Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Γέφυρα της Αλκάνταρα είναι ρωμαϊκή τοξωτή γέφυρα πάνω από τον Τάγο στην ανατολική είσοδο του Τολέδο, κάτω από το Κάστρο του Σαν Σερβάντο. Ξαναχτίστηκε τον 10ο και τον 13ο αιώνα· έχει δύο τόξα, έναν μεσαιωνικό πύργο-πύλη στο δυτικό της άκρο με το οικόσημο των Καθολικών Μοναρχών και μια μπαρόκ θριαμβική αψίδα του 1721 στο ανατολικό της άκρο.

Το Ακρωτήριο του Αγίου Βικεντίου βρίσκεται στον δήμο Βίλα ντο Μπίσπο, περίπου έξι χιλιόμετρα από το Σάγκρες, και είναι το νοτιοδυτικότερο σημείο της ηπειρωτικής Πορτογαλίας. Οι γκρεμοί του υψώνονται σχεδόν κάθετα περίπου 75 μέτρα πάνω από τον Ατλαντικό. Στην άκρη στέκει ένας φάρος 24 μέτρων, χτισμένος το 1846 πάνω στα ερείπια ενός φραγκισκανικού μοναστηριού του 16ου αιώνα.

Ο μεγαλύτερος χώρος των Βίκινγκ στη Δανία, με την περίφραξη του Χάραλντ Κυανόδοντα, έναν σχηματισμό λίθων σε σχήμα πλοίου, ρουνόλιθους και ταφικούς τύμβους.

Η Οικία του Γ. Λ. Ρούνεμπεργκ είναι το ξύλινο σπίτι όπου ο εθνικός ποιητής της Φινλανδίας Γιόχαν Λούντβιγκ Ρούνεμπεργκ έζησε από το 1852 ως τον θάνατό του το 1877. Άνοιξε ως μουσείο το 1882 και διατηρεί τα έπιπλα, τους πίνακες και τα βιβλία της οικογένειας, καθώς και απογόνους των φυτών εσωτερικού χώρου της Φρεντρίκα Ρούνεμπεργκ· ο αναστηλωμένος κήπος της βρίσκεται πίσω από το σπίτι.

Το Merdeka 118 είναι ουρανοξύστης 118 ορόφων στην περιοχή Merdeka της Κουάλα Λουμπούρ, ύψους 678,9 μέτρων μαζί με το ακροστόλιό του, που ολοκληρώθηκε το 2023 για το κρατικό επενδυτικό ταμείο PNB και πήρε το όνομά του από το γειτονικό Στάδιο Merdeka. Το παρατηρητήριό του δεν έχει ανοίξει ακόμη, οπότε οι επισκέπτες βλέπουν τον πολυεδρικό γυάλινο πύργο απ' έξω· το ξενοδοχείο Park Hyatt καταλαμβάνει τους πάνω ορόφους.

Η Γέφυρα Μαρία Βαλέρια, σχεδιασμένη από τον Γιάνος Φεκετεχάζι, άνοιξε το 1895 για να ενώσει το Εστεργκόμ με το Στούροβο πάνω από τον Δούναβη. Καταστράφηκε το 1919 και ξανά από τα υποχωρούντα γερμανικά στρατεύματα το 1944, και έμεινε ερείπιο για δεκαετίες ώσπου η ανακατασκευή άνοιξε ξανά τη διάβαση στις 11 Οκτωