Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Πύργος της Καλαόρα είναι οχυρωμένη πύλη ισλαμικής προέλευσης που φρουρεί το νότιο άκρο της Ρωμαϊκής Γέφυρας και επεκτάθηκε τον 14ο αιώνα επί Ερρίκου Β΄ της Καστίλης με δεύτερο πύργο και τάφρο. Από το 1987 στεγάζει το Museo Vivo de al-Andalus, του οποίου οι οκτώ αίθουσες παρουσιάζουν τον πολιτισμό της Αλ-Άνταλους· η επίσκεψη τελειώνει στην ταράτσα πάνω από τον ποταμό.

Η οδός Πιοτρκόφσκα είναι ο κεντρικός δρόμος της Λοτζ και εκτείνεται σε ευθεία γραμμή περίπου 4,2 χλμ. από την πλατεία της Ελευθερίας ως την πλατεία της Ανεξαρτησίας. Χαράχτηκε το 1823 και πλαισιώνεται από πολυκατοικίες του 19ου αιώνα, ανάκτορα εργοστασιαρχών και αυλές, και το κεντρικό της τμήμα είναι πεζόδρομος με καφέ και μια λεωφόρο της δόξας ενσωματωμένη στο πεζοδρόμιο.

Το Μουσείο Τέχνης της Τζιρόνα στεγάζεται στο πρώην Επισκοπικό Μέγαρο δίπλα στον καθεδρικό ναό της Τζιρόνα και ιδρύθηκε το 1976. Παρουσιάζει τέχνη από την περιοχή της Τζιρόνα σε χρονολογική σειρά, από ρομανικά και γοτθικά τέμπλα έως τον μοντερνισμό και τον νουσεντισμό, με αίθουσες για κεραμικά, γυαλί και λειτουργικά αντικείμενα, ανάμεσά τους η φορητή Αγία Τράπεζα του Σαντ Πέρε δε Ρόδες.

Η Εθνική Δασική Περιοχή Αναψυχής Μπασιανσάν βρίσκεται στην περιοχή Χεπίνγκ, στα βουνά ανατολικά της Ταϊτσούνγκ, στους πρόποδες του όρους Μπασιάν ύψους 2.366 μέτρων, που ήταν μία από τις τρεις μεγάλες περιοχές υλοτομίας της Ταϊβάν την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας. Μονοπάτια ακολουθούν ρυάκια και παλιές διαδρομές υλοτομίας μέσα στο δάσος, με κέντρο επισκεπτών κοντά στην πύλη εισόδου.

Η Alte Mainbrücke είναι η παλαιότερη γέφυρα του Βίρτσμπουργκ πάνω από τον Μάιν· άρχισε να χτίζεται το 1476 και οι πέτρινοι πεσσοί της ολοκληρώθηκαν έως το 1488, ενώ τα τόξα της θολώθηκαν με πέτρα μεταξύ 1512 και 1703. Από το 1728 προστέθηκαν δώδεκα μπαρόκ αγάλματα αγίων, ανάμεσά τους έργα των αδελφών Μπέκερ. Ξαναχτίστηκε μετά τις ζημιές του πολέμου έως το 1950 και από το 1990 τη χρησιμοποιούν μόνο πεζοί και ποδηλάτες.

Η Μονή του Τιμίου Σταυρού είναι πρώην γυναικεία μονή Κιστερκιανών σε γοτθικό ρυθμό από τούβλο, που ίδρυσε το 1270 η Δανή βασίλισσα Μαργαρίτα Σαμπίρια, με τον ναό της ολοκληρωμένο το 1360. Μετά τη Μεταρρύθμιση συνέχισε ως λουθηρανικό γυναικείο μοναστήρι έως το 1920· ο ναός χρησιμεύει σήμερα ως πανεπιστημιακός ναός, και τα κτίρια της μονής στεγάζουν το Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας του Ρόστοκ.

Το Tropical Islands είναι εσωτερικό υδάτινο πάρκο-θέρετρο σε πρώην υπόστεγο αερόπλοιων στο Κράουσνικ του Βρανδεμβούργου, περίπου 50 χλμ. νότια του Βερολίνου. Άνοιξε το 2004 μέσα στο υπόστεγο Aerium μήκους 360 μέτρων και διαθέτει τροπικό δάσος με περίπου 50.000 φυτά, λιμνοθάλασσα για κολύμπι με αμμουδιά και συγκρότημα σάουνας, με θερμοκρασία 26°C όλο τον χρόνο.

