Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, ένα από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου, βρισκόταν στην πεδιάδα στην άκρη του σημερινού Σελτσούκ. Ο μαρμάρινος ναός που ξεκίνησε γύρω στο 550 π.Χ. κάηκε το 356 π.Χ. και ξαναχτίστηκε, και μετά την αρχαιότητα χρησιμοποιήθηκε ως λατομείο· σήμερα ένας κίονας, ξαναστημένος από θραύσματα, υψώνεται πάνω από τα θεμέλια σε βαλτώδες έδαφος.

Η Βασιλική του Σαν Πιέτρο είναι η εκκλησία ενός βενεδικτίνικου αβαείου στη νότια άκρη της παλιάς πόλης της Περούτζια, που ίδρυσε γύρω στο 996 ο ηγούμενος Πιέτρο Βιντσιόλι. Το καμπαναριό της ύψους 70 μ. είναι η ψηλότερη κατασκευή της πόλης. Με είσοδο από το πρώτο περίστυλο, η εκκλησία φιλοξενεί πίνακες του Περουτζίνο και του Αλιένσε και ένα ξύλινο χορό με ένθετη διακόσμηση του 16ου αιώνα.

Το Πράσινο Τούνελ Σιτσάο είναι ένα κανάλι με μαγγρόβια πίσω από τον ναό Σιτσάο Νταζόνγκ στην περιοχή Ανάν, βορειοδυτικά του κέντρου της Ταϊνάν. Το κανάλι χρησιμοποιούνταν κάποτε για τη μεταφορά αλατιού και ζάχαρης· σήμερα μικρές βάρκες μεταφέρουν τους επισκέπτες κάτω από κλαδιά μαγγροβίων που ενώνονται από πάνω και σχηματίζουν ένα πράσινο τούνελ.

Το MAAT είναι το μουσείο σύγχρονης τέχνης, αρχιτεκτονικής και τεχνολογίας του Ιδρύματος EDP στην όχθη του Μπελέμ. Το χαμηλό, καμπύλο κτίριό του, έργο του γραφείου της Αμάντα Λεβέτ, επενδυμένο με λευκά κεραμικά πλακίδια και με στέγη πάνω στην οποία περπατούν οι επισκέπτες, άνοιξε τον Οκτώβριο του 2016 δίπλα στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Τάγου, πρώην εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής του οποίου οι αίθουσες φιλοξενούν επίσης εκθέσεις.

Το Κάστρο Πελισόρ είναι μικρότερη βασιλική κατοικία στο κτήμα Πέλες της Σινάια, χτισμένη μεταξύ 1899 και 1902 για τον μελλοντικό βασιλιά Φερδινάνδο και τη βασίλισσα Μαρία σε σχέδια του Κάρελ Λίμαν. Οι εσωτερικοί του χώροι, διαμορφωμένοι κυρίως από τη βασίλισσα Μαρία, συνδυάζουν το Αρ Νουβό με βυζαντινά και κελτικά μοτίβα· οι επισκέπτες βλέπουν την αίθουσα τιμής με δρύινες επενδύσεις, το παρεκκλήσι και τη Χρυσή Αίθουσα.

Η Βασιλική Μονή του Σάντο Τομάς είναι δομινικανό μοναστήρι στην Άβιλα, χτισμένο σε γοτθικό ρυθμό μεταξύ 1482 και 1493 με την υποστήριξη των Καθολικών Μοναρχών. Ο ναός της φιλοξενεί τον μαρμάρινο τάφο του γιου τους, του πρίγκιπα Ιωάννη, έργο του Ντομένικο Φαντσέλι. Η επίσκεψη περιλαμβάνει τρία μοναστηριακά αίθρια, τον βασιλικό χορό και μουσεία τέχνης της Ανατολικής Ασίας και φυσικής ιστορίας.

