Odkryj: Saint-Denis

Bazylika Saint-Denis, dawny kościół opacki na północ od Paryża i od 1966 roku katedra, ma prezbiterium ukończone w 1144 roku za opata Sugera, uznawane za początek architektury gotyckiej. Jej nekropolia królewska mieści ponad 70 nagrobków i pomników królów i królowych Francji, od Dagoberta po Ludwika XVIII, a jej północna wieża z iglicą jest odbudowywana.

Cité des Sciences et de l'Industrie to muzeum nauki w Parc de la Villette w północno-wschodnim Paryżu, otwarte w 1986 roku w przebudowanej dawnej hali targu bydła. Stałe ekspozycje dotyczą kosmosu, ludzkiego ciała, techniki i środowiska, a kompleks obejmuje planetarium, okręt podwodny i pobliskie kino La Géode w kształcie kopuły geodezyjnej.

Muzeum w zespole XVII-wiecznych domów na Montmartrze, w tym Maison du Bel Air, w którym od 1680 roku mieszkał aktor Rosimond. Renoir malował tu w 1876 roku, a później mieszkali i pracowali tu Suzanne Valadon i jej syn Maurice Utrillo. Otwarte w 1960 roku, pokazuje obrazy, fotografie i plakaty o historii dzielnicy, w ogrodzie ponownie obsadzonym według obrazów Renoira.

Sacré-Cœur to rzymskokatolicka bazylika na wzgórzu Montmartre, zbudowana w latach 1875–1914 w stylu romańsko-bizantyjskim z trawertynu, który bieleje od deszczu. Na jej kopułę można wejść, by podziwiać widok na Paryż, a we wnętrzu nad prezbiterium znajduje się wielka mozaika Chrystusa.

Dalí Paris, dawniej Espace Dalí, to muzeum w pobliżu Place du Tertre na Montmartrze poświęcone Salvadorowi Dalemu. Otwarte w 1991 roku, prezentuje około 300 rzeźb, rycin i litografii opartych na surrealistycznej twórczości Dalego, wybranych z kolekcji Dalí Universe.

Moulin Rouge to kabaret w dzielnicy Pigalle, otwarty w 1889 roku i rozpoznawalny po czerwonym wiatraku na fasadzie. Wiąże się z początkami współczesnego kankana i co wieczór wystawia rewię; pierwotny budynek spłonął w 1915 roku i po odbudowie ponownie otwarto go w 1925 roku.

Muzeum Życia Romantycznego zajmuje kamienicę z lat 30. XIX wieku w 9. dzielnicy, niegdyś paryski dom malarza Ary'ego Scheffera. Otwarte jako muzeum w 1982 roku, na pierwszym piętrze ma sale poświęcone pisarce George Sand, a na drugim obrazy, rzeźby i meble z epoki romantyzmu.

Cité de l'Économie, znana jako Citéco, to muzeum ekonomii mieszczące się w Hôtel Gaillard, neogotyckiej rezydencji zbudowanej dla bankiera Émile'a Gaillarda według projektu architekta Julesa Février. Udostępnione publiczności w czerwcu 2019 roku, ma interaktywne ekspozycje o pojęciach i historii ekonomii.

Muzeum Cernuschiego to muzeum sztuki azjatyckiej przy Avenue Vélasquez, niedaleko Parc Monceau, założone w 1898 roku przez bankiera i kolekcjonera Henriego Cernuschiego w jego dawnej rezydencji. Jego kolekcja około 15 000 obiektów, głównie chińskich i japońskich, obejmuje XVIII-wiecznego brązowego Buddę z Meguro i archaiczne chińskie brązy.

Muzeum figur woskowych przy Wielkich Bulwarach, założone w 1882 roku przez dziennikarza Arthura Meyera i nazwane od karykaturzysty Alfreda Grévina, jego pierwszego dyrektora artystycznego. Prezentuje około 450 figur woskowych postaci historycznych i współczesnych, a w nim Palais des Mirages, salę luster zbudowaną na Wystawę Światową 1900 roku.

