Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Η Βασιλική του Σεν-Ντενί, πρώην εκκλησία αβαείου βόρεια του Παρισιού και καθεδρικός από το 1966, έχει ιερό που ολοκληρώθηκε το 1144 επί του ηγουμένου Σουζέ και σηματοδοτεί την αρχή της γοτθικής αρχιτεκτονικής. Η βασιλική νεκρόπολή της φιλοξενεί περισσότερα από 70 επιτύμβια ομοιώματα και μνημεία Γάλλων βασιλιάδων και βασιλισσών, από τον Δαγοβέρτο έως τον Λουδοβίκο ΙΗ΄, και ο βόρειος πύργος και ο οβελίσκος της ξαναχτίζονται.

Η Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας είναι μουσείο επιστημών στο Πάρκο της Βιλέτ, στο βορειοανατολικό Παρίσι, που άνοιξε το 1986 σε ένα μετασκευασμένο πρώην κτίριο αγοράς βοοειδών. Τα μόνιμα εκθέματά του καλύπτουν το διάστημα, το ανθρώπινο σώμα, την τεχνολογία και το περιβάλλον, και το συγκρότημα περιλαμβάνει πλανητάριο, ένα υποβρύχιο και τον κοντινό γεωδαιτικό κινηματογράφο Ζεόντ.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Η Σακρέ-Κερ είναι καθολική βασιλική στον λόφο της Μονμάρτης, χτισμένη μεταξύ 1875 και 1914 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό από τραβερτίνη, που λευκαίνει με τη βροχή. Στον τρούλο της μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στο Παρίσι, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό του Χριστού πάνω από το ιερό.

Το Dalí Paris, πρώην Espace Dalí, είναι μουσείο κοντά στην πλατεία Τερτρ στη Μονμάρτη, αφιερωμένο στον Σαλβαδόρ Νταλί. Άνοιξε το 1991 και εκθέτει περίπου 300 γλυπτά, χαρακτικά και λιθογραφίες βασισμένα στο σουρεαλιστικό έργο του Νταλί, από τη συλλογή Dalí Universe.

Το Μουλέν Ρουζ είναι καμπαρέ στη συνοικία Πιγκάλ, που άνοιξε το 1889 και ξεχωρίζει από τον κόκκινο ανεμόμυλο στην πρόσοψή του. Συνδέεται με τη γέννηση του σύγχρονου καν-καν και ανεβάζει κάθε βράδυ μια επιθεώρηση· το αρχικό κτίριο κάηκε το 1915 και άνοιξε ξανά μετά την ανακατασκευή του το 1925.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Η Πόλη της Οικονομίας, γνωστή ως Citéco, είναι μουσείο για την οικονομία, που στεγάζεται στο Οτέλ Γκαγιάρ, ένα νεογοτθικό μέγαρο χτισμένο για τον τραπεζίτη Εμίλ Γκαγιάρ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζιλ Φεβριέ. Άνοιξε στο κοινό τον Ιούνιο του 2019, με διαδραστικά εκθέματα για οικονομικές έννοιες και την ιστορία της οικονομίας.

Το Μουσείο Τσερνούσκι είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στη λεωφόρο Βελάσκεθ, κοντά στο Πάρκο Μονσό, που ίδρυσε το 1898 ο τραπεζίτης και συλλέκτης Ανρί Τσερνούσκι στην πρώην έπαυλή του. Η συλλογή του, περίπου 15.000 αντικείμενα, κυρίως κινεζικά και ιαπωνικά, περιλαμβάνει έναν χάλκινο Βούδα του 18ου αιώνα από το Μεγκούρο και αρχαϊκά κινεζικά χάλκινα.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Κινηματογράφος αρ ντεκό στις Μεγάλες Λεωφόρους, που άνοιξε τον Δεκέμβριο του 1932 από τους αρχιτέκτονες Ογκίστ Μπλισέν και Τζον Έμπερσον σε ύφος εμπνευσμένο από το Radio City Music Hall της Νέας Υόρκης. Η πρόσοψη και η κεντρική αίθουσά του, με περισσότερες από 2.700 θέσεις, κηρύχθηκαν ιστορικό μνημείο το 1981. Μια ξενάγηση, το Rex Studios, οδηγεί τους επισκέπτες πίσω από την οθόνη και στους τεχνικούς χώρους.

Το Μέγαρο Γκαρνιέ είναι λυρική σκηνή στην πλατεία της Όπερας, στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1861 και 1875 σε σχέδια του Σαρλ Γκαρνιέ για τον Ναπολέοντα Γ΄. Η αίθουσά του χωρά περίπου 1.979 άτομα κάτω από ένα ζωγραφισμένο ταβάνι του Μαρκ Σαγκάλ. Ήταν η κύρια σκηνή της Όπερας του Παρισιού έως το 1989 και σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για μπαλέτο.

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο το 1869-1875 για τον τραπεζίτη Εντουάρ Αντρέ στη λεωφόρο Οσμάν. Εκείνος και η σύζυγός του, η ζωγράφος Νελί Ζακμάρ, το γέμισαν με τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης και γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, την οποία εκείνη κληροδότησε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας. Άνοιξε ως μουσείο το 1913 και διατηρεί τις αρχικές επιπλωμένες αίθουσές του.

Καθολική ενοριακή εκκλησία στην πλατεία Μαντλέν, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη σε μορφή ελληνικού ναού και περιβαλλόμενη από κορινθιακούς κίονες. Σχεδιάστηκε επί Λουδοβίκου ΙΕ΄, ανασχεδιάστηκε από τον Ναπολέοντα ως μνημείο για τους στρατούς του και ολοκληρώθηκε ως εκκλησία μόλις το 1842· φιλοξενεί τοιχογραφίες και γλυπτά Γάλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Η BnF Ρισελιέ είναι το ιστορικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στην οδό Ρισελιέ 58, με εξειδικευμένα αναγνωστήρια για χειρόγραφα, χαρακτικά, νομίσματα και μουσική. Το ανακαινισμένο μουσείο της στην Πινακοθήκη Μαζαρέν εκθέτει περίπου 900 αντικείμενα από την αρχαιότητα έως σήμερα, ανάμεσά τους το Μεγάλο Καμέο της Γαλλίας.

Το Μουσείο Τεχνών και Επαγγελμάτων είναι μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στο 3ο διαμέρισμα, που ιδρύθηκε το 1794 και στεγάζεται εν μέρει στο πρώην πριοράτο του Σεν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Η συλλογή του περιλαμβάνει το εκκρεμές του Φουκό, πρώιμα αεροσκάφη του Λουί Μπλεριό και του Κλεμάν Αντέρ και την αριθμομηχανή του Μπλεζ Πασκάλ.

Η εκκλησία του Αγίου Ρόκου είναι ενοριακή εκκλησία μπαρόκ και κλασικού ρυθμού στην οδό Σεντ-Ονορέ στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1653 και 1740 και αφιερωμένη στον Άγιο Ρόκο. Το μακρύ κλίτος της περνά από αρκετά πλάγια παρεκκλήσια πριν φτάσει σε ένα οβάλ ιερό πίσω από την Αγία Τράπεζα. Η εκκλησία φιλοξενεί επίσης βραδινές συναυλίες με την ονομασία Les Nuits de Saint-Roch.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Πρώην βασιλικό παλάτι στην οδό Σεντ-Ονορέ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένο για τον καρδινάλιο Ρισελιέ μεταξύ 1633 και 1639 και αργότερα κατοικία των δουκών της Ορλεάνης. Το κτίριο στεγάζει σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Συνταγματικό Συμβούλιο· ο κήπος με τις στοές και οι αυλές του είναι ανοιχτά στο κοινό, το εσωτερικό όχι.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.