Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Ο Κήπος Εγκλιματισμού είναι λούνα παρκ 19 εκταρίων στο βόρειο τμήμα του Δάσους της Βουλώνης, που άνοιξε το 1860 ο Ναπολέων Γ΄ ως ζωολογικός κήπος και κήπος εγκλιματισμού, όπου μελετούνταν φυτά και ζώα από τις γαλλικές αποικίες. Λειτουργεί ως οικογενειακό πάρκο αναψυχής από τη δεκαετία του 1930, με παιχνίδια, κήπους και μια φάρμα, και συνορεύει με το Ίδρυμα Λουί Βιτόν.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Ίδρυμα Λουί Βιτόν είναι μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο που χρηματοδοτεί ο όμιλος LVMH, σε ένα κτίριο με γυάλινα «πανιά» σε σχέδια του Φρανκ Γκέρι. Άνοιξε το 2014 δίπλα στον Κήπο Εγκλιματισμού στο Δάσος της Βουλώνης. Το μουσείο παρουσιάζει εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης σε αρκετές αίθουσες.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Το Ενυδρείο του Παρισιού στεγάζεται εν μέρει υπογείως στους Κήπους του Τροκαντερό, απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ στην άλλη όχθη του Σηκουάνα. Φιλοξενεί περίπου 500 είδη σε περίπου σαράντα δεξαμενές, ανάμεσά τους καρχαρίες, μέδουσες και ψάρια κοραλλιογενών υφάλων. Το ενυδρείο λειτουργεί επίσης κινηματογράφο και προβάλλει ταινίες με το όνομα Cineaqua.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Το εθνικό ναυτικό μουσείο της Γαλλίας, που ιδρύθηκε το 1827 και στεγάζεται από το 1937 στο Μέγαρο Σαγιό, με θέα στον Σηκουάνα. Η συλλογή του, που ξεκινά από μια δωρεά ομοιωμάτων πλοίων στον Λουδοβίκο ΙΕ΄ το 1748, καλύπτει τη ναυτική ιστορία, ομοιώματα πλοίων, όπλα και ναυτική τέχνη. Το μουσείο άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι σιδερένιος δικτυωτός πύργος 330 μέτρων στο Πεδίο του Άρεως, χτισμένος μεταξύ 1887 και 1889 από την εταιρεία του Γκυστάβ Άιφελ ως αψίδα εισόδου της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1889. Τρία επίπεδα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες, με ανελκυστήρα ή σκάλες, με εστιατόρια στους δύο πρώτους ορόφους και το αποκατεστημένο διαμέρισμα του Άιφελ στο ανώτερο επίπεδο.

Δημόσιος κήπος 23 εκταρίων στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμορφώθηκε από το 1612 για τη Μαρία των Μεδίκων γύρω από το Παλάτι του Λουξεμβούργου, σημερινή έδρα της Γαλλικής Γερουσίας. Γκαζόν, δεντροστοιχίες, μια οκταγωνική λίμνη με μικρά ιστιοφόρα και η Κρήνη των Μεδίκων του 1620 γεμίζουν τον χώρο.

Το Πάνθεον υψώνεται στον λόφο της Αγίας Γενοβέφας στο Καρτιέ Λατέν, χτισμένο μεταξύ 1758 και 1790 σε σχέδια του Ζακ-Ζερμέν Σουφλό. Ανατέθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ ως εκκλησία για την προστάτιδα αγία του Παρισιού και μετατράπηκε σε κοσμικό μαυσωλείο κατά την Επανάσταση. Η κρύπτη του φιλοξενεί τους τάφους προσωπικοτήτων όπως ο Βολταίρος, ο Ρουσό και η Μαρί Κιουρί.

Το Θηριοτροφείο του Φυτικού Κήπου είναι ζωολογικός κήπος μέσα στον βοτανικό Φυτικό Κήπο, που ιδρύθηκε το 1794 με ζώα από το βασιλικό θηριοτροφείο των Βερσαλλιών. Είναι ένας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους στον κόσμο και φιλοξενεί μικρά και μεσαίου μεγέθους θηλαστικά, πουλιά και ερπετά σε ιστορικούς περιφραγμένους χώρους και πτηνοτροφεία.

Η Μεγάλη Πινακοθήκη της Εξέλιξης είναι πινακοθήκη φυσικής ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, μέσα σε μια αίθουσα με γυάλινη στέγη χτισμένη το 1889. Μια ανακαίνιση του 1994 τη μετέτρεψε σε έκθεση για την εξέλιξη και τη βιοποικιλότητα, με περίπου 9.500 βαλσαμωμένα δείγματα σε αρκετούς ορόφους, ανάμεσά τους ένα κοπάδι ζώων της αφρικανικής σαβάνας στο κεντρικό κλίτος.

Το Μουσείο Ζατκίν στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο στον κήπο του γλύπτη Οσίπ Ζατκίν στο 6ο διαμέρισμα, κοντά στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Έγινε δημόσιο μουσείο το 1982 και παρουσιάζει περίπου 300 γλυπτά του μαζί με σχέδια, φωτογραφίες και ταπισερί, ενώ περισσότερα έργα εκτίθενται στον κήπο.

Τέμενος στο 5ο διαμέρισμα του Παρισιού, που ολοκληρώθηκε το 1926 σε νεομαυριτανικό ρυθμό γύρω από μια αυλή με πρότυπο την Αλάμπρα της Γρανάδας. Το παλαιότερο τέμενος της ηπειρωτικής Γαλλίας περιλαμβάνει αίθουσες προσευχής, βιβλιοθήκη, κήπο, χαμάμ, κατάστημα δώρων και εστιατόριο.

Το Σπίτι του Μπαλζάκ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην οδό Ρενουάρ 47 στο Πασί, η μόνη σωζόμενη κατοικία του μυθιστοριογράφου Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Νοίκιαζε το διαμέρισμα του ισογείου από το 1840 έως το 1847 με ψεύτικο όνομα, κρυμμένος από τους πιστωτές του, και έγραψε εκεί μεγάλο μέρος της «Ανθρώπινης Κωμωδίας». Η πόλη του Παρισιού απέκτησε το σπίτι το 1949.

Το Μουσείο Μαρμοτάν Μονέ είναι μουσείο τέχνης στην άκρη του Δάσους της Βουλώνης, σε ένα πρώην κυνηγετικό περίπτερο που αγόρασε ο Ζιλ Μαρμοτάν το 1882 και κληροδοτήθηκε μαζί με τη συλλογή του γιου του Πωλ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών το 1932. Άνοιξε το 1934 και φιλοξενεί περισσότερα από 300 ιμπρεσιονιστικά έργα, κυρίως του Μονέ, μετά από δωρεά του γιου του Μισέλ το 1966.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Αρχείο και μουσείο κινηματογράφου που ίδρυσαν το 1936 ο Ανρί Λανγκλουά και η Λότε Άισνερ, και στεγάζεται από το 2005 σε ένα κτίριο του Φρανκ Γκέρι στο Μπερσί, όπου παλαιότερα βρισκόταν το Αμερικανικό Κέντρο. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές εγγράφων και αντικειμένων σχετικών με τον κινηματογράφο στον κόσμο και λειτουργεί το Μουσείο Μελιές, για τον πρωτοπόρο σκηνοθέτη Ζορζ Μελιές.

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.