Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Ίδρυμα σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1984 από τον οίκο πολυτελείας Cartier. Το 2025 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην πλατεία Παλέ-Ρουαγιάλ, απέναντι από το Λούβρο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ. Ο χώρος παρουσιάζει εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης και διαθέτει συλλογή με περισσότερα από 1.500 έργα.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Το Μουσείο Κονιάκ-Ζε είναι μουσείο διακοσμητικών τεχνών του 18ου αιώνα στο Οτέλ Ντονόν, ένα αναγεννησιακό μέγαρο στο Μαρέ. Η συλλογή, περίπου 1.200 αντικείμενα, που σχημάτισαν μεταξύ 1900 και 1925 οι ιδρυτές πολυκαταστημάτων Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ και Μαρί-Λουίζ Ζε, περιλαμβάνει πίνακες των Φραγκονάρ, Σαρντέν και Μπουσέ, μαζί με πορσελάνες και κοσμήματα.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Μουσείο της ιστορίας του Παρισιού, που άνοιξε το 1880 στο Οτέλ Καρναβαλέ του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1989 στο γειτονικό Οτέλ Λε Πελετιέ ντε Σεν-Φαρζό. Τα περίπου 625.000 αντικείμενά του παρουσιάζουν την πόλη από την προϊστορία, τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση έως τον 20ό αιώνα, σε σαράντα αίθουσες μετά από ανακαίνιση του 2021.

Το Νομισματοκοπείο του Παρισιού είναι ο οργανισμός που παράγει τα νομίσματα της Γαλλίας, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1770 σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην προκυμαία Κοντί του αρχιτέκτονα Ζακ-Ντενί Αντουάν. Η παραγωγή νομισμάτων μεταφέρθηκε στο Πεσάκ το 1973, και το κτίριο του Παρισιού φιλοξενεί σήμερα μουσείο νομισματικών συλλογών.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Η Σεντ-Σαπέλ είναι γοτθικό βασιλικό παρεκκλήσι του 13ου αιώνα μέσα στο πρώην Παλάτι της Σιτέ, στο νησί της Σιτέ. Το ανέθεσε ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ για να στεγάσει κειμήλια των Παθών και είναι γνωστό για τα βιτρό του, που υψώνονται σχεδόν 15 μέτρα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται σήμερα μέσα στο συγκρότημα του Δικαστικού Μεγάρου του Παρισιού.

Το Μουσείο Γκιμέ είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στην πλατεία Ιένας, που ίδρυσε ο βιομήχανος Εμίλ Γκιμέ· άνοιξε πρώτα στη Λυών το 1879 και μεταφέρθηκε στο Παρίσι το 1889. Η συλλογή του καλύπτει την Καμπότζη, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, το Θιβέτ, την Ινδία και το Νεπάλ, με γλυπτική, κεραμικά και βουδιστική τέχνη από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Το Σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην πλατεία των Βοσγίων, στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Βίκτωρ Ουγκώ από το 1832 έως το 1848. Τα δωμάτιά του περιλαμβάνουν ένα σαλόνι σε κινεζικό ύφος που διακόσμησε ο ίδιος και μια τραπεζαρία σε μεσαιωνικό ύφος, που οδηγούν σε μια αναπαράσταση του υπνοδωματίου όπου πέθανε το 1885.

Η Παναγία των Παρισίων είναι γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός στο νησί της Σιτέ, χτισμένος μεταξύ 1163 και 1345. Μια πυρκαγιά το 2019 κατέστρεψε τη στέγη και τον οβελίσκο του· ο καθεδρικός άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2024 μετά την αποκατάσταση. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τις αντηρίδες, τις ροζέτες, τις γλυπτές πύλες και το Μεγάλο Όργανο.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Ίδρυμα Λουί Βιτόν είναι μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο που χρηματοδοτεί ο όμιλος LVMH, σε ένα κτίριο με γυάλινα «πανιά» σε σχέδια του Φρανκ Γκέρι. Άνοιξε το 2014 δίπλα στον Κήπο Εγκλιματισμού στο Δάσος της Βουλώνης. Το μουσείο παρουσιάζει εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης σε αρκετές αίθουσες.