Εξερευνήστε: Πόρτο

Ο Ναός της Αγίας Τριάδας (Ιγκρέζα ντα Τριντάντε) είναι μεγάλη εκκλησία του 19ου αιώνα στην κορυφή της λεωφόρου Αβενίντα ντος Αλιάντος, πίσω από το Δημαρχείο του Πόρτο. Σχεδιασμένος από τον Κάρλος Αμαράντε, ξεκίνησε το 1803, άνοιξε για λατρεία το 1841 και απέκτησε πρόσοψη και καμπαναριό το 1846. Το Τάγμα της Αγίας Τριάδας παρουσιάζει τις συλλογές του στις παρακείμενες αίθουσες, και οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν στο καμπαναριό ως τις ταράτσες του ναού.

Το Neonia είναι καθηλωτικό μουσείο στην οδό Ρούα ντε Σέουτα στο κέντρο του Πόρτο, με 20 αίθουσες σε 1.500 τετραγωνικά μέτρα και δύο ορόφους. Οι αίθουσες φέρουν ονόματα τόπων και παραδόσεων της πόλης, όπως η Αγορά του Μπολιάο, το Καφέ Ιμπεριάλ και οι Κήποι του Κρυστάλλινου Ανακτόρου, και χρησιμοποιούν τοιχογραφίες, καθρέφτες, λέιζερ, σφαίρες πλάσματος και πολυμέσα για να ξαναπλάσουν το Πόρτο ως μια παράλληλη πόλη.

Το Παρεκκλήσι των Ψυχών (Καπέλα ντας Άλμας) βρίσκεται στην οδό Ρούα ντε Σάντα Καταρίνα, τον κύριο εμπορικό δρόμο του Πόρτο· ξαναχτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1801. Το 1929 οι εξωτερικοί του τοίχοι καλύφθηκαν με 15.947 γαλανόλευκα πλακίδια αζουλέζου του Εντουάρντο Λέιτε, κατασκευασμένα από το εργοστάσιο Viúva Lamego της Λισαβόνας, που απεικονίζουν τη ζωή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης και της Αγίας Αικατερίνης.

Το Καφέ Μαζεστίκ είναι καφέ στην οδό Ρούα ντε Σάντα Καταρίνα στο Πόρτο, που άνοιξε το 1922 και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ζοζέ Πίντο ντε Ολιβέιρα σε ύφος αρ νουβό. Η σκαλιστή πρόσοψή του και η αίθουσα με τους καθρέφτες και τις ξύλινες επενδύσεις πίσω της αποκαταστάθηκαν μετά από δεκαετίες παρακμής, και το καφέ ξαναλειτούργησε το 1994.

Το Βιβλιοπωλείο Λέλο (Livraria Lello) βρίσκεται στην οδό Ρούα ντας Καρμελίτας στο Πόρτο και άνοιξε το 1906 σε ένα νεογοτθικό κτίριο σχεδιασμένο από τον μηχανικό Φρανσίσκο Σαβιέ Εστέβες για τους αδελφούς Ζοζέ και Αντόνιο Λέλο. Στο εσωτερικό, μια διχαλωτή κόκκινη σκάλα ανεβαίνει στον επάνω όροφο κάτω από έναν φεγγίτη με βιτρό· η είσοδος γίνεται με εισιτήριο συγκεκριμένης ώρας, που ισχύει και ως κουπόνι για ένα βιβλίο.

Ο Σταθμός Σάο Μπέντο είναι σιδηροδρομικός τερματικός σταθμός στο ιστορικό κέντρο του Πόρτο, χτισμένος από το 1904 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζοζέ Μάρκες ντα Σίλβα στη θέση ενός βενεδικτίνικου μοναστηριού. Η αίθουσα εισόδου του είναι ντυμένη με περίπου 20.000 πλακίδια αζουλέζου ζωγραφισμένα από τον Ζόρζε Κολάσο μεταξύ 1905 και 1916, που απεικονίζουν επεισόδια της πορτογαλικής ιστορίας και σκηνές της αγροτικής ζωής.

