Εξερευνήστε: Πόρτιτσι

Το Υπόγειο των Κρισταλίνι (Ipogeo dei Cristallini) είναι ένα σύνολο τεσσάρων ελληνικών θαλαμωτών τάφων των τελών του 4ου και αρχών του 3ου αιώνα π.Χ., περίπου 12 μέτρα κάτω από τη συνοικία Σανιτά της Νάπολης. Βρέθηκαν το 1889 κάτω από τον κήπο του Παλάτσο Ντι Ντονάτο και άνοιξαν στους επισκέπτες το 2022· διατηρούν σκαλιστές και ζωγραφιστές ταφικές κλίνες, τοιχογραφημένους τοίχους και ένα ανάγλυφο κεφάλι της Μέδουσας.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης ιδρύθηκε το 1777 στο Παλάτσο ντέλι Στούντι, την πρώην έδρα του πανεπιστημίου, και άνοιξε το 1816. Φιλοξενεί τη συλλογή Φαρνέζε αρχαίας γλυπτικής, ανάμεσά της τον Ταύρο Φαρνέζε, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και αντικείμενα από την Πομπηία, το Ερκουλάνεο και τις Σταβίες, όπως το Ψηφιδωτό του Αλεξάνδρου, μια αιγυπτιακή συλλογή και το Μυστικό Δωμάτιο.

Οι Κατακόμβες του Σαν Γκαουντιόζο βρίσκονται κάτω από τη Βασιλική της Σάντα Μαρία ντέλα Σανιτά και αναπτύχθηκαν γύρω από τον τάφο του Γκαουντιόζο, ενός βορειοαφρικανού επισκόπου που θάφτηκε εδώ τον 5ο αιώνα. Σώζονται παλαιοχριστιανικές τοιχογραφίες και ψηφιδωτά, και τον 17ο αιώνα οι Δομινικανοί έθαβαν εδώ ευγενείς, εντοιχίζοντας τα κρανία τους σε τοιχογραφίες που απεικόνιζαν τα σώματά τους.

Το Καστέλ Σαντ' Έλμο είναι αστεροειδές φρούριο στον λόφο Βόμερο πάνω από το κέντρο της Νάπολης, χτισμένο μεταξύ 1537 και 1547 για τον Ισπανό αντιβασιλέα Πέδρο ντε Τολέδο στη θέση ενός παλαιότερου ανδεγαυικού κάστρου. Τα τείχη και τα άνδηρά του έχουν θέα στην πόλη και τον κόλπο, και το Museo del Novecento στο εσωτερικό του εκθέτει τέχνη του 20ού αιώνα από τη Νάπολη.

Το Ενυδρείο της Νάπολης καταλαμβάνει το ισόγειο του Ζωολογικού Σταθμού Άντον Ντορν στη Βίλα Κομουνάλε και άνοιξε τον Ιανουάριο του 1874, δύο χρόνια αφότου ο ζωολόγος Άντον Ντορν ίδρυσε τον ερευνητικό σταθμό. Οι ιστορικές δεξαμενές του, που τροφοδοτούνται ακόμη με θαλασσινό νερό μέσω ενός υπόγειου αγωγού, παρουσιάζουν τη θαλάσσια ζωή του κόλπου της Νάπολης δίπλα σε νεότερες δεξαμενές με τροπικό ύφαλο.

Το Μουσείο του Καποντιμόντε καταλαμβάνει το Ανάκτορο του Καποντιμόντε, που ξεκίνησε το 1738 για τον βασιλιά Κάρολο των Βουρβόνων στον λόφο βόρεια της παλιάς πόλης, εν μέρει για να στεγάσει τη συλλογή Φαρνέζε που κληρονόμησε από τη μητέρα του. Λειτουργεί στη σημερινή του μορφή από το 1957 και παρουσιάζει ναπολιτάνικη και ιταλική ζωγραφική, διακοσμητικές τέχνες και τα βασιλικά διαμερίσματα, μέσα σε ένα μεγάλο δασωμένο πάρκο.

Οι Κατακόμβες του Σαν Τζενάρο είναι παλαιοχριστιανικοί χώροι ταφής σκαμμένοι στον τόφο του λόφου Καποντιμόντε από τον 2ο αιώνα, σε δύο επίπεδα. Περιλαμβάνουν τον τάφο όπου τοποθετήθηκαν τον 5ο αιώνα τα λείψανα του Αγίου Ιανουαρίου, τοιχογραφίες από τον 2ο έως τον 10ο αιώνα και τη Βασιλική του Σαν Τζενάρο έξω από τα τείχη. Οι επισκέψεις γίνονται με ξενάγηση.

Η Οπλόντις είναι ρωμαϊκός χώρος κάτω από τη σύγχρονη Τόρε Αννουντσιάτα, που θάφτηκε μαζί με την Πομπηία από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Οι επισκέπτες μπαίνουν στη Βίλα Α, τη λεγόμενη Βίλα της Ποππαίας, μια παραθαλάσσια έπαυλη των μέσων του 1ου αιώνα π.Χ. διευρυμένη επί των πρώτων αυτοκρατόρων, με τοιχογραφίες, μαρμάρινα αγάλματα και κήπους· η κοντινή Βίλα Β δεν είναι ανοιχτή. Ανήκει στο μνημείο της UNESCO της Πομπηίας.

Η Πομπηία είναι η ρωμαϊκή πόλη που θάφτηκε κάτω από τέσσερα έως έξι μέτρα στάχτης και ελαφρόπετρας στην έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. και ανασκάπτεται από τα μέσα του 18ου αιώνα. Το αρχαιολογικό της πάρκο περιλαμβάνει πλακόστρωτους δρόμους, την αγορά, ναούς, λουτρά, θέατρα, το αμφιθέατρο και ζωγραφισμένα σπίτια, μαζί με γύψινα εκμαγεία των θυμάτων.