Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Θαμμένο Χωριό του Τε Γουαϊρόα, νοτιοανατολικά της Ροτορούα στον δρόμο προς τη λίμνη Ταραγουέρα, διατηρεί τα ανασκαμμένα ερείπια ενός χωριού Μαορί και Ευρωπαίων που θάφτηκε από στάχτη και λάσπη στην έκρηξη του όρους Ταραγουέρα στις 10 Ιουνίου 1886. Ένα μουσείο παρουσιάζει αντικείμενα που ανασύρθηκαν από τη στάχτη, και ένα μονοπάτι περνά από τα ανασκαμμένα σημεία ως τον καταρράκτη Τε Γουαϊρόα.

Ο Πύργος Γκλόριες (Torre Glòries), παλαιότερα Torre Agbar, είναι κτίριο γραφείων 38 ορόφων και 144 μέτρων στη Λεωφόρο Διαγκονάλ, σχεδιασμένο από τον Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2005. Το στρογγυλεμένο σώμα του τυλίγεται σε χρωματιστά πάνελ πίσω από γυάλινες περσίδες. Το Μιραδόρ στον τελευταίο όροφο, στα 125 μέτρα, προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών στην πόλη, και ο θόλος του φιλοξενεί την εγκατάσταση αναρρίχησης Cloud Cities Barcelona.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρουέν είναι μουσείο τέχνης που ιδρύθηκε το 1801 και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1880 σε κτίριο του Λουί Σοβαζό. Οι συλλογές του εκτείνονται από τον 15ο αιώνα έως σήμερα, με πίνακες των Ζεράρ Νταβίντ, Καραβάτζο, Βελάσκεθ, Πουσέν, Ζερικό, Ντελακρουά και Μονέ, και μια ιμπρεσιονιστική συλλογή που δώρισε ο Φρανσουά Ντεπό το 1909.

Το Μουσείο Porsche στέκεται πάνω σε μια υπερυψωμένη γωνιώδη πλατφόρμα δίπλα στα κεντρικά γραφεία της Porsche στη συνοικία Τσούφενχαουζεν της Στουτγάρδης. Σχεδιασμένο από τους Delugan Meissl Associated Architects και εγκαινιασμένο το 2009, εκθέτει πάνω από 80 ιστορικά και σπάνια αυτοκίνητα Porsche σε 5.600 τετραγωνικά μέτρα, από τα πρώτα σπορ αυτοκίνητα έως αγωνιστικά μοντέλα.

Το Teeling Whiskey Distillery άνοιξε το 2015 στο Newmarket, στη συνοικία Λίμπερτις, το πρώτο νέο αποστακτήριο ουίσκι στο Δουβλίνο μετά από πάνω από 125 χρόνια. Βρίσκεται κοντά στη Marrowbone Lane, όπου ο Γουόλτερ Τίλινγκ ίδρυσε αποστακτήριο το 1782. Οι ξεναγήσεις ακολουθούν τη διαδικασία παραγωγής του ουίσκι δίπλα στους άμβυκες σε λειτουργία και τελειώνουν με γευσιγνωσία.

Το Μουσείο του Καθεδρικού της Μντίνα στεγάζεται στο πρώην επισκοπικό ιεροδιδασκαλείο, μπαρόκ κτίριο του 1733–1742 του Αντρέα Μπέλι απέναντι από τον καθεδρικό. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν ξυλογραφίες και χαλκογραφίες του Άλμπρεχτ Ντύρερ, νομίσματα από την αρχαιότητα ως την εποχή των Ιπποτών, εκκλησιαστικά ασημικά, άμφια, χειρόγραφα και πίνακες Μαλτέζων και Ιταλών καλλιτεχνών.

Το Κάστρο του Άβιο, γνωστό και ως Κάστρο Σαμπιονάρα, είναι μεσαιωνικό φρούριο σε ένα πρόβουνο του όρους Βινιόλα πάνω από την κοιλάδα του Αδίγη· αναφέρεται για πρώτη φορά το 1053 και επί αιώνες ανήκε στην οικογένεια Καστελμπάρκο. Τρεις δακτύλιοι τειχών με πέντε πύργους περικλείουν τον κεντρικό πύργο, του οποίου η Αίθουσα του Έρωτα έχει τοιχογραφίες αυλικής ζωής από το 1340 περίπου· το FAI το έχει ανοίξει στους επισκέπτες από το 1978.