Kaplica Ekspiacyjna to neoklasycystyczna kaplica w 8. dzielnicy, zbudowana w latach 1816–1826 na miejscu dawnego cmentarza Madeleine, gdzie po egzekucji pochowano Ludwika XVI i Marię Antoninę. Zaprojektowana przez Pierre'a-François-Léonarda Fontaine'a, stoi w otoczonym murem ogrodzie Square Louis XVI.

Kino w stylu art déco przy Wielkich Bulwarach, otwarte w grudniu 1932 roku przez architektów Auguste'a Bluysena i Johna Ebersona w stylu inspirowanym nowojorskim Radio City Music Hall. Jego fasada i główna sala na ponad 2700 miejsc zostały wpisane do rejestru zabytków w 1981 roku. Zwiedzanie z przewodnikiem, Rex Studios, prowadzi za ekran i przez pomieszczenia techniczne.

Opera Garnier to gmach opery przy Place de l'Opéra w centrum Paryża, zbudowany w latach 1861–1875 według projektu Charles'a Garniera dla Napoleona III. Jej widownia mieści około 1979 osób pod malowanym plafonem Marca Chagalla. Do 1989 roku była główną sceną Opery Paryskiej, a dziś służy głównie baletowi.

Muzeum Jacquemart-André zajmuje rezydencję zbudowaną w latach 1869–1875 dla bankiera Édouarda André przy Boulevard Haussmann. On i jego żona, malarka Nélie Jacquemart, wypełnili ją sztuką włoskiego renesansu i francuską sztuką XVIII wieku, którą ona zapisała Institut de France. Otwarte jako muzeum w 1913 roku, zachowuje oryginalne umeblowane wnętrza.

Katolicki kościół parafialny przy Place de la Madeleine w 8. dzielnicy Paryża, zbudowany w formie greckiej świątyni i otoczony kolumnami korynckimi. Zaplanowany za Ludwika XV, przeprojektowany przez Napoleona jako pomnik jego armii i ukończony jako kościół dopiero w 1842 roku, mieści freski i rzeźby XIX-wiecznych artystów francuskich.

BnF Richelieu to historyczna siedziba Bibliothèque nationale de France przy rue de Richelieu 58, ze specjalistycznymi czytelniami rękopisów, grafik, monet i muzyki. Jej odnowione muzeum w Galerie Mazarin prezentuje około 900 obiektów od starożytności do dziś, w tym Grand Camée de France.

Musée des Arts et Métiers to muzeum nauki i techniki w 3. dzielnicy, założone w 1794 roku i mieszczące się częściowo w dawnym przeoracie Saint-Martin-des-Champs. Jego kolekcja obejmuje wahadło Foucaulta, wczesne samoloty Louisa Blériota i Clémenta Adera oraz maszynę liczącą Blaise'a Pascala.

Prostokątny plac w 1. dzielnicy Paryża, urządzany od 1698 roku za Ludwika XIV, z jednolitymi fasadami z arkadami projektu Julesa Hardouina-Mansarta. Pośrodku stoi Kolumna Vendôme, odlana ze zdobytych armat i wzniesiona na rozkaz Napoleona I dla upamiętnienia bitwy pod Austerlitz.

Saint-Roch to barokowo-klasycystyczny kościół parafialny przy Rue Saint-Honoré w centrum Paryża, zbudowany w latach 1653–1740 i poświęcony św. Rochowi. Jego długa nawa prowadzi obok kilku kaplic bocznych do owalnego sanktuarium za ołtarzem głównym. W kościele odbywają się też wieczorne koncerty pod nazwą Les Nuits de Saint-Roch.

Neoklasycystyczny budynek przy Place de la Concorde zaprojektowany przez Ange'a-Jacques'a Gabriela i zbudowany w latach 1757–1774, najpierw jako królewska składnica mebli, a od 1789 do 2015 roku siedziba dowództwa francuskiej marynarki wojennej. Odrestaurowany i ponownie otwarty w 2021 roku, pokazuje umeblowane XVIII-wieczne apartamenty królewskiego zarządcy, złocone salony marynarki i dzieła z kolekcji Al Thani.