Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Φυσικό Πάρκο Κάμπο δε Γκάτα-Νίχαρ προστατεύει ένα τμήμα των ακτών της Αλμερίας που διαμορφώθηκε από αρχαία ηφαίστεια, με γκρεμούς ύψους έως 100 μέτρων, μικρούς κολπίσκους, αμμουδιές και τις αλυκές του Κάμπο δε Γκάτα. Ανακηρύχθηκε απόθεμα βιόσφαιρας της UNESCO το 1997, και οι οδοντωτοί βράχοι του Αρεσίφε δε λας Σιρένας υψώνονται από τη θάλασσα στο νότιο ακρωτήριό του.

Η Γαλάζια Σπηλιά είναι φυσική θαλάσσια αψίδα και σύμπλεγμα σπηλαίων στους ασβεστολιθικούς γκρεμούς της νότιας ακτής της Μάλτας, κάτω από τους βράχους του Κρέντι. Μικρές βάρκες ξεκινούν από τον όρμο Wied iż-Żurrieq για τις σπηλιές, όπου το φως του ήλιου, αντανακλώμενο στον λευκό αμμώδη βυθό, βάφει το νερό βαθύ μπλε, πιο έντονο το πρωί. Η αψίδα φαίνεται επίσης από ένα σημείο θέας στον παραλιακό δρόμο.

Το Μουσείο Γκάγιερ-Άντερσον στεγάζεται σε δύο συνδεδεμένα σπίτια του 16ου και 17ου αιώνα δίπλα στο Τζαμί του Ιμπν Τουλούν. Ο Βρετανός αξιωματικός Ρόμπερτ Γκάγιερ-Άντερσον έζησε εδώ από το 1935 ως το 1942 και γέμισε τα δωμάτια με τη συλλογή του από έπιπλα, χαλιά και αντικείμενα από την Αίγυπτο, τον ισλαμικό κόσμο και την Ασία. Οι επισκέπτες βλέπουν τις αυλές, τα καφασωτά μασραμπίγια και τις αίθουσες υποδοχής.

Ο Ναός της Μινέρβας είναι ρωμαϊκός ναός στην Πιάτσα ντελ Κομούνε της Ασίζης, χτισμένος τον 1ο αιώνα π.Χ., του οποίου σώζεται ακόμη η πρόστοος με έξι ραβδωτούς κορινθιακούς κίονες. Τον Μεσαίωνα χρησίμευσε στην κοινότητα ως έδρα, δικαστήριο και φυλακή· από το 1539 στεγάζει την εκκλησία Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα, που αναδιακοσμήθηκε σε μπαρόκ ύφος τον 17ο αιώνα.

Ο Τσίτγκλογκε είναι μεσαιωνικός πύργος στην οδό Κράμγκασε της παλιάς πόλης της Βέρνης, που χτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα ως πύλη και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή και πύργος ρολογιού. Λίγα λεπτά πριν από κάθε ώρα κινούνται οι μορφές του αστρονομικού ρολογιού του, ανάμεσά τους μια παρέλαση από αρκούδες και ένας πετεινός που λαλεί· ο μηχανισμός στο εσωτερικό παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Τα μουσεία που είναι αφιερωμένα στον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν στο Όντενσε: το σπίτι του, το παιδικό σπίτι Ville Vau και ο κήπος γύρω τους.

Το Ανάκτορο Τονγκκούνγκ και η Λίμνη Γουόλτζι είναι τα ερείπια ενός ανακτόρου της Σίλα στο κέντρο της Κιονγκτζού, χτισμένου επί βασιλιά Μουνμού το 674 δίπλα σε μια τεχνητή λίμνη με τρία μικρά νησιά, γνωστή για πολύ καιρό ως Ανάπτζι. Αρκετά περίπτερα έχουν ξαναχτιστεί πάνω στα παλιά θεμέλιά τους στην άκρη του νερού, και οι ανασκαφές από το 1975 ως το 1986 ανέσυραν από τη λίμνη περίπου 33.000 αντικείμενα.

Η Μαρμάρινη Εκκλησία, ευαγγελική λουθηρανική εκκλησία με μεγάλο ροκοκό τρούλο, στο κέντρο της συνοικίας Φρέντερικσσταντεν δυτικά του Αμαλίενμποργκ.

Το Υψηλό Φράγμα του Ασουάν χτίστηκε πάνω στον Νείλο μεταξύ 1960 και 1970 με σοβιετική βοήθεια, περίπου 13 χλμ. νότια του κέντρου του Ασουάν. Το λιθόρριπτο φράγμα έχει μήκος περίπου 3,8 χλμ. και συγκρατεί τη Λίμνη Νάσερ· από τον δρόμο στη στέψη του οι επισκέπτες βλέπουν τη λίμνη από τη μία πλευρά και τον Νείλο από την άλλη, κοντά στο λωτόσχημο μνημείο σοβιετο-αιγυπτιακής φιλίας.

Ο καθεδρικός ναός του Αρέτσο, αφιερωμένος στους Αγίους Πέτρο και Δονάτο, βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο της παλιάς πόλης, στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο. Η ανέγερση ξεκίνησε το 1277 με κληροδότημα του πάπα Γρηγορίου Ι΄ και ολοκληρώθηκε το 1511· η νεογοτθική πρόσοψη του Ντάντε Βιβιάνι χρονολογείται από το 1900 έως το 1914. Στο εσωτερικό υπάρχουν βιτρό του Γκιγιόμ ντε Μαρσιγιά και η μαρμάρινη αψίδα του Αγίου Δονάτου του 14ου αιώνα στην κύρια Αγία Τράπεζα.

Το Παλάτι των Δόγηδων ήταν η κατοικία του Δόγη και η έδρα της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Βενετίας. Οι γοτθικές προσόψεις του στην προκυμαία και την Πιατσέτα χρονολογούνται κυρίως από τον 14ο και 15ο αιώνα· οι επισκέπτες βλέπουν τις αίθουσες των συμβουλίων, με πίνακες του Τιντορέτο και του Βερονέζε, και διασχίζουν τη Γέφυρα των Στεναγμών προς τις πρώην φυλακές.

Το Βίσεχραντ είναι ιστορικό φρούριο σε έναν βράχο πάνω από την ανατολική όχθη του Βλτάβα, περίπου 3 χλμ. νοτιοανατολικά του Κάστρου της Πράγας, που ιδρύθηκε πιθανότατα τον 10ο αιώνα. Μέσα στους μπαρόκ προμαχώνες του στέκουν η Βασιλική των Αγίων Πέτρου και Παύλου, η Ροτόντα του Αγίου Μαρτίνου του 11ου αιώνα και το Νεκροταφείο του Βίσεχραντ, όπου είναι θαμμένοι ο Ντβόρζακ, ο Σμέτανα και ο Μούχα.

Η Πολιτειακή Βιβλιοθήκη της Βικτώριας, που ιδρύθηκε το 1854 ως Δημόσια Βιβλιοθήκη της Μελβούρνης, είναι η παλαιότερη δημόσια βιβλιοθήκη της Αυστραλίας και καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο στην οδό Σουάνστον. Το θολωτό Αναγνωστήριο Λα Τρομπ άνοιξε το 1913, και οι αίθουσές της παρουσιάζουν αντικείμενα από μια συλλογή άνω των πέντε εκατομμυρίων, ανάμεσά τους την πανοπλία του Νεντ Κέλι και τα ημερολόγια των Ευρωπαίων ιδρυτών της Μελβούρνης.

Το Warner Bros. Studio Tour London – The Making of Harry Potter είναι έκθεση στα Warner Bros. Studios Leavesden, κοντά στο Γουότφορντ στο Χέρτφορντσαϊρ, όπου οι επισκέπτες περπατούν από χώρο σε χώρο· άνοιξε το 2012. Δύο πλατό που χτίστηκαν για την περιήγηση φιλοξενούν σκηνικά, κοστούμια και αντικείμενα από τις ταινίες του Χάρι Πότερ, ανάμεσά τους τη Μεγάλη Αίθουσα, τη Διαγώνιο Αλέα και μια μακέτα του κάστρου του Χόγκουαρτς σε κλίμακα 1:24.

Το Μουσείο της Ρωμαϊκότητας είναι το αρχαιολογικό μουσείο της Νιμ, που άνοιξε το 2018 απέναντι από το ρωμαϊκό αμφιθέατρο σε ένα κτίριο της Ελίζαμπεθ ντε Πορτζαμπάρκ με πτυχωτή γυάλινη πρόσοψη. Οι αίθουσές του ακολουθούν την πόλη από τη γαλατική περίοδο, μέσω της ρωμαϊκής Νεμαούσου, έως τον Μεσαίωνα, με ψηφιδωτά, αγάλματα και επιγραφές, και μια ταράτσα έχει θέα στην αρένα.

Η Βαστίλη είναι φρούριο του 19ου αιώνα σε έναν λόφο 264 μέτρα πάνω από τη Γκρενόμπλ, χτισμένο από το 1824 υπό τον στρατηγό Αξό στη θέση ενός οχυρού του 16ου αιώνα. Φτάνει κανείς εκεί με τα πόδια ή με το τελεφερίκ από το κέντρο της πόλης, που λειτουργεί από το 1934 και από το 1976 με σφαιρικές καμπίνες, τις «φούσκες». Τα τείχη και οι βεράντες της έχουν θέα στην πόλη και τις Άλπεις.

Το Γιανγκτόνγκ είναι χωριό οικογενειακών φατριών της εποχής Τσοσόν στο Κανγκτόνγκ-μιον, περίπου 16 χλμ. βορειοανατολικά της Κιονγκτζού, που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα και είναι η εστία των οικογενειών Σον του Γουολσόνγκ και Γι του Γιόγκανγκ. Περισσότερα από 160 κεραμοσκεπή και αχυρόσκεπα σπίτια στέκονται στις πλαγιές κάτω από το όρος Σολτσάνγκ, ανάμεσά τους τα αρχοντικά των αρχηγών Σομπεκντάνγκ και Μουτσομντάνγκ. Μαζί με το Χαχόε είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2010.

Το Μουσείο του Πτι Παλέ στεγάζεται στο πρώην παλάτι των αρχιεπισκόπων της Αβινιόν, που άρχισε γύρω στο 1318 και ανακαινίστηκε επί Τζουλιάνο ντέλλα Ρόβερε στα τέλη του 15ου αιώνα. Άνοιξε το 1976 και παρουσιάζει ιταλικούς πίνακες από τον 13ο έως τις αρχές του 16ου αιώνα από τη συλλογή Καμπάνα, ανάμεσά τους μια Παναγία με το Βρέφος του Μποτιτσέλι, καθώς και μεσαιωνική ζωγραφική και γλυπτική από την Αβινιόν.

Το Φρούριο του Αγίου Έλμου είναι αστεροειδές φρούριο χτισμένο το 1552 στην άκρη της χερσονήσου Σιμπέρας, πριν υπάρξει η Βαλέτα. Έπεσε μετά από έναν μήνα βομβαρδισμών στη Μεγάλη Πολιορκία του 1565 και ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε από τους Ιππότες. Σήμερα στεγάζει το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο, τα εκθέματα του οποίου εκτείνονται από την προϊστορία ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ αυτών και ο Σταυρός του Γεωργίου που απονεμήθηκε στη Μάλτα το 1942.

Εκκλησία του 15ου αιώνα στην πλατεία Νταμ, δίπλα στο Βασιλικό Ανάκτορο, καθολική ως το 1578 και μεταρρυθμιστική από τότε, που σήμερα χρησιμοποιείται για εκθέσεις και βασιλικές τελετές.