Εξερευνήστε: Σάντα Κολόμα ντε Σερβελιό

Το Μέγαρο της Καταλανικής Μουσικής (Palau de la Música Catalana) είναι αίθουσα συναυλιών στη συνοικία Σαντ Πέρε, σχεδιασμένη από τον Λιουίς Ντομένεκ ι Μοντανέρ και χτισμένη μεταξύ 1905 και 1908 για τη χορωδιακή εταιρεία Ορφεό Καταλά. Η πλίνθινη πρόσοψή του φέρει κολόνες επενδυμένες με ψηφιδωτά και γλυπτά, και το αμφιθέατρο φωτίζεται από φεγγίτη με βιτρό· ξεναγήσεις γίνονται την ημέρα και συναυλίες το βράδυ.

Ο καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης, αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό και την Αγία Ευλαλία, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου Βαρκελώνης στη Γοτθική Συνοικία. Χτίστηκε κυρίως μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα και απέκτησε τη νεογοτθική κύρια πρόσοψή του στα τέλη του 19ου αιώνα. Η κρύπτη φυλάσσει τα λείψανα της Αγίας Ευλαλίας, και το μοναστηριακό αίθριο, που ολοκληρώθηκε το 1448, περικλείει τη Φοντ δε λες Όκες.

Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων της Βαρκελώνης στεγάζεται σε πρώην τραπεζικό κτίριο του 1873 στο Πασάτζε δε λα Μπάνκα, στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, και άνοιξε ως μουσείο κέρινων ομοιωμάτων το 1973. Ξαναάνοιξε μετά από πλήρη ανακαίνιση τον Δεκέμβριο του 2020 και παρουσιάζει περισσότερες από 150 μορφές πραγματικών και φανταστικών προσώπων σε 28 σκηνικά.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.

Το Μουσείο Ιστορίας της Βαρκελώνης, MUHBA, παρουσιάζει την πόλη από τη ρωμαϊκή Βαρκίνο έως σήμερα. Ο κεντρικός του χώρος στην Πλάσα δελ Ρέι, που άνοιξε το 1943, οδηγεί υπόγεια μέσα από ανασκαμμένους δρόμους και εργαστήρια της ρωμαϊκής πόλης και ανεβαίνει στο μεσαιωνικό βασιλικό ανάκτορο με τη Σάλα δελ Τινέλ και το Παρεκκλήσι της Αγίας Αγάθης.

Η Σαγράδα Φαμίλια είναι καθολική βασιλική στο Εϊσάμπλε της Βαρκελώνης, που άρχισε να χτίζεται το 1882 και από το 1883 την καθοδήγησε ο Αντόνι Γκαουντί, ο οποίος εργάστηκε σε αυτήν έως τον θάνατό του το 1926 και είναι θαμμένος στην κρύπτη της. Ο κεντρικός Πύργος του Ιησού Χριστού, που ολοκληρώθηκε το 2026, έχει ύψος 172,5 μέτρα. Οι επισκέπτες βλέπουν τις προσόψεις της Γέννησης και των Παθών και τις δενδρόμορφες κολόνες του κυρίως ναού.

Το Ευρωπαϊκό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MEAM) είναι ιδιωτικό μουσείο σύγχρονης παραστατικής τέχνης στο Παλάου Γκόμις, ένα μέγαρο κοντά στο Μουσείο Πικάσο στη συνοικία Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε το 1792 για τον έμπορο υφασμάτων Γκόμις. Το άνοιξε το 2011 το Ίδρυμα Fundación de las Artes y los Artistas και παρουσιάζει γλυπτική του 20ού αιώνα και παραστατική ζωγραφική και γλυπτική του 21ου αιώνα.

Το Μουσείο Πικάσο φιλοξενεί περισσότερα από 4.000 έργα του Πάμπλο Πικάσο σε πέντε γειτονικά μεσαιωνικά μέγαρα στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη συνοικία Λα Ριμπέρα. Άνοιξε το 1963 ως το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στο έργο του και εστιάζει στα χρόνια της διαμόρφωσής του και στους δεσμούς του με τη Βαρκελώνη, με πρώιμους πίνακες όπως «Η Πρώτη Κοινωνία» (1896) και «Επιστήμη και Φιλανθρωπία» (1897).

Το Παλάου Νταλμάσες είναι αρχοντικό στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε από το 1698 για τον έμπορο Παου Νταλμάσες, αφού η πολιορκία του 1697 το είχε αφήσει ερείπιο. Η αυλή του διατηρεί μπαρόκ ανοιχτή σκάλα με σολομώντειους κίονες και σκαλιστή ζωφόρο με την Αρπαγή της Ευρώπης και το άρμα του Ποσειδώνα. Σήμερα το κτίριο φιλοξενεί παραστάσεις φλαμένκο αρκετές φορές την ημέρα.

Η Σάντα Μαρία δελ Μαρ είναι εκκλησία καταλανικού γοτθικού ρυθμού στη συνοικία Ριμπέρα, χτισμένη μεταξύ 1329 και 1383 με την υποστήριξη των συντεχνιών της γειτονιάς σε σχέδια του Μπερενγκέρ δε Μονταγκούτ. Η πολιτιστική επίσκεψη προσθέτει στο ευρύχωρο τρίκλιτο εσωτερικό την κρύπτη, το μουσείο του υπερώου, τους πύργους και τις ταράτσες.