Ο Βοτανικός Κήπος της Αλάσκας, που ιδρύθηκε το 1993, βρίσκεται στο βόρειο δάσος του ανατολικού Άνκορατζ, περίπου 10 χλμ. από το κέντρο. Οι καλλιεργημένοι κήποι του δείχνουν πολυετή φυτά, βότανα, αλπικά φυτά βραχόκηπου και αυτοφυή είδη που αντέχουν το υποαρκτικό κλίμα, ενώ μονοπάτια φύσης οδηγούν μέσα από δάση σημύδας και ερυθρελάτης ως το ρέμα Κάμπμπελ. Ο κήπος είναι εξ ολοκλήρου υπαίθριος.

Το Μουσείο Ζίγκμουντ Φρόιντ στεγάζεται στο κτίριο της Μπέργκγκασε 19, στη συνοικία Άλζεργκρουντ της Βιέννης, όπου ο Φρόιντ έζησε και άσκησε το επάγγελμά του ώσπου μετανάστευσε το 1938. Ιδρύθηκε το 1971 και καλύπτει τη ζωή και το έργο του και την ιστορία της ψυχανάλυσης, με αυθεντικές αίθουσες, έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα.

Ο Σαν Τζοβάνι α Μάρε είναι μικρή ρωμανική εκκλησία στην παραλία της παλιάς πόλης της Γκαέτα, χτισμένη γύρω στο 1100 στη θέση εκκλησίας του 10ου αιώνα. Ένας τρούλος σε τύμπανο με μαρμάρινα ένθετα βυζαντινού ύφους υψώνεται πάνω από το λιτό σοβατισμένο σώμα της. Το δάπεδο κατηφορίζει προς την είσοδο ώστε να αποστραγγίζεται το θαλασσινό νερό στις πλημμύρες, και στο εσωτερικό σώζονται τοιχογραφίες του 14ου αιώνα.

Η Ξύλινη Εκκλησία (stave church) του Ούντρενταλ είναι μικρή λευκή ξύλινη εκκλησία στο χωριό Ούντρενταλ, στο φιόρδ Άουρλαντ, περίπου 10 χλμ. από το Φλομ. Πιθανώς χτισμένη στο δεύτερο μισό του 12ου αιώνα και αναφερόμενη πρώτη φορά το 1321, αργότερα επενδύθηκε με οριζόντιες σανίδες και επεκτάθηκε προς τα δυτικά· με 40 θέσεις είναι η μικρότερη ξύλινη εκκλησία αυτού του τύπου στη Σκανδιναβία που χρησιμοποιείται ακόμη ως ενοριακός ναός.

Το Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας στην Chambers Street καλύπτει τη σκωτική ιστορία, τη φυσική ιστορία, την επιστήμη και τους πολιτισμούς του κόσμου. Ενώνει το βικτωριανό Royal Museum του 1866, με τη Μεγάλη Αίθουσα από χυτοσίδηρο, με το κτίριο του Museum of Scotland από ψαμμίτη του 1998. Ανάμεσα στα εκθέματα είναι τα πιόνια σκακιού του Λιούις και το πρόβατο Ντόλι, ενώ μια ταράτσα έχει θέα στην Παλιά Πόλη.

Ο Κεκλιμένος Πύργος της Πίζας είναι το ανεξάρτητο καμπαναριό του καθεδρικού ναού της Πίζας στην Πιάτσα ντέι Μιράκολι, που ξεκίνησε το 1173 και ολοκληρώθηκε με το κωδωνοστάσιό του το 1372. Το μαλακό έδαφος τον έκανε να γείρει κατά την κατασκευή· εργασίες από το 1993 έως το 2001 μείωσαν την κλίση στις τέσσερις περίπου μοίρες. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν περίπου 290 σκαλιά ως την κορυφή, όπου κρέμονται επτά καμπάνες.

