Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Ο Φάρος της Γένοβας, γνωστός ως La Lanterna, είναι ο εν λειτουργία φάρος του λιμανιού: ένας λιθόκτιστος πύργος 76 μέτρων σε δύο τετράγωνα τμήματα, που ξαναχτίστηκε στη σημερινή του μορφή το 1543. Οι επισκέπτες περπατούν σε ένα παραλιακό μονοπάτι με υπαίθριο μουσείο, βλέπουν ένα μουσείο φακών φάρων και θέα της πόλης στο παλιό φρούριο στη βάση του και ανεβαίνουν στο πρώτο άνδηρο.

Το Augsburger Puppenkiste είναι θέατρο μαριονετών που ιδρύθηκε το 1948 στο πρώην Νοσοκομείο του Αγίου Πνεύματος, στην παλιά πόλη του Άουγκσμπουργκ. Από το 1953 οι παραστάσεις του μεταδίδονταν σε όλη τη χώρα ως τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ άλλων τα Jim Knopf und Lukas der Lokomotivführer και Urmel aus dem Eis· το διπλανό μουσείο κούκλας «Die Kiste» εκθέτει από το 2001 τις μαριονέτες και τα σκηνικά του.

Το Δημαρχείο του Βρότσλαβ είναι γοτθικό κτίριο στο κέντρο της Πλατείας της Αγοράς, που επεκτεινόταν επί περίπου 250 χρόνια, από τα τέλη του 13ου ως τα μέσα του 16ου αιώνα, με αστρονομικό ρολόι και περίτεχνα αετώματα στην ανατολική του πρόσοψη. Στεγάζει το Μουσείο Αστικής Τέχνης του Δημοτικού Μουσείου, του οποίου οι αίθουσες περιλαμβάνουν τη θολωτή Μεγάλη Αίθουσα, και το Κελάρι Σβίντνιτσκα.

Το Υπαίθριο Μουσείο του Χακόνε, που άνοιξε το 1969, παρουσιάζει περίπου 120 μοντέρνα και σύγχρονα γλυπτά σε γκαζόν και πλαγιές στα βουνά του Χακόνε, με έργα του Χένρι Μουρ, του Ροντέν και άλλων. Στους εσωτερικούς χώρους υπάρχει ένα περίπτερο με περισσότερα από 300 έργα του Πάμπλο Πικάσο, και κατά μήκος της διαδρομής βρίσκεται ένα ποδόλουτρο με νερό θερμής πηγής.

Η Αρμενική Οδός είναι στενός δρόμος με καταστήματα-κατοικίες στο παλιό κέντρο του Τζορτζ Τάουν, μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αρχικά ονομαζόταν Malay Lane και μετονομάστηκε το 1808 από τους Αρμένιους εμπόρους που ζούσαν εδώ. Περιλαμβάνει κινεζικά σπίτια φατριών, το σπίτι όπου ο Σουν Γιατ-σεν πραγματοποίησε τη διάσκεψη του Πενάνγκ το 1910 και την τοιχογραφία «Παιδιά σε ποδήλατο» του Έρνεστ Ζαχάρεβιτς.

Τα QC Terme Pré-Saint-Didier είναι ιαματικά λουτρά στα ιστορικά λουτρά του Πρε-Σεν-Ντιντιέ στην Κοιλάδα της Αόστης, που τα διαχειρίζεται ο ιταλικός όμιλος ευεξίας QC Terme. Τις πηγές τις γνώριζαν οι Ρωμαίοι· το πρώτο λουτρικό κτίριο χρονολογείται από το 1750 και το σημερινό από το 1834. Οι επισκέπτες κλείνουν πρόσβαση στις εσωτερικές και εξωτερικές πισίνες και τις σάουνες.