Το Τελεφερίκ της Λισαβόνας (Telecabine Lisboa) είναι εναέριο τελεφερίκ με καμπίνες που κατασκευάστηκε για την παγκόσμια έκθεση Expo '98 στη σημερινή περιοχή Πάρκε ντας Νασόες. Οι 44 καμπίνες του κινούνται σε επτά πυλώνες κατά μήκος της όχθης του Τάγου, ανάμεσα σε έναν σταθμό κοντά στο Οσεανάριο και έναν κοντά στον Πύργο Βάσκο ντα Γκάμα, με θέα στις εκβολές και τη Γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα.

Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου στην Πόλη του Βατικανού χτίστηκε μεταξύ 1506 και 1626 πάνω από τον παραδοσιακό τόπο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Ο Μπραμάντε, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Κάρλο Μαντέρνο διαμόρφωσαν το σχέδιο· ο τρούλος του Μιχαήλ Άγγελου υψώνεται πάνω από την παπική Αγία Τράπεζα και το χάλκινο κιβώριο του Μπερνίνι, ο οποίος πλαισίωσε επίσης την πλατεία με τις κιονοστοιχίες της. Η Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου βρίσκεται στο πρώτο παρεκκλήσι στα δεξιά.

Η Μεζόν Καρέ είναι ρωμαϊκός ναός χτισμένος στις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ. στην άκρη της αγοράς της Νιμ, αφιερωμένος στον Γάιο και τον Λεύκιο Καίσαρα, εγγονούς του Αυγούστου. Υψωμένος σε βάθρο και περιβαλλόμενος από 30 κορινθιακούς κίονες, χρησίμευσε αργότερα ως οίκος των υπάτων, εκκλησία και μουσείο, και έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2023.

Ο Ναός του Σάο Φρανσίσκο είναι γοτθική εκκλησία στο ιστορικό κέντρο του Πόρτο, χτισμένη από τους Φραγκισκανούς από το 1383 έως περίπου το 1425 δίπλα στο σημερινό Παλάσιο ντα Μπόλσα. Ο λιτός πέτρινος κυρίως ναός έρχεται σε αντίθεση με τα επίχρυσα μπαρόκ ξυλόγλυπτα που καλύπτουν τοίχους, πεσσούς και παρεκκλήσια, ανάμεσά τους ένα τέμπλο με το Δέντρο του Ιεσσαί· η επίσκεψη συνεχίζει στον ναό του Τρίτου Τάγματος, σε ένα μουσείο και σε κατακόμβες.

Το KKL Luzern, το Κέντρο Πολιτισμού και Συνεδρίων της Λουκέρνης, είναι κτίριο του Γάλλου αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ δίπλα στη λίμνη και τον σιδηροδρομικό σταθμό, κάτω από μια προεξέχουσα στέγη 100 επί 100 μέτρα. Η αίθουσα συναυλιών του άνοιξε το 1998 και είναι ο κύριος χώρος του Φεστιβάλ της Λουκέρνης· το συγκρότημα, που ολοκληρώθηκε το 2000, στεγάζει επίσης το Μουσείο Τέχνης της Λουκέρνης και αίθουσες συνεδρίων.

Το Ανάκτορο του Κελούζ είναι βασιλικό ανάκτορο του 18ου αιώνα στο Κελούζ, στον δήμο της Σίντρα. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1747 υπό τον αρχιτέκτονα Ματέους Βισέντε ντε Ολιβέιρα ως θερινή κατοικία για τον μετέπειτα βασιλιά Πέτρο Γ΄, σε συνδυασμό μπαρόκ, ροκοκό και νεοκλασικού ρυθμού. Οι επισκέπτες βλέπουν τις αίθουσες υποδοχής, το κανάλι με τα πλακίδια και τους γεωμετρικούς κήπους με σιντριβάνια και αγάλματα.

Μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία της επικοινωνίας και της τεχνολογίας μέσα από 400 χρόνια εξέλιξης των ταχυδρομείων, του τηλέγραφου και των μέσων ενημέρωσης.