Κάστρο με τάφρο στο Χροτ-Μπέιχαρντεν του Ντίλμπεκ, δυτικά των Βρυξελλών, έδρα των αρχόντων του Μπέιχαρντεν από τον 12ο αιώνα. Ένας πυλώνας του 14ου αιώνα και ένας πύργος 30 μέτρων του 1347 σώζονται δίπλα σε πλινθόκτιστες πτέρυγες φλαμανδικής Αναγέννησης μεταγενέστερες του 1634. Δεν είναι μουσείο: το πάρκο των 14 εκταρίων ανοίγει για την έκθεση λουλουδιών Floralia την άνοιξη και το Pumpkimania το φθινόπωρο.

Το δημαρχείο της Κοπεγχάγης στην Ρόντχουσπλαντσεν, έδρα του δημοτικού συμβουλίου, που φιλοξενεί το Παγκόσμιο Ρολόι του Γενς Όλσεν.

Η Πινακοθήκη Τόζιο Μαρτινέγκο είναι η δημοτική πινακοθήκη της Μπρέσια, που άνοιξε το 1851 με τη συλλογή του κόμη Πάολο Τόζιο και διευρύνθηκε το 1884 από τον κόμη Λεοπάρντο Μαρτινέγκο ντα Μπάρκο. Ξανάνοιξε το 2018 μετά από εννέα χρόνια ανακαίνισης και εκθέτει πίνακες και γλυπτά από τον 13ο έως τον 18ο αιώνα, με έργα των Βιντσέντσο Φόπα, Λορέντσο Λότο και Πάολο Βενετσιάνο.

Το Τοκσουκούνγκ είναι βασιλικό ανάκτορο στην κεντρική Σεούλ, που χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως προσωρινή κατοικία κατά τον πόλεμο Ιμτζίν του 1592–1598 και έγινε το κύριο ανάκτορο της Κορεατικής Αυτοκρατορίας από τον αυτοκράτορα Κοτζόνγκ το 1897. Παραδοσιακές αίθουσες, όπως η αίθουσα του θρόνου Τζουνγκχουατζόν, στέκονται δίπλα σε κτίρια δυτικού ρυθμού, ανάμεσά τους το πέτρινο Σοκτζοτζόν που ολοκληρώθηκε το 1910.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σιχσανχάνγκ, στην περιοχή Μπαλί της Νέας Ταϊπέι, βρίσκεται κοντά στις εκβολές του ποταμού Τανσούι, στη θέση ενός προϊστορικού οικισμού ηλικίας περίπου 1.800 έως 500 ετών. Άνοιξε το 2003 σε ένα γωνιώδες κτίριο του Kris Yao και εκθέτει κεραμικά, εργαλεία και ταφές του πολιτισμού Σιχσανχάνγκ, που επεξεργαζόταν τον σίδηρο.

Το Walygator Sud-Ouest είναι λούνα παρκ στο Ροκφόρ, κοντά στο Αζέν, διαμορφωμένο στους δασωμένους χώρους του Κάστρου του Κοντουέν του 18ου αιώνα. Άνοιξε το 1992 ως Walibi Aquitaine και πήρε το σημερινό του όνομα μετά τη σεζόν του 2020. Τα παιχνίδια του περιλαμβάνουν τα τρενάκια Boomerang και Titan, και το καλοκαίρι λειτουργεί δίπλα του ένα υδάτινο πάρκο με νεροτσουλήθρες.

Το Ακρωτήριο Προμτέπ είναι το νοτιότερο ακρωτήριο του νησιού Πουκέτ, περίπου 2 χλμ. από την παραλία Ραγουάι. Ένα βραχώδες ακρωτήρι καλυμμένο με φοίνικες ζάχαρης προεκτείνεται στη Θάλασσα Ανταμάν κάτω από ένα σημείο θέας για το ηλιοβασίλεμα, και κοντά βρίσκεται ο Φάρος Καντσαναπισέκ, που χτίστηκε το 1996 από το Ταϊλανδικό Ναυτικό και τους κατοίκους του Πουκέτ.