Η Πύλη της Αικατερίνης χτίστηκε από τη συντεχνία των ραφτών το 1559 για να αντικαταστήσει μια πύλη που κατέστρεψε μια πλημμύρα, και ο πύργος της είναι η μόνη αυθεντική μεσαιωνική πύλη του Μπρασόβ που στέκει ακόμη. Τέσσερα γωνιακά πυργίσκια γύρω από τον οβελό σηματοδοτούσαν το δικαίωμα της πόλης να επιβάλλει θανατική ποινή, και επί αιώνες ήταν η είσοδος που έπρεπε να χρησιμοποιούν οι Ρουμάνοι που ζούσαν στο Σκέι.

Η Ψαραγορά βρίσκεται στον μυχό του λιμανιού Βόγκεν, στο κέντρο του Μπέργκεν. Ψαραγορά αναφέρεται στον αστικό νόμο του 1276 και αργότερα μεταφέρθηκε σε αυτό το σημείο από την πλευρά του Μπρίγκεν του κόλπου. Τη θερινή περίοδο υπαίθριοι πάγκοι με ψάρια, οστρακοειδή και άλλα τοπικά τρόφιμα στήνονται στην πλατεία, ενώ η αγορά τροφίμων Mathallen δίπλα της είναι ανοιχτή όλο τον χρόνο.

Ιδιωτικό μουσείο σε πρώην αποθήκη σιτηρών δίπλα στον Σπρέε, στο Φρίντριχσχαϊν, κοντά στην East Side Gallery, της οποίας η ταράτσα χρησίμευε κάποτε ως συνοριακό παρατηρητήριο του Ψυχρού Πολέμου. Άνοιξε το 2016, και οι δεκατρείς αίθουσές του παρουσιάζουν την ιστορία του Τείχους του Βερολίνου από το 1961 έως το 1990 μέσα από μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων και αντικείμενα, ανάμεσά τους και από την πτώση του Τείχους το 1989.

Το Αρχαίο Σιάμ, γνωστό και ως Μουάνγκ Μποράν ή Αρχαία Πόλη, είναι υπαίθριο πάρκο-μουσείο στο Σαμούτ Πρακάν, νοτιοανατολικά της Μπανγκόκ, δημιούργημα του Λεκ Βιριγιαπάν. Διαμορφωμένο περίπου στο σχήμα της Ταϊλάνδης, περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό αντίγραφα ιστορικών ναών, ανακτόρων και πόλεων σε φυσικό μέγεθος ή υπό κλίμακα, ανάμεσά τους το χαμένο Ανάκτορο Σανπέτ Πρασάτ της Αγιουτάγια.

Το Μουσείο Έντσο Φεράρι στη Μόντενα καταλαμβάνει το σπίτι και το εργαστήριο όπου γεννήθηκε ο Έντσο Φεράρι το 1898 και όπου ο πατέρας του Αλφρέντο διατηρούσε μηχανουργείο. Δίπλα του, μια αίθουσα με καμπύλη κίτρινη στέγη, σχεδιασμένη από τον Γιαν Κάπλιτσκι της Future Systems και εγκαινιασμένη το 2012, εκθέτει αυτοκίνητα δρόμου και αγώνων της Ferrari μαζί με εκθέματα για την ιστορία του αυτοκινήτου στη Μόντενα.

Οι Φυλακές Κράμλιν Ρόουντ είναι βικτωριανή φυλακή στο βόρειο Μπέλφαστ, σχεδιασμένη από τον σερ Τσαρλς Λάνιον και χτισμένη από μαύρο βασάλτη μεταξύ 1843 και 1845, με τέσσερις πτέρυγες που ξεκινούν ακτινωτά από μια κεντρική αίθουσα, τον «Κύκλο». Κρατούσε κρατούμενους έως το 1996. Οι περιηγήσεις χωρίς ξεναγό περνούν από την πτέρυγα C, τα κελιά κράτησης, το τούνελ προς το απέναντι δικαστήριο και το κελί των μελλοθανάτων.

