Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Η Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας είναι μουσείο επιστημών στο Πάρκο της Βιλέτ, στο βορειοανατολικό Παρίσι, που άνοιξε το 1986 σε ένα μετασκευασμένο πρώην κτίριο αγοράς βοοειδών. Τα μόνιμα εκθέματά του καλύπτουν το διάστημα, το ανθρώπινο σώμα, την τεχνολογία και το περιβάλλον, και το συγκρότημα περιλαμβάνει πλανητάριο, ένα υποβρύχιο και τον κοντινό γεωδαιτικό κινηματογράφο Ζεόντ.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Το Dalí Paris, πρώην Espace Dalí, είναι μουσείο κοντά στην πλατεία Τερτρ στη Μονμάρτη, αφιερωμένο στον Σαλβαδόρ Νταλί. Άνοιξε το 1991 και εκθέτει περίπου 300 γλυπτά, χαρακτικά και λιθογραφίες βασισμένα στο σουρεαλιστικό έργο του Νταλί, από τη συλλογή Dalí Universe.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Η Πόλη της Οικονομίας, γνωστή ως Citéco, είναι μουσείο για την οικονομία, που στεγάζεται στο Οτέλ Γκαγιάρ, ένα νεογοτθικό μέγαρο χτισμένο για τον τραπεζίτη Εμίλ Γκαγιάρ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζιλ Φεβριέ. Άνοιξε στο κοινό τον Ιούνιο του 2019, με διαδραστικά εκθέματα για οικονομικές έννοιες και την ιστορία της οικονομίας.

Το Μουσείο Τσερνούσκι είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στη λεωφόρο Βελάσκεθ, κοντά στο Πάρκο Μονσό, που ίδρυσε το 1898 ο τραπεζίτης και συλλέκτης Ανρί Τσερνούσκι στην πρώην έπαυλή του. Η συλλογή του, περίπου 15.000 αντικείμενα, κυρίως κινεζικά και ιαπωνικά, περιλαμβάνει έναν χάλκινο Βούδα του 18ου αιώνα από το Μεγκούρο και αρχαϊκά κινεζικά χάλκινα.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο το 1869-1875 για τον τραπεζίτη Εντουάρ Αντρέ στη λεωφόρο Οσμάν. Εκείνος και η σύζυγός του, η ζωγράφος Νελί Ζακμάρ, το γέμισαν με τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης και γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, την οποία εκείνη κληροδότησε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας. Άνοιξε ως μουσείο το 1913 και διατηρεί τις αρχικές επιπλωμένες αίθουσές του.

Η BnF Ρισελιέ είναι το ιστορικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στην οδό Ρισελιέ 58, με εξειδικευμένα αναγνωστήρια για χειρόγραφα, χαρακτικά, νομίσματα και μουσική. Το ανακαινισμένο μουσείο της στην Πινακοθήκη Μαζαρέν εκθέτει περίπου 900 αντικείμενα από την αρχαιότητα έως σήμερα, ανάμεσά τους το Μεγάλο Καμέο της Γαλλίας.

Το Μουσείο Τεχνών και Επαγγελμάτων είναι μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στο 3ο διαμέρισμα, που ιδρύθηκε το 1794 και στεγάζεται εν μέρει στο πρώην πριοράτο του Σεν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Η συλλογή του περιλαμβάνει το εκκρεμές του Φουκό, πρώιμα αεροσκάφη του Λουί Μπλεριό και του Κλεμάν Αντέρ και την αριθμομηχανή του Μπλεζ Πασκάλ.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Ίδρυμα σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1984 από τον οίκο πολυτελείας Cartier. Το 2025 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην πλατεία Παλέ-Ρουαγιάλ, απέναντι από το Λούβρο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ. Ο χώρος παρουσιάζει εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης και διαθέτει συλλογή με περισσότερα από 1.500 έργα.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Το Μουσείο Κονιάκ-Ζε είναι μουσείο διακοσμητικών τεχνών του 18ου αιώνα στο Οτέλ Ντονόν, ένα αναγεννησιακό μέγαρο στο Μαρέ. Η συλλογή, περίπου 1.200 αντικείμενα, που σχημάτισαν μεταξύ 1900 και 1925 οι ιδρυτές πολυκαταστημάτων Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ και Μαρί-Λουίζ Ζε, περιλαμβάνει πίνακες των Φραγκονάρ, Σαρντέν και Μπουσέ, μαζί με πορσελάνες και κοσμήματα.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.