Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Εθνικό Μουσείο του Παλατιού, στο Σιλίν, διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές κινεζικής αυτοκρατορικής τέχνης, περίπου 700.000 αντικείμενα από την Απαγορευμένη Πόλη και άλλα ανάκτορα, που μεταφέρθηκαν στην Ταϊβάν το 1948–49. Το κεντρικό κτίριο του 1965 εκθέτει χάλκινα, νεφρίτες, κεραμικά, καλλιγραφίες και πίνακες σε εναλλασσόμενες εκθέσεις, ανάμεσά τους το Λάχανο από Ιαδεΐτη.

Αστεροειδής ακρόπολη με πέντε προμαχώνες, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα φρούρια της βόρειας Ευρώπης, που χρησιμοποιείται ακόμη από τον στρατό, με επάλξεις ανοιχτές ως πάρκο.

Το Παλάτσο Στρότσι είναι αναγεννησιακό μέγαρο που ξεκίνησε το 1489 για τον τραπεζίτη Φιλίπο Στρότσι, με αδρά λαξευμένες πέτρινες προσόψεις σε τρεις δρόμους και εσωτερική αυλή με καμάρες. Σήμερα το Ίδρυμα Palazzo Strozzi χρησιμοποιεί την αυλή και τον κύριο όροφό του για περιοδικές εκθέσεις τέχνης, από μεγάλους δασκάλους της Αναγέννησης έως σύγχρονους καλλιτέχνες.

Το Μουσείο Τέχνης Νέκα, στον δρόμο ανάμεσα στο Τσαμπουχάν και το Σανγκινγκάν, περίπου 2 χλμ. βορειοδυτικά του κέντρου του Ουμπούντ, ιδρύθηκε από τον έμπορο τέχνης Σουτέζα Νέκα και άνοιξε το 1982. Τα περίπτερά του, γύρω από έναν κήπο σαν μπαλινέζικο οικογενειακό συγκρότημα, παρουσιάζουν την πορεία της μπαλινέζικης ζωγραφικής και εκθέτουν έργα του Arie Smit, εγχειρίδια κρις και φωτογραφίες της δεκαετίας του 1930 του Robert Koke.

Το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, στη Μαρία-Τερέζιεν-Πλατς, χτίστηκε από το 1871 ως το 1891 σε σχέδια του Γκότφριντ Ζέμπερ και του Καρλ φον Χαζενάουερ για να στεγάσει τις συλλογές τέχνης των Αψβούργων. Κάτω από τον τρούλο των 60 μέτρων παρουσιάζει πίνακες των Μπρίγκελ, Ντίρερ, Τιτσιάνο, Ρούμπενς και Βερμέερ, καθώς και την Kunstkammer, αιγυπτιακές και εγγύς ανατολικές αρχαιότητες και μια νομισματική συλλογή.

Η Σάντα Μαρία ντέλα Σκάλα είναι πρώην νοσοκομείο απέναντι από τα σκαλιά του καθεδρικού ναού της Σιένας, που φρόντιζε προσκυνητές, ασθενείς, φτωχούς και εγκαταλελειμμένα παιδιά από τα τέλη του 12ου αιώνα. Σήμερα μουσειακό συγκρότημα, περιλαμβάνει την Αίθουσα των Προσκυνητών (Pellegrinaio) με τις τοιχογραφίες, την εκκλησία της Σαντίσιμα Αννουντσιάτα και το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.

Το δημαρχείο του Όντενσε στη Φλάκχαβεν, στο κέντρο της πόλης, ένα κτίριο από κόκκινο τούβλο της δεκαετίας του 1880.

Η Ζέμπεροπερ είναι η όπερα της Κρατικής Όπερας της Σαξονίας στη Δρέσδη και η αίθουσα συναυλιών της Staatskapelle Dresden, στη Θεατερπλατς κοντά στον Έλβα. Χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Γκότφριντ Ζέμπερ το 1841, ξαναχτίστηκε μετά από πυρκαγιά το 1869 και ολοκληρώθηκε το 1878· εκεί έκαναν πρεμιέρα σημαντικά έργα του Ρίχαρντ Βάγκνερ και του Ρίχαρντ Στράους.

Η Ρεζιντέντς του Βίρτσμπουργκ χτίστηκε από το 1720 έως το 1780 για τους πρίγκιπες-επισκόπους του Βίρτσμπουργκ σε σχέδια του Μπαλτάζαρ Νόιμαν. Η αίθουσα του κλιμακοστασίου της έχει τοιχογραφία οροφής του Τζοβάνι Μπατίστα Τιέπολο του 1752-53, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω από 40 αίθουσες είναι ανοιχτές σε επισκέπτες, μαζί με το ανακτορικό παρεκκλήσι Hofkirche και τον μπαρόκ κήπο Hofgarten. Η UNESCO την ανακήρυξε μνημείο το 1981.

Το Σπίτι της Αν Χάθαγουεϊ είναι αγροικία με αχυρένια στέγη και δώδεκα δωμάτια στο Σότερι, περίπου 1,6 χλμ. δυτικά του κέντρου του Στράτφορντ-απόν-Έιβον, όπου έζησε ως παιδί η σύζυγος του Σαίξπηρ, Αν Χάθαγουεϊ. Το παλαιότερο τμήμα χρονολογείται από το 1463. Το Shakespeare Birthplace Trust το κατέχει από το 1892 και παρουσιάζει τα έπιπλα της οικογένειας, τον κήπο και τον οπωρώνα.

Η Γενέτειρα του Σαρλ ντε Γκωλ είναι το αστικό σπίτι στην οδό Πρενσές 9, στην Παλιά Λιλ, όπου γεννήθηκε ο μελλοντικός στρατηγός και πρόεδρος στις 22 Νοεμβρίου 1890, στο σπίτι των παππούδων του από τη μητέρα του. Άνοιξε ως μουσείο το 1983 και δείχνει δωμάτια επιπλωμένα όπως στα τέλη του 19ου αιώνα, παρουσιάζοντας την οικογένεια, τα παιδικά του χρόνια και τη σταδιοδρομία του.

Το Τζαμί Καμπούνγκ Κλινγκ στην οδό Jalan Tukang Emas στην πόλη της Μαλάκας ιδρύθηκε από Ινδούς μουσουλμάνους εμπόρους το 1748 ως ξύλινο κτίριο και ξαναχτίστηκε με τούβλα το 1872. Συνδυάζει σουματρανές, κινεζικές, ινδουιστικές και μαλαϊκές μορφές, με κλιμακωτή στέγη, μιναρέ σαν παγόδα και εφυαλωμένα πλακάκια, και βρίσκεται κοντά στους ναούς Τσενγκ Χουν Τενγκ και Σρι Ποϊάτα Μούρτι.

Το Μουσείο Σοκολάτας της Κολωνίας άνοιξε το 1993 στη χερσόνησο του Ράιναουχαφεν, με ιδρυτή τον σοκολατοποιό Χανς Ίμχοφ. Τα εκθέματα παρουσιάζουν την ιστορία της σοκολάτας από τους πολιτισμούς των Ολμέκων, των Μάγια και των Αζτέκων έως τη σύγχρονη παραγωγή, με μια γυάλινη γραμμή παραγωγής που δείχνει κάθε στάδιο της κατασκευής της σοκολάτας.

Το Βο-λε-Βικόντ είναι μπαρόκ κάστρο κοντά στο Μελέν, χτισμένο μεταξύ 1658 και 1661 για τον Νικολά Φουκέ, γενικό επιθεωρητή των οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο αρχιτέκτονας Λουί Λε Βο, ο αρχιτέκτονας κήπων Αντρέ Λε Νοτρ και ο ζωγράφος Σαρλ Λε Μπρεν συνεργάστηκαν εδώ για πρώτη φορά· οι επισκέπτες περιηγούνται το κάστρο με τον τρούλο και περπατούν στους γεωμετρικούς κήπους του.

