Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Η Κονσιερζερί είναι πρώην βασιλικό παλάτι και φυλακή στο νησί της Σιτέ, χτισμένη ως μέρος του μεσαιωνικού Παλατιού της Σιτέ δίπλα στη Σεντ-Σαπέλ. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση κρατούσε φυλακισμένους που περίμεναν τη δίκη τους, ανάμεσά τους τη Μαρία Αντουανέτα, πριν από την εκτέλεσή τους. Σώζονται δύο μεγάλες μεσαιωνικές αίθουσες, και το κτίριο είναι σήμερα εθνικό μνημείο.

Το Νομισματοκοπείο του Παρισιού είναι ο οργανισμός που παράγει τα νομίσματα της Γαλλίας, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1770 σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην προκυμαία Κοντί του αρχιτέκτονα Ζακ-Ντενί Αντουάν. Η παραγωγή νομισμάτων μεταφέρθηκε στο Πεσάκ το 1973, και το κτίριο του Παρισιού φιλοξενεί σήμερα μουσείο νομισματικών συλλογών.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Η Σεντ-Σαπέλ είναι γοτθικό βασιλικό παρεκκλήσι του 13ου αιώνα μέσα στο πρώην Παλάτι της Σιτέ, στο νησί της Σιτέ. Το ανέθεσε ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ για να στεγάσει κειμήλια των Παθών και είναι γνωστό για τα βιτρό του, που υψώνονται σχεδόν 15 μέτρα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται σήμερα μέσα στο συγκρότημα του Δικαστικού Μεγάρου του Παρισιού.

Το Μουσείο Γκιμέ είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στην πλατεία Ιένας, που ίδρυσε ο βιομήχανος Εμίλ Γκιμέ· άνοιξε πρώτα στη Λυών το 1879 και μεταφέρθηκε στο Παρίσι το 1889. Η συλλογή του καλύπτει την Καμπότζη, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, το Θιβέτ, την Ινδία και το Νεπάλ, με γλυπτική, κεραμικά και βουδιστική τέχνη από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Το Σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην πλατεία των Βοσγίων, στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Βίκτωρ Ουγκώ από το 1832 έως το 1848. Τα δωμάτιά του περιλαμβάνουν ένα σαλόνι σε κινεζικό ύφος που διακόσμησε ο ίδιος και μια τραπεζαρία σε μεσαιωνικό ύφος, που οδηγούν σε μια αναπαράσταση του υπνοδωματίου όπου πέθανε το 1885.

Η Παναγία των Παρισίων είναι γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός στο νησί της Σιτέ, χτισμένος μεταξύ 1163 και 1345. Μια πυρκαγιά το 2019 κατέστρεψε τη στέγη και τον οβελίσκο του· ο καθεδρικός άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2024 μετά την αποκατάσταση. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τις αντηρίδες, τις ροζέτες, τις γλυπτές πύλες και το Μεγάλο Όργανο.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Ο Κήπος Εγκλιματισμού είναι λούνα παρκ 19 εκταρίων στο βόρειο τμήμα του Δάσους της Βουλώνης, που άνοιξε το 1860 ο Ναπολέων Γ΄ ως ζωολογικός κήπος και κήπος εγκλιματισμού, όπου μελετούνταν φυτά και ζώα από τις γαλλικές αποικίες. Λειτουργεί ως οικογενειακό πάρκο αναψυχής από τη δεκαετία του 1930, με παιχνίδια, κήπους και μια φάρμα, και συνορεύει με το Ίδρυμα Λουί Βιτόν.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Ίδρυμα Λουί Βιτόν είναι μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο που χρηματοδοτεί ο όμιλος LVMH, σε ένα κτίριο με γυάλινα «πανιά» σε σχέδια του Φρανκ Γκέρι. Άνοιξε το 2014 δίπλα στον Κήπο Εγκλιματισμού στο Δάσος της Βουλώνης. Το μουσείο παρουσιάζει εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης σε αρκετές αίθουσες.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Το Ενυδρείο του Παρισιού στεγάζεται εν μέρει υπογείως στους Κήπους του Τροκαντερό, απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ στην άλλη όχθη του Σηκουάνα. Φιλοξενεί περίπου 500 είδη σε περίπου σαράντα δεξαμενές, ανάμεσά τους καρχαρίες, μέδουσες και ψάρια κοραλλιογενών υφάλων. Το ενυδρείο λειτουργεί επίσης κινηματογράφο και προβάλλει ταινίες με το όνομα Cineaqua.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Το εθνικό ναυτικό μουσείο της Γαλλίας, που ιδρύθηκε το 1827 και στεγάζεται από το 1937 στο Μέγαρο Σαγιό, με θέα στον Σηκουάνα. Η συλλογή του, που ξεκινά από μια δωρεά ομοιωμάτων πλοίων στον Λουδοβίκο ΙΕ΄ το 1748, καλύπτει τη ναυτική ιστορία, ομοιώματα πλοίων, όπλα και ναυτική τέχνη. Το μουσείο άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι σιδερένιος δικτυωτός πύργος 330 μέτρων στο Πεδίο του Άρεως, χτισμένος μεταξύ 1887 και 1889 από την εταιρεία του Γκυστάβ Άιφελ ως αψίδα εισόδου της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1889. Τρία επίπεδα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες, με ανελκυστήρα ή σκάλες, με εστιατόρια στους δύο πρώτους ορόφους και το αποκατεστημένο διαμέρισμα του Άιφελ στο ανώτερο επίπεδο.

Θέατρο-καμπαρέ στο Καρτιέ Λατέν, στη θέση μιας αίθουσας που χτίστηκε πρώτη φορά το 1803. Το σημερινό κτίριο, που ολοκληρώθηκε το 1889, έχει μεταλλικό σκελετό σχεδιασμένο από τον Γκυστάβ Άιφελ, χτισμένο την ίδια εποχή με τον πύργο του. Άνοιξε ξανά ως καμπαρέ το 1977 και χωρά 720 άτομα για βραδινές παραστάσεις με δείπνο, με επιθεωρήσεις και μπαλέτο.

Δημόσιος κήπος 23 εκταρίων στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμορφώθηκε από το 1612 για τη Μαρία των Μεδίκων γύρω από το Παλάτι του Λουξεμβούργου, σημερινή έδρα της Γαλλικής Γερουσίας. Γκαζόν, δεντροστοιχίες, μια οκταγωνική λίμνη με μικρά ιστιοφόρα και η Κρήνη των Μεδίκων του 1620 γεμίζουν τον χώρο.