπτερο εισόδου κοντά στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό. Από το 1786 μεταφέρθηκαν εδώ τα λείψανα περισσότερων από έξι εκατομμυρίων ανθρώπων από τα υπερπλήρη νεκροταφεία του Παρισιού. Μια σηματοδοτημένη διαδρομή οδηγεί τους επισκέπτες σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο σηράγγων με τοίχους από οστά.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.