Η Αψίδα του Θριάμβου είναι μνημειακή αψίδα από κόκκινο τούβλο σε νεομουντεχάρ ρυθμό, σχεδιασμένη από τον Ζουζέπ Βιλασέκα ι Κασανόβας ως κεντρική είσοδος της Παγκόσμιας Έκθεσης της Βαρκελώνης του 1888. Δεσπόζει στον περίπατο Πασέιγ δε Λιουίς Κομπάνις, που οδηγεί στο Πάρκο της Θιουταδέγια, και η μπροστινή ζωφόρος της φέρει το ανάγλυφο του Ζουζέπ Ρεϊνές «Η Βαρκελώνη υποδέχεται τα έθνη».

Το Μουσείο Σοκολάτας (Museu de la Xocolata) είναι μουσείο που διαχειρίζεται η συντεχνία ζαχαροπλαστών της Βαρκελώνης, το οποίο άνοιξε το 2000 στο ισόγειο του πρώην μοναστηριού και στρατώνα του Σαντ Αγκουστί στο Μπορν. Παρουσιάζει την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, εκθέτει γλυπτά από σοκολάτα με κτίρια της Βαρκελώνης και ήρωες παραμυθιών, και οργανώνει εργαστήρια για τους επισκέπτες.

Το Ενυδρείο της Βαρκελώνης είναι δημόσιο ενυδρείο στον Μολ δ'Εσπάνια στο Πορτ Βελ, το παλιό λιμάνι, που άνοιξε το 1995. Οι δεξαμενές του φιλοξενούν περίπου 11.000 ζώα με έμφαση στη μεσογειακή θαλάσσια ζωή, και το μεγάλο ωκεανάριο με καρχαρίες και σαλάχια διασχίζεται από υποβρύχια σήραγγα 80 μέτρων.

Το Μοντερνιστικό Συγκρότημα Σαντ Παου (Sant Pau Recinte Modernista) είναι το πρώην Νοσοκομείο της Σάντα Κρέου ι Σαντ Παου, συγκρότημα χτισμένο μεταξύ 1901 και 1930 σε σχέδια του Λιουίς Ντομένεκ ι Μοντανέρ. Τα 12 περίπτερά του, που συνδέονται με υπόγειες στοές και βρίσκονται μέσα σε κήπους, λειτούργησαν ως νοσοκομείο έως το 2009, ξαναάνοιξαν μετά από αναστήλωση το 2014 και αποτελούν μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Το Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας άνοιξε το 1996 στο Παλάου δε Μαρ, μια πλίνθινη αποθήκη του 19ου αιώνα στο Πορτ Βελ και το τελευταίο κτίριο που απέμεινε από το παλιό βιομηχανικό λιμάνι της Βαρκελώνης. Η μόνιμη έκθεσή του στον δεύτερο και τον τρίτο όροφο παρουσιάζει την καταλανική ιστορία από την προϊστορία έως σήμερα, με περιοδικές εκθέσεις στον πρώτο όροφο.

Το Altamar είναι εστιατόριο στην κορυφή του Πύργου του Σαντ Σεμπαστιά, του χαλύβδινου πύργου ύψους 78 μέτρων του 1931 που αποτελεί τον σταθμό της Μπαρθελονέτα του τελεφερίκ του Πορτ Βελ. Η αίθουσα βρίσκεται περίπου 75 μέτρα πάνω από το λιμάνι, με θέα στο λιμάνι και την πόλη, και σερβίρει μεσογειακή κουζίνα à la carte ή ως μενού γευσιγνωσίας.

Το Πάρκο της Θιουταδέγια είναι πάρκο 31 εκταρίων στις παρυφές της Σιουτάτ Βέλια, που διαμορφώθηκε από το 1872 σε σχέδια του Ζουζέπ Φοντσερέ στη θέση μιας στρατιωτικής ακρόπολης του 18ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε αργότερα για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888. Περιλαμβάνει λίμνη για βαρκάδα, το μνημειακό σιντριβάνι Κασκάδα, το Κοινοβούλιο της Καταλονίας, τον Ζωολογικό Κήπο της Βαρκελώνης και αρκετά κτίρια του 19ου αιώνα.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Βαρκελώνης καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του Πάρκου της Θιουταδέγια και άνοιξε το 1892. Περιλαμβάνει ένα τεράριουμ του 1972, ένα πτηνοτροφείο με περίπου 70 είδη πουλιών και μια ζώνη σαβάνας του Σαχέλ, κατασκευασμένη το 2018 για καμηλοπαρδάλεις, λιοντάρια και ελέφαντες· επί μακρόν ήταν το σπίτι του Snowflake, ενός αλμπίνου γορίλα που πέθανε το 2003.

Ο Πύργος Γκλόριες (Torre Glòries), παλαιότερα Torre Agbar, είναι κτίριο γραφείων 38 ορόφων και 144 μέτρων στη Λεωφόρο Διαγκονάλ, σχεδιασμένο από τον Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2005. Το στρογγυλεμένο σώμα του τυλίγεται σε χρωματιστά πάνελ πίσω από γυάλινες περσίδες. Το Μιραδόρ στον τελευταίο όροφο, στα 125 μέτρα, προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών στην πόλη, και ο θόλος του φιλοξενεί την εγκατάσταση αναρρίχησης Cloud Cities Barcelona.