Ο Ναός του Αγίου Ιλδεφόνσου υψώνεται πάνω από την πλατεία Πράσα ντα Μπατάλια στο Πόρτο· χτίστηκε από το 1709 στη θέση ενός μεσαιωνικού παρεκκλησιού και ευλογήθηκε το 1739. Η γρανιτένια πρόσοψή του με τους δίδυμους πύργους φέρει περίπου 11.000 πλακίδια αζουλέζου του Ζόρζε Κολάσο του 1932, και στο εσωτερικό υπάρχουν ένα τέμπλο του Νικολάου Νάζονι και ένα μικρό μουσείο εκκλησιαστικής τέχνης.

Ο Πύργος των Κληρικών είναι το μπαρόκ καμπαναριό ύψους 75 μέτρων του Ναού των Κληρικών στο Πόρτο, σχεδιασμένο από τον ιταλικής καταγωγής αρχιτέκτονα Νικολάου Νάζονι και χτισμένο μεταξύ 1754 και 1763. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν περίπου 240 σκαλοπάτια ως έναν εξώστη με θέα στην παλιά πόλη και τον Δούρο, και το εισιτήριο καλύπτει επίσης τον ναό και ένα μουσείο για την αδελφότητα των Κληρικών και τον Νάζονι.

Το Μουσείο της Μιζερικόρντια του Πόρτο, που άνοιξε το 2015, στεγάζεται στο κτίριο της οδού Ρούα ντας Φλόρες που ήταν η έδρα του φιλανθρωπικού ιδρύματος Σάντα Κάζα ντα Μιζερικόρντια της πόλης από τον 16ο αιώνα ως το 2013. Η συλλογή του περιλαμβάνει τον φλαμανδικό πίνακα Fons Vitae, και η επίσκεψη περιλαμβάνει τον ναό, με μπαρόκ πρόσοψη του Νικολάου Νάζονι, και μια στοά από σίδερο και γυαλί του 1890.

Ο Καθεδρικός Ναός του Πόρτο, η Σε, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στο ιστορικό κέντρο και είναι από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης. Ξεκίνησε τον 12ο αιώνα ως ρομανική εκκλησία που θύμιζε φρούριο, με μια ροζέτα, και αναδιαμορφώθηκε την περίοδο του μπαρόκ, όταν ο Νικολάου Νάζονι πρόσθεσε την πλευρική λότζια. Η επίσκεψη περιλαμβάνει το γοτθικό περιστύλιο, ντυμένο με πάνελ αζουλέζου του 18ου αιώνα.

Ο Ναός της Σάντα Κλάρα είναι η εκκλησία ενός πρώην μοναστηριού Κλαρισσών στο Πόρτο, που ξεκίνησε το 1416 δίπλα στα Φερδινάνδεια Τείχη και ολοκληρώθηκε το 1457. Πίσω από την αναγεννησιακή πύλη του, το εσωτερικό καλύπτεται από επίχρυσα και πολύχρωμα μπαρόκ ξυλόγλυπτα· ο ναός είναι εθνικό μνημείο από το 1910.

Το Εθνικό Μουσείο Σοάρες ντος Ρέις ιδρύθηκε το 1833 ως Museu Portuense και είναι το πρώτο εθνικό μουσείο τέχνης της Πορτογαλίας. Από το 1942 στεγάζεται στο νεοκλασικό Ανάκτορο Καράνκας των τελών του 18ου αιώνα, και η συλλογή του, με πορτογαλική ζωγραφική, γλυπτική, έπιπλα, κεραμικά και μεταλλοτεχνία, περιλαμβάνει έργα του γλύπτη Αντόνιο Σοάρες ντος Ρέις, από τον οποίο πήρε το όνομά του.

Το Παλάσιο ντα Μπόλσα είναι η νεοκλασική έδρα της Εμπορικής Ένωσης του Πόρτο, χτισμένη από το 1842 στη θέση των καμένων περιστυλίων της μονής του Σάο Φρανσίσκο σε σχέδια του Ζοακίμ ντα Κόστα Λίμα Ζούνιορ. Οι ξεναγήσεις περνούν από την Αυλή των Εθνών με τον γυάλινο τρούλο, την Επίσημη Κλίμακα, την Αίθουσα του Δικαστηρίου και την Αραβική Αίθουσα· οι εσωτερικοί χώροι ολοκληρώθηκαν το 1910.

