Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Τα κελάρια της Φρεσενέτ στο Σαντ Σαδουρνί δ'Ανόια ανήκουν στον οίκο κάβας που ίδρυσαν το 1914 ο Πέρε Φερέρ και η Ντολόρς Σάλα, των οποίων οι οικογένειες έφτιαχναν κρασί επί γενιές. Το νουσεντιστικό κτίριο έχει μια μακριά κεντρική αίθουσα ανάμεσα σε δύο τριώροφες πτέρυγες και ένα μεγάλο κεραμικό πάνελ με το όνομα της εταιρείας και μοτίβα κρασιού· οι ξεναγήσεις στα κελάρια τελειώνουν με γευσιγνωσία.

Το Φρούριο Κρίστιανστεν βρίσκεται σε λόφο ανατολικά του κέντρου του Τρόντχαϊμ και χτίστηκε το 1682–1685, μετά την πυρκαγιά της πόλης το 1681, για να προστατεύει την πόλη από τα ανατολικά. Βοήθησε στην απόκρουση μιας σουηδικής πολιορκίας το 1718 και αποσύρθηκε το 1816. Ο λευκός πύργος πυροβόλων, το Ντονζόν, στεγάζει ένα μικρό μουσείο ανοιχτό το καλοκαίρι, και οι προμαχώνες έχουν θέα στην πόλη και στο φιόρδ.

Το Τελεφερίκ του Ολύμπου ανεβαίνει από έναν σταθμό στην κοιλάδα κοντά στην Τεκίροβα, στα 726 μέτρα, ως την κορυφή των 2.365 μέτρων του Ταχταλί Νταγ, του αρχαίου Ολύμπου, μέσα στο Εθνικό Πάρκο Μπεϊνταγλαρί. Κατασκευάστηκε από την Doppelmayr/Garaventa και άνοιξε το 2007· η γραμμή των 4,35 χιλιομέτρων διανύεται σε περίπου δέκα λεπτά, και στην κορυφή υπάρχουν βεράντες θέας και ένα εστιατόριο.

Ο Χεντόνγκ Γιονγκκουνγκσά είναι βουδιστικός ναός στη βραχώδη ακτή του Κιτζάνγκ, στη βορειοανατολική ακτή του Πουσάν, ένας από τους λίγους κορεατικούς ναούς δίπλα στη θάλασσα. Η ίδρυσή του ανάγεται στο 1376, χρονολογία που αμφισβητείται από τους ιστορικούς. Μια σκάλα κατεβαίνει σε αίθουσες χτισμένες πάνω στους βράχους πάνω από τα κύματα, και ένα άγαλμα της Χεσού Κουανούμ, της μποντισάτβα του ελέους, αγναντεύει τη θάλασσα.

Το Τελεφερίκ της Σιγκαπούρης διασχίζει από το 1974 το λιμάνι Κέπελ από το όρος Φέιμπερ μέσω του HarbourFront ως τη Σεντόσα· η γραμμή ανακατασκευάστηκε το 2010. Η Γραμμή Σεντόσα, που άνοιξε το 2015, κινείται μέσα στο νησί από το Sensoryscape μέσω του Imbiah Lookout ως το Siloso Point. Και οι δύο γραμμές έχουν θέα στο λιμάνι και στην πόλη.

Ο Sky Tower είναι πύργος τηλεπικοινωνιών και παρατήρησης ύψους 328 μέτρων, που ολοκληρώθηκε το 1997 στη γωνία των οδών Βικτόρια και Φέντεραλ, ως μέρος του συγκροτήματος SkyCity στο κέντρο του Όκλαντ. Ανελκυστήρες ανεβαίνουν στο κύριο επίπεδο παρατήρησης, 186 μέτρα πάνω από τον δρόμο, που έχει θέα στο λιμάνι Γουαϊτεματά και στους ηφαιστειακούς κώνους της πόλης· το SkyWalk και το SkyJump ξεκινούν από ψηλότερα.