Το Θαλάσσιο Πάρκο Θέσαρ Μανρίκε είναι συγκρότημα πισινών με θαλασσινό νερό στην ακτή της Σάντα Κρους δε Τενερίφε, σχεδιασμένο από τον καλλιτέχνη της Λανθαρότε Θέσαρ Μανρίκε και ανοιχτό από το 1995, τρία χρόνια μετά τον θάνατό του. Σε 22.000 m², τρεις πισίνες με θαλασσινό νερό, με νησίδες, καταρράκτες, ηφαιστειακό πέτρωμα, φοίνικες και τα γλυπτά ανέμου του Μανρίκε, βρίσκονται ανάμεσα στο Auditorio de Tenerife και το Palmetum.

Μουσείο τέχνης του 20ού και του 21ου αιώνα σε μια διατηρητέα αποθήκη του 1807 στην Τόλμποντγκαντε, που παρουσιάζει εκθέσεις καλλιτεχνών όπως οι Γουόρχολ, Μπασκιά, Banksy, Χάρινγκ και Χιρστ.

Το Σκάνσεν Κρούναν είναι προμαχώνας στον λόφο Ρισόσμπεργκετ πάνω από τη συνοικία Χάγκα, σχεδιασμένος από τον Έρικ Ντάλμπεργκ και χτισμένος από το 1687 για να εμποδίζει τους επιτιθέμενους να στήσουν πυροβολικό πάνω από το Γκέτεμποργκ. Ο οκταγωνικός πέτρινος πύργος, με τείχη πάχους τεσσάρων έως πέντε μέτρων, επιστέφεται από ένα επίχρυσο στέμμα. Το εσωτερικό είναι χώρος εκδηλώσεων· η κορυφή του λόφου με τα κανόνια είναι ελεύθερη για περίπατο.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Όκλαντ άνοιξε το 1922 στην οδό Μόσιονς δίπλα στο Πάρκο Γουέστερν Σπρινγκς και καλύπτει 16 εκτάρια. Οι διαδρομές του ομαδοποιούν τα ζώα ανά περιοχή, με καμηλοπαρδάλεις και ζέβρες, κόκκινα πάντα και ουρακοτάγκους, και το Τε Γουάο Νούι, που άνοιξε το 2011, όπου κίουι, κέα, τακαχέ και τουατάρα ζουν ανάμεσα σε αυτοφυή φυτά της Νέας Ζηλανδίας. Ο ζωολογικός κήπος λειτουργεί επίσης κτηνιατρείο για τραυματισμένα άγρια ζώα.

Το Imperial War Museum στο Σάουθγουαρκ καλύπτει τις συγκρούσεις στις οποίες συμμετείχαν η Βρετανία και η Κοινοπολιτεία, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα. Ιδρύθηκε το 1917 και από το 1936 στεγάζεται στο πρώην Bethlem Royal Hospital με τον τρούλο· δύο ναυτικά πυροβόλα των 15 ιντσών στέκονται στην είσοδο, και στο αίθριο εκτίθενται αεροσκάφη, ένας πύραυλος V-2 και ένα άρμα μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Γέφυρα Σπρόιερ είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα πάνω από τον Ρόις στη Λουκέρνη, που ολοκληρώθηκε το 1408 και ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό μετά από πλημμύρα το 1566. Τα αετώματά της φέρουν 45 από τους αρχικούς 67 ζωγραφιστούς πίνακες ενός Χορού του Θανάτου, φιλοτεχνημένους το 1626–1632 υπό τον ζωγράφο Κάσπαρ Μέγκλινγκερ, και ένα μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία βρίσκεται πάνω στη γέφυρα.

Η Οικία του Σεΐχη Σαΐντ Αλ Μακτούμ είναι η πρώην κατοικία του σεΐχη Σαΐντ μπιν Μακτούμ, ηγεμόνα του Ντουμπάι από το 1912 ως το 1958, που χτίστηκε γύρω στο 1896 στο Αλ Σιντάγκα, στις εκβολές του Κόλπου του Ντουμπάι. Το διώροφο σπίτι έχει πύργους ανέμου, σκαλιστά ξύλινα παραβάν και δωμάτια γύρω από αυλές, και αναστηλώθηκε ως μουσείο με φωτογραφίες, νομίσματα, γραμματόσημα και έγγραφα του παλιού Ντουμπάι.