Odkryj: Santa Coloma de Cervelló

Colònia Güell to dawne osiedle przyfabryczne zakładów tekstylnych założone w 1890 roku przez Eusebiego Güella w Santa Coloma de Cervelló, z domami, szkołą i usługami zaprojektowanymi przez współpracowników Gaudíego. Gaudí zaprojektował tu kościół, ale w latach 1908–1914 zbudowano tylko kryptę; od 2005 roku jest ona obiektem z Listy światowego dziedzictwa UNESCO i centrum zwiedzania, ze stałą wystawą.

Catalunya en Miniatura to park miniatur otwarty w 1983 roku w Torrelles de Llobregat, około 17 km od Barcelony. Na około 60 000 m² ogrodów prezentuje mniej więcej 150 makiet budynków z Katalonii i Majorki, wśród nich główne dzieła Gaudíego, Montserrat i Camp Nou, a ma też park linowy z tyrolkami.

Stadion RCDE to stadion RCD Espanyol na granicy Cornellà de Llobregat i El Prat de Llobregat. Zaprojektowany przez Marka Fenwicka i Estevego Gasullę, został otwarty 2 sierpnia 2009 roku i ma około 40 000 miejsc pod dachem wyposażonym w panele słoneczne. Zwiedzanie z przewodnikiem obejmuje tunel zawodników, trybuny i salę historii im. Ricarda Zamory z trofeami klubu.

Browar Estrella Damm w El Prat de Llobregat, w pobliżu lotniska w Barcelonie, to jeden z zakładów produkcyjnych grupy Damm. Zwiedzanie z przewodnikiem o wyznaczonych godzinach wyjaśnia, jak warzy się piwo według receptury, której August K. Damm użył w 1876 roku, i kończy się degustacją Estrelli i innych piw grupy.

Camp Nou to stadion FC Barcelona w dzielnicy Les Corts, otwarty w 1957 roku i największy stadion piłkarski w Europie. Od 2023 roku jest przebudowywany i powiększany do około 105 000 miejsc, a mecze wróciły na niego w listopadzie 2025 roku przy częściowo otwartych trybunach. Muzeum klubu, otwarte w 1984 roku, pokazuje trofea i historię klubu, a bilety obejmują punkt widokowy na stadion.

Bellesguard to modernistyczny dom wiejski w Sant Gervasi, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego i zbudowany w latach 1900–1909 w miejscu rezydencji króla Marcina Aragońskiego. Kamienne mury, blanki i smukła iglica zwieńczona krzyżem nawiązują do średniowiecznych form gotyckich, z mozaikami Domènecha Sugrañesa, a dom otacza ogród z pozostałościami królewskiej rezydencji.

Park rozrywki Tibidabo leży na szczycie Tibidabo, najwyższego punktu pasma Collserola nad Barceloną; jego kolejka szynowo-linowa ruszyła w 1901 roku, a pierwsze atrakcje pojawiły się w 1905 roku. Kilka dawnych atrakcji wciąż działa, m.in. samolot Avió i Talaia, obok diabelskiego młyna i kolejek górskich z widokiem na miasto i morze.

Poble Espanyol to skansen architektury na Montjuïc, zbudowany na Wystawę Międzynarodową w Barcelonie w 1929 roku. Jego 117 budynków w skali 1:1 odtwarza ulice, place i domy z różnych regionów Hiszpanii, a dziś mieszczą się w nich warsztaty rzemieślnicze, restauracje i muzeum sztuki współczesnej Fran Daurel.

Plaça d'Espanya to duży okrągły plac u stóp Montjuïc, wytyczony na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Na jego środku stoi fontanna zaprojektowana przez Josepa Marię Jujola z rzeźbami Miquela Blaya, a dwie 47-metrowe Wieże Weneckie wyznaczają aleję prowadzącą do Palau Nacional. Po północnej stronie stoi dawna arena walk byków Arenas.

Pawilon Barceloński to rekonstrukcja Pawilonu Niemieckiego, który Ludwig Mies van der Rohe i Lilly Reich zaprojektowali na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku na Montjuïc. Oryginał rozebrano w 1930 roku, a odbudowano w 1986 roku; jego cienki płaski dach, ściany z marmuru, onyksu i trawertynu oraz płytkie baseny pokazywane są wraz z zaprojektowanymi dla niego fotelami Barcelona.

Magiczna Fontanna na Montjuïc to iluminowana fontanna zaprojektowana przez Carlesa Buïgasa na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku, u wylotu Avinguda de la Reina Maria Cristina poniżej Palau Nacional. W wyznaczone wieczory odbywają się pokazy strumieni wody, kolorowego światła i muzyki, a przez trzy koncentryczne baseny przepływa około 2600 litrów wody na sekundę.

Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii (Museu Nacional d'Art de Catalunya) zajmuje Palau Nacional na Montjuïc, zwieńczony kopułą pałac zbudowany na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Kolekcja obejmuje romańskie malowidła ścienne przeniesione z kościołów w Pirenejach, sztukę gotycką, renesansową i barokową aż po kataloński modernizm i noucentisme początku XX wieku.

Casa Rocamora to dwukondygnacyjna willa w stylu izabelińskim z połowy XIX wieku w dzielnicy Putxet, dom kolekcjonera Manuela Rocamory od 1935 roku do jego śmierci w 1976 roku. Utrzymywana przez fundację, którą zainspirował, pokazuje podczas zwiedzania z przewodnikiem jego kolekcje malarstwa, ceramiki z Alcory, galionów, automatów i plakatów reklamowych.

Muzeum Olimpijskie i Sportu im. Joana Antonia Samarancha zostało otwarte w 2007 roku na Montjuïc, naprzeciwko Stadionu Olimpijskiego im. Lluísa Companysa, a obecną nazwę nosi od 2010 roku. Prowadzone przez Barcelońską Fundację Olimpijską, przedstawia igrzyska olimpijskie i igrzyska w Barcelonie w 1992 roku, sport w różnych cywilizacjach oraz sport osób z niepełnosprawnościami, z interaktywnymi prezentacjami multimedialnymi.

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Fundació Joan Miró to muzeum sztuki nowoczesnej na Montjuïc, utworzone przez Joana Miró i otwarte w 1975 roku w białym budynku z dziedzińcami i tarasami na dachu, zaprojektowanym przez jego przyjaciela Josepa Lluísa Serta. Ma dużą kolekcję obrazów, rzeźb, gobelinów i rysunków Miró, a Espai 13 pokazuje prace młodych artystów.

Kolejka linowa na Montjuïc to kolej gondolowa wjeżdżająca na wzgórze Montjuïc od górnej stacji kolejki szynowo-linowej do stacji obok zamku Montjuïc. Otwarta w 1970 roku i przebudowana z zamkniętymi kabinami w 2007 roku, licząca 752 metry linia wznosi się około 85 metrów ponad dolną stację i oferuje widok na port i miasto.

Park Güell to park na zboczu wzgórza w dzielnicy Gràcia, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella i budowany w latach 1900–1914 jako osiedle-ogród; jako park publiczny otwarto go w 1926 roku. W biletowanej strefie monumentalnej znajdują się dwa pawilony wejściowe, schody ze smokiem, Sala Hipostylowa i wielki taras obrzeżony wężowatą ławką z mozaiki.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.