Το Κάστρο της Καρδόνα στέκεται σε λόφο πάνω από την πόλη και την κοιλάδα του Καρδενέρ και ήταν η έδρα των αρχόντων, αργότερα δουκών, της Καρδόνα από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα. Τα τείχη και οι προμαχώνες του περικλείουν τον πύργο Μινιόνα του 11ου αιώνα και τη ρομανική συλλειτουργική εκκλησία του Σαντ Βισένς, που καθαγιάστηκε μεταξύ 1029 και 1040. Μέρος του κάστρου είναι σήμερα ξενοδοχείο Parador.

Το Κάστρο των Έστε (Castello Estense) είναι το πλινθόκτιστο κάστρο με τάφρο στο κέντρο της Φεράρα, που άρχισε να χτίζεται το 1385 από τον αρχιτέκτονα Μπαρτολίνο ντα Νοβάρα για τον Νικολό Β΄ ντ' Έστε μετά από μια εξέγερση για τους φόρους. Χτισμένο γύρω από τον παλαιότερο Τόρε ντέι Λεόνι, έχει τέσσερις γωνιακούς πύργους και αργότερα έγινε κατοικία της αυλής των Έστε. Οι επισκέπτες βλέπουν τις ζωγραφισμένες δουκικές αίθουσες και τις φυλακές και μπορούν να ανέβουν στον Τόρε ντέι Λεόνι.

Το Καμποσάντο Μονουμεντάλε είναι το περιτειχισμένο νεκροταφείο στη βόρεια πλευρά της Πιάτσα ντέι Μιράκολι της Πίζας, ένα μακρύ γοτθικό περίστυλο που ξεκίνησε το 1278 ο Τζοβάνι ντι Σιμόνε. Οι στοές του φιλοξενούν ρωμαϊκές σαρκοφάγους, τάφους και τοιχογραφίες του 14ου αιώνα όπως ο Θρίαμβος του Θανάτου· μια πυρκαγιά τον Ιούλιο του 1944 κατέστρεψε τη στέγη, και οι τοιχογραφίες αποκαθίστανται από τότε.

Το μεγαλύτερο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στον κόσμο, που ίδρυσε το 1903 ο μηχανικός Όσκαρ φον Μίλερ, χτισμένο σε ένα νησί του Ίζαρ. Εκτίθενται περίπου 125.000 αντικείμενα από 50 πεδία, από ιστορικά αεροσκάφη και πλοία έως τεχνολογία ορυχείων και ενέργειας, και το επισκέπτονται περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι τον χρόνο.

Οι Μυκήνες, περίπου 25 χλμ. βόρεια του Ναυπλίου, είναι η ακρόπολη πάνω σε λόφο που έδωσε το όνομά της στον μυκηναϊκό πολιτισμό, περίπου από το 1600 ως το 1100 π.Χ. Οι επισκέπτες μπαίνουν από την Πύλη των Λεόντων στα κυκλώπεια τείχη και βλέπουν τον βασιλικό ταφικό κύκλο και τα ερείπια του ανακτόρου, ενώ ο Θησαυρός του Ατρέα, ένας θολωτός τάφος, βρίσκεται έξω από τα τείχη. Ένα μουσείο εκθέτει ευρήματα από τις ανασκαφές.

Η Πινακοθήκη Τζέιμς Σάιμον είναι το κτίριο εισόδου του Νησιού των Μουσείων, σχεδιασμένο από τον Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ και εγκαινιασμένο το 2019. Χτισμένη στη θέση του πρώην Πάκχοφ, ανάμεσα στο Neues Museum και το κανάλι Κούπφεργκραμπεν, περιλαμβάνει εκδοτήρια, καφέ και περιοδικές εκθέσεις, και πήρε το όνομά της από τον προστάτη των τεχνών Τζέιμς Σάιμον.

Το Μουσείο των Μούμιν στο Μέγαρο του Τάμπερε παρουσιάζει πρωτότυπα σχέδια της Τούβε Γιάνσον, της δημιουργού των Μούμιν, μαζί με τρισδιάστατα ταμπλό από τις ιστορίες και ένα πενταώροφο Σπίτι των Μούμιν ύψους 2,5 μέτρων, που κατασκεύασαν η Γιάνσον, η Τουλίκι Πιετιλά και ο Πέντι Έιστολα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η συλλογή εκτέθηκε το 1987 και μεταφέρθηκε στο Μέγαρο του Τάμπερε το 2017.