Η Ριμπέιρα είναι η παραποτάμια συνοικία της παλιάς πόλης του Πόρτο, στη βόρεια όχθη του Δούρου κάτω από τον λόφο του καθεδρικού, και μέρος του ιστορικού κέντρου που έχει ενταχθεί στην UNESCO. Η πλατεία Πράσα ντα Ριμπέιρα με τις τοξοστοιχίες ξαναχτίστηκε μετά από πυρκαγιά το 1491, και ψηλά, στενά σπίτια παρατάσσονται στην προκυμαία Κάις ντα Ριμπέιρα, απέναντι από τις κάβες του πορτ της Βίλα Νόβα ντε Γκάια.

Ο Ναός του Σάο Φρανσίσκο είναι γοτθική εκκλησία στο ιστορικό κέντρο του Πόρτο, χτισμένη από τους Φραγκισκανούς από το 1383 έως περίπου το 1425 δίπλα στο σημερινό Παλάσιο ντα Μπόλσα. Ο λιτός πέτρινος κυρίως ναός έρχεται σε αντίθεση με τα επίχρυσα μπαρόκ ξυλόγλυπτα που καλύπτουν τοίχους, πεσσούς και παρεκκλήσια, ανάμεσά τους ένα τέμπλο με το Δέντρο του Ιεσσαί· η επίσκεψη συνεχίζει στον ναό του Τρίτου Τάγματος, σε ένα μουσείο και σε κατακόμβες.

Το World of Discoveries είναι διαδραστική έκθεση για τα πορτογαλικά εξερευνητικά ταξίδια μεταξύ 1415 και 1543, σε πρώην αποθήκες της Real Companhia Velha στη Μιραγκάια κοντά στον Δούρο. Άνοιξε το 2014 και έχει σκηνικά φυσικού μεγέθους, ναυτικά όργανα και χάρτες, καθώς και μια διαδρομή με βάρκα σε ένα κανάλι, δίπλα από σκηνές της Αφρικής, της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ιαπωνίας.

Η Γέφυρα Ντομ Λουίς Α΄ είναι σιδερένια τοξωτή γέφυρα δύο καταστρωμάτων πάνω από τον Δούρο, ανάμεσα στο Πόρτο και τη Βίλα Νόβα ντε Γκάια, σχεδιασμένη από τον Τεοφίλ Σεϊρίγκ και κατασκευασμένη από τη βελγική Société de Willebroek. Το τόξο της, των 172 μέτρων, εγκαινιάστηκε το 1886· το άνω κατάστρωμα εξυπηρετεί σήμερα τη γραμμή D του μετρό και τους πεζούς, και το κάτω ενώνει την προκυμαία της Ριμπέιρα με την όχθη της Γκάια.

Οι Κάβες Burmester βρίσκονται στην όχθη της Γκάια, δίπλα στο κάτω κατάστρωμα της Γέφυρας Λουίς Α΄. Ο οίκος πορτ ανάγει τις ρίζες του στην Burmester, Nash & Co., που ιδρύθηκε το 1750 από τους Χένρι Μπέρμεστερ και Τζον Νας. Επισκέψεις με ξενάγηση ή αυτόνομες περνούν από μια παλιά αποθήκη με βαρέλια και μια κάβα με vintage πορτ και τελειώνουν με γευσιγνωσία.

Οι Κάβες Πορτ Cálem είναι η κάβα του οίκου πορτ Cálem στην όχθη της Γκάια, απέναντι από τη Ριμπέιρα του Πόρτο, στην άλλη πλευρά του Δούρου. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1859 από τον Αντόνιο Άλβες Καλέμ. Η περιήγηση περνά από ένα διαδραστικό μουσείο για το κρασί πορτ και την κοιλάδα του Δούρου και από κάβες με μεγάλες δεξαμενές και βαρέλια, και τελειώνει με γευσιγνωσία· ορισμένες συνεδρίες περιλαμβάνουν παράσταση φάντο.

Η Μονή της Σέρα ντο Πιλάρ είναι πρώην αυγουστινιανό μοναστήρι σε έναν λόφο της Βίλα Νόβα ντε Γκάια, απέναντι από το Πόρτο στην άλλη όχθη του Δούρου, δίπλα στη Γέφυρα Ντομ Λουίς Α΄. Ξεκίνησε το 1538 και έχει κυκλικό ναό που εγκαινιάστηκε το 1672 και στρογγυλό περιστύλιο της ίδιας διαμέτρου· μέρος του χώρου είναι στρατώνας από το 1947.