Τα Ερείπια του Ναού του Αγίου Νικολάου στο βόρειο τμήμα της παλιάς πόλης του Βίσμπι ανάγονται σε μια εκκλησία που ξεκίνησε γύρω στο 1215–1220 και την ανέλαβαν Δομινικανοί μοναχοί τη δεκαετία του 1220, οι οποίοι την ξανάχτισαν ως εκκλησία του μοναστηριού τους· ο γοτθικός χορός χρονολογείται από το 1400 περίπου. Κάηκε το 1525 και από το 1929 χρησιμεύει ως θερινή σκηνή για συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Το δυτικό της αέτωμα έχει δύο στρογγυλές ροζέτες.

Ο Κόκκινος Πύργος, ή Πύργος της Αγίας Αγάθης, χτίστηκε το 1647–1649 από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη στην κορυφογραμμή Μάρφα για να φυλάει τον κόλπο της Μελιέχα και να στέλνει σήματα στο Γκόζο, στο Κομίνο και στη Μντίνα. Ο τετράγωνος πύργος με τα γωνιακά πυργίσκια είναι βαμμένος κόκκινος και περιλαμβάνει ένα μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Αγάθης. Αναστηλωμένος από τη Din l-Art Ħelwa, στελεχώνεται από εθελοντές και έχει κανόνια εποχής στη στέγη του.

Το Μουσείο Ωκεανογραφίας ανήκει στο Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του Να Τρανγκ, που ιδρύθηκε το 1922 με πρόταση του Αλεξάντρ Γερσέν, και δέχεται επισκέπτες από το 1938. Τα ενυδρεία του φιλοξενούν πάνω από 300 είδη, ανάμεσά τους θαλάσσιες χελώνες, καρχαρίες και σαλάχια, και οι αίθουσές του εκθέτουν πάνω από 20.000 διατηρημένα δείγματα, μεταξύ των οποίων ένα γιγάντιο όστρακο 145 κιλών και ένας σκελετός φάλαινας 18 μέτρων.

Το Ακρωτήριο Παλινούρο είναι ασβεστολιθική χερσόνησος στην ακτή του Τσιλέντο, στο Παλινούρο του δήμου Τσεντόλα, της οποίας οι γκρεμοί πέφτουν κατακόρυφα στο Τυρρηνικό Πέλαγος. Τα κύματα έχουν σκάψει σε αυτήν πολλές θαλάσσιες σπηλιές, ανάμεσά τους τη Γκρότα Ατζούρα, που πήρε το όνομά της από το γαλάζιο χρώμα του νερού της· οι σπηλιές επισκέπτονται με εκδρομές με σκάφος από το Παλινούρο.

Ο Λόφος των Τεχνών είναι κλιμακωτός δημόσιος κήπος και πολιτιστικό συγκρότημα ανάμεσα στην Πλας Ρουαγιάλ και την κάτω πόλη, που διαμορφώθηκε επί Λεοπόλδου Β΄ και ανασχεδιάστηκε μεταξύ 1956 και 1969. Τον κήπο του, έργο του Ρενέ Πεσέρ, πλαισιώνουν η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου και το συνεδριακό κέντρο Square, και η επάνω βεράντα του έχει θέα πάνω από την παλιά πόλη έως τον οβελίσκο του Δημαρχείου.

Ο Κήπος Μπελίνι, γνωστός και ως Βίλα Μπελίνι, είναι το παλαιότερο δημόσιο πάρκο της Κατάνης. Η πόλη αγόρασε τον κήπο-λαβύρινθο του πρίγκιπα του Μπισκάρι το 1854, τον μετέτρεψε σε δημόσιο κήπο από το 1864 και τον άνοιξε το 1883. Τα κλιμακωτά γκαζόν, οι φοίνικες, οι σκάλες και το περίπτερο της μπάντας είναι αφιερωμένα στον συνθέτη Βιντσέντσο Μπελίνι, του οποίου η μαρμάρινη προτομή στέκει εδώ.

Η Kunsthalle Wien είναι ο εκθεσιακός χώρος της πόλης της Βιέννης για τη διεθνή σύγχρονη τέχνη, που άνοιξε το 1992 σε ένα προσωρινό κτίριο από κοντέινερ του Άντολφ Κρίσανιτς στην Κάρλσπλατς. Δεν έχει δική της συλλογή και παρουσιάζει περιοδικές ατομικές και θεματικές εκθέσεις σε δύο χώρους, στο MuseumsQuartier στη Μουζέουμσπλατς και σε ένα γυάλινο περίπτερο στην Κάρλσπλατς.

Το Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Τόκιο είναι η κατοικία του αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, χτισμένο στη θέση του Κάστρου του Έντο στην Τσιγιόντα. Τα κτίρια του ανακτόρου είναι επισκέψιμα μόνο με ξενάγηση, αλλά οι Ανατολικοί Κήποι δείχνουν την πέτρινη βάση του κεντρικού πύργου του κάστρου, τον κήπο Νινομάρου και παλιά φυλάκια, ενώ από τους εξωτερικούς κήπους φαίνονται, πέρα από την τάφρο, οι πέτρινες γέφυρες και ο πυργίσκος Φουσίμι.

Το Wild Wild Wet είναι υδάτινο πάρκο στο Downtown East του Πασίρ Ρις, στα ανατολικά της Σιγκαπούρης, που το διαχειρίζεται το NTUC Club. Άνοιξε το 2004 και μεγάλωσε σε περίπου τέσσερα εκτάρια σε μεταγενέστερη επέκταση· έχει περίπου 16 νεροτσουλήθρες και παιχνίδια, ανάμεσά τους τα Royal Flush, την τετράδρομη τσουλήθρα με στρωματάκια Kraken Racers και το Torpedo, καθώς και μια Kidz Zone για μικρά παιδιά.

Ο Ναός του Αγίου Μάρκου είναι ο ενοριακός ναός της Άνω Πόλης του Ζάγκρεμπ, με ένα ρομανικό παράθυρο του 13ου αιώνα και γοτθικό κυρίως ναό του 14ου. Η στέγη του από εφυαλωμένα κεραμίδια απεικονίζει τα οικόσημα του Ζάγκρεμπ και του Βασιλείου της Κροατίας, Σλαβονίας και Δαλματίας. Υπέστη σοβαρές ζημιές στον σεισμό του 2020, αναστηλώθηκε και άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2023.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Κρακοβίας βρίσκεται στο Δάσος Βόλσκι, στο δυτικό άκρο της πόλης, και άνοιξε στις 6 Ιουλίου 1929. Τον διαχειρίζεται ένα δημοτικό ίδρυμα και καλύπτει περίπου 20 εκτάρια δασωμένης πλαγιάς με περίπου 270 είδη σε περιφράξεις και πτηνοτροφεία, ένα Mini ZOO με κατοικίδια ζώα και προγραμματισμένα δημόσια ταΐσματα.

Το Πίλνταμσπαρκεν είναι πάρκο 45 εκταρίων στο Μάλμε, διαμορφωμένο γύρω από δύο πρώην δεξαμενές που κάποτε υδροδοτούσαν την πόλη. Εδώ έγινε η Βαλτική Έκθεση του 1914, από την οποία σώζονται το Περίπτερο Μαργαρίτα και η ανθοστόλιστη Μπλόμστεργκαταν, και το κεντρικό του γκαζόν Ταλρίκεν, ένας κύκλος διαμέτρου 160 μέτρων, χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις, με γλυπτά κατά μήκος των μονοπατιών.

Η Εγκίγ ντι Μιντί είναι γρανιτένια κορυφή 3.842 μέτρων στον ορεινό όγκο του Λευκού Όρους πάνω από το Σαμονί. Ένα τελεφερίκ δύο τμημάτων, που λειτουργεί από το 1955, ανεβαίνει από την πόλη μέσω του Πλαν ντε λ' Εγκίγ έως τον σταθμό της κορυφής, όπου βεράντες, ένας ανελκυστήρας έως την κορυφή και το γυάλινο κουτί «Βήμα στο Κενό» έχουν θέα στο Λευκό Όρος και τους παγετώνες του.

Το Οχυρό Σιλόσο είναι οχυρό παράκτιου πυροβολικού στη Σεντόσα, χτισμένο από τους Βρετανούς τη δεκαετία του 1880 για να φρουρεί τις προσβάσεις στο λιμάνι Κέπελ, και πήρε μέρος στη Μάχη της Σιγκαπούρης το 1942. Σήμερα είναι στρατιωτικό μουσείο με αυθεντικά πυροβόλα, σήραγγες και τις Αίθουσες της Παράδοσης, και ένας υπερυψωμένος διάδρομος 181 μέτρων, το Fort Siloso Skywalk, περνά πάνω από τις κορυφές των δέντρων.