Ο Ζωολογικός Κήπος Emirates Park είναι ιδιωτικός ζωολογικός κήπος στο Αλ Μπαχία, στο βόρειο άκρο του Άμπου Ντάμπι, που άνοιξε στο κοινό το 2012. Τα 16 εκτάριά του είναι διαμορφωμένα με αφρικανικό θέμα και φιλοξενούν περισσότερα από 1.100 ζώα από πάνω από 220 είδη, από καμηλοπαρδάλεις και μεγάλα αιλουροειδή ως θαλάσσιους λέοντες, με ταΐσματα και ομιλίες φυλάκων κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Οι Κατακόμβες του Σαν Σεμπαστιάνο είναι υπόγειο χριστιανικό νεκροταφείο στην Via Appia Antica, κάτω από τη Βασιλική του Σαν Σεμπαστιάνο του 4ου αιώνα. Οι ξεναγήσεις οδηγούν μέσα από στοές σε διάφορα επίπεδα στην κρύπτη του μάρτυρα Σεβαστιανού, σε τρία ειδωλολατρικά μαυσωλεία του 2ου αιώνα με τοιχογραφίες και γυψοδιακόσμηση και στη Memoria Apostolorum του Πέτρου και του Παύλου.

Μουσείο στο Τερβούρεν, ανατολικά των Βρυξελλών, χτισμένο από το 1904 σε σχέδια του Σαρλ Ζιρό, που άνοιξε το 1910 για να παρουσιάσει το Ελεύθερο Κράτος του Κονγκό του βασιλιά Λεοπόλδου Β΄. Μετά από ανακαίνιση από το 2013, άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2018 ως AfricaMuseum, παρουσιάζοντας εθνογραφικές, φυσικής ιστορίας και σύγχρονες συλλογές από την Κεντρική Αφρική, καθώς και την αποικιακή περίοδο και την κληρονομιά της.

Η Πινακοθήκη της Μπρέρα είναι η κρατική πινακοθήκη του Μιλάνου, που άνοιξε το 1809 στο Παλάτσο Μπρέρα, ένα πρώην κολέγιο των Ιησουιτών που ξαναχτίστηκε από τον Φραντσέσκο Μαρία Ρικίνι τον 17ο αιώνα. Οι αίθουσές της εκθέτουν ιταλική ζωγραφική από τον 13ο έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά της τον Θρήνο για τον νεκρό Χριστό του Μαντένια, τους Γάμους της Θεοτόκου του Ραφαήλ και το Φιλί του Αγιέζ.

Το Υπαίθριο Μουσείο της Μέμφιδας βρίσκεται στο χωριό Μιτ Ραχίνα, περίπου 22 χλμ. νότια του κέντρου του Καΐρου, ανάμεσα στα ερείπια της Μέμφιδας, της πρωτεύουσας της αρχαίας Αιγύπτου. Η στεγασμένη αίθουσά του φιλοξενεί ένα κολοσσικό ασβεστολιθικό άγαλμα του Ραμσή Β΄ ξαπλωμένο ανάσκελα· ο κήπος εκθέτει μια σφίγγα από αλάβαστρο, ένα όρθιο γρανιτένιο άγαλμα του Ραμσή Β΄, στήλες και σαρκοφάγους που βρέθηκαν στον χώρο.

Ο Μυστικός Δείπνος είναι η τοιχογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι με τον Ιησού και τους δώδεκα αποστόλους, ζωγραφισμένη γύρω στο 1495–1498 σε έναν τοίχο της τραπεζαρίας της δομινικανής μονής Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε. Η τραπεζαρία είναι σήμερα το Museo del Cenacolo Vinciano, που επισκέπτονται μικρές ομάδες σε καθορισμένες ώρες· η τοιχογραφία της Σταύρωσης του Μοντορφάνο καλύπτει τον απέναντι τοίχο.

Το Museum in der Runden Ecke στεγάζεται στο πρώην περιφερειακό αρχηγείο της Λειψίας του ανατολικογερμανικού Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας. Η μόνιμη έκθεσή του, Stasi - Macht und Banalität, τεκμηριώνει τη δομή και τις μεθόδους παρακολούθησης της υπηρεσίας μέσα από αυθεντικά γραφεία, εξοπλισμό και φακέλους. Το κτίριο ήταν κεντρικό σημείο της επανάστασης του 1989.

Ο καθεδρικός ναός της Ασίζης είναι αφιερωμένος στον Ρουφίνο, τον μάρτυρα πρώτο επίσκοπο της πόλης, και ξεκίνησε το 1140 σε σχέδια του Τζοβάνι ντα Γκούμπιο. Η ρωμανική πρόσοψή του φέρει τρεις ροζέτες· το εσωτερικό ανακαινίστηκε από τον Γκαλεάτσο Αλέσι από το 1571. Εδώ βαπτίστηκαν τόσο ο Φραγκίσκος όσο και η Κλάρα, και η κρύπτη και το επισκοπικό μουσείο παρουσιάζουν τις παλαιότερες εκκλησίες από κάτω.

Το Μουσείο Ισλαμικών Τεχνών της Μαλαισίας στην Κουάλα Λουμπούρ, που άνοιξε στις 12 Δεκεμβρίου 1998, διαθέτει περισσότερα από 7.000 αντικείμενα από όλο τον ισλαμικό κόσμο. Δώδεκα αίθουσες σε δύο επίπεδα καλύπτουν αρχιτεκτονική, χειρόγραφα του Κορανίου, τέχνη από την Ινδία, την Κίνα και τον μαλαϊκό κόσμο, όπλα, υφάσματα, κοσμήματα, νομίσματα, μέταλλο, ξύλο και κεραμικά, καθώς και ένα αναστηλωμένο οθωμανικό δωμάτιο του 19ου αιώνα.

Η Οικία και το Δάσος Ρίκαρτον είναι το κτήμα της οικογένειας Ντιν, των πρώτων Βρετανών εποίκων στην πεδιάδα όπου βρίσκεται το Κράισττσερτς. Η οικία, χτισμένη το 1856 και επεκταμένη το 1874 και το 1900, παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις· δίπλα της βρίσκονται το Deans Cottage του 1843 και το Δάσος Ρίκαρτον (Pūtaringamotu), ένα περιφραγμένο απομεινάρι δάσους καχικατέα με δέντρα ηλικίας έως 600 ετών.

Η Γέφυρα του Τάιν είναι χαλύβδινη τοξωτή γέφυρα με ανηρτημένο κατάστρωμα που μεταφέρει την οδική κυκλοφορία πάνω από τον ποταμό Τάιν ανάμεσα στο Νιούκαστλ απόν Τάιν και το Γκέιτσχεντ. Σχεδιασμένη από τους μηχανικούς Mott, Hay and Anderson και κατασκευασμένη από την Dorman Long του Μίντλσμπρο, εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Ε΄ στις 10 Οκτωβρίου 1928. Η αποκατάσταση της κατασκευής αναμένεται να ολοκληρωθεί για τα εκατό χρόνια της το 2028.

Το Ιρλανδικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης φιλοξενεί την εθνική συλλογή μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, περισσότερα από 3.500 έργα, τα περισσότερα μεταγενέστερα του 1940. Άνοιξε το 1991 στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Κιλμέιναμ, ένα άσυλο για απόστρατους στρατιώτες που ιδρύθηκε το 1684 με πρότυπο το Les Invalides του Παρισιού, γύρω από μια μεγάλη αυλή με γεωμετρικούς κήπους.

Το Μουσείο Κλάουντιο Φάινα είναι αρχαιολογικό μουσείο στο Παλάτσο Φάινα, απέναντι από τον καθεδρικό ναό του Ορβιέτο στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο. Η συλλογή που συγκέντρωσαν οι κόμητες Μάουρο και Ευγένιο Φάινα από το 1864 περιλαμβάνει αττικά μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία, ετρουσκικά κτερίσματα και νομίσματα· το ισόγειο φιλοξενεί το δημοτικό μουσείο με την Αφροδίτη της Κανιτσέλα.