Το Κάστρο του Αγιασολούκ δεσπόζει στον λόφο πάνω από το Σελτσούκ, έναν τόπο κατοικημένο από τη Νεολιθική εποχή. Τα τείχη με τις επάλξεις και οι πύργοι του υψώθηκαν από τους Βυζαντινούς και ξαναχτίστηκαν επί των Αϊδινιδών και των Οθωμανών· μέσα στον εν μέρει αναστηλωμένο περίβολο υπάρχουν στέρνες, ένα μικρό τζαμί και τα ερείπια ενός λουτρού και ενός ανακτόρου. Φτάνει κανείς μέσω της Βασιλικής του Αγίου Ιωάννη με το ίδιο εισιτήριο.

Η Κεντρική Πλατεία της Αγοράς είναι η κεντρική πλατεία της Παλιάς Πόλης της Κρακοβίας, που διαμορφώθηκε το 1257 μετά την επιδρομή των Μογγόλων και καλύπτει περίπου 3,8 εκτάρια. Στο κέντρο της βρίσκεται η αναγεννησιακή Αγορά Υφασμάτων, πλαισιωμένη από τον Πύργο του Δημαρχείου, τη μικρή εκκλησία του Αγίου Αδαλβέρτου και το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς, με τη Βασιλική της Παναγίας και αστικά σπίτια γύρω γύρω.

Το Αρσενάλε της Βενετίας είναι το πρώην κρατικό ναυπηγείο και οπλοστάσιο της Δημοκρατίας της Βενετίας, στη συνοικία Καστέλο, περιτριγυρισμένο από πλινθόκτιστα τείχη με επάλξεις και πύργους. Η χερσαία πύλη του, η Πόρτα Μάνια του 1460 περίπου, πλαισιώνεται από μαρμάρινα λιοντάρια που μεταφέρθηκαν από τον Πειραιά το 1687. Μέρη του συγκροτήματος χρησιμοποιούνται από το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό και ως χώροι της Μπιενάλε της Βενετίας.

Το Μουσείο Σα Μπάσα Μπλάνκα είναι η έδρα του Ιδρύματος Γιανίκ και Μπεν Γιάκομπερ, στη χερσόνησο Λα Βικτόρια κοντά στην Αλκούδια. Το κεντρικό του κτίριο σχεδιάστηκε το 1978 από τον Αιγύπτιο αρχιτέκτονα Χασάν Φάτι· η συλλογή περιλαμβάνει πορτρέτα παιδιών από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, σύγχρονη τέχνη και ένα πάρκο γλυπτών.

Ο Ναός του Αγίου Νικολάου είναι γοτθική ενοριακή εκκλησία στην παλιά πόλη της Παμπλόνα, που ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ως εκκλησία και ταυτόχρονα οχυρό του δήμου του Σαν Νικολάς. Μετά από πυρκαγιά το 1222 ξαναχτίστηκε και καθαγιάστηκε το 1231· ο μεσαιωνικός πύργος του με τις επάλξεις θυμίζει αυτόν τον αμυντικό ρόλο, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μπαρόκ εκκλησιαστικό όργανο.

Ο Βιρμανικός Ναός Νταμικάραμα στην οδό Lorong Burma στο Τζορτζ Τάουν είναι μονή Θεραβάντα που ιδρύθηκε από τη βιρμανική κοινότητα το 1803, και ο μόνος βιρμανικός ναός στο Πενάνγκ. Το παλαιότερο τμήμα του είναι μια στούπα καθαγιασμένη το 1805· πέτρινοι ελέφαντες φυλάνε την αίθουσα χειροτονιών, και οι κήποι φιλοξενούν αγάλματα λιονταριών τσίνθε, του γκαρούντα και άλλων μυθικών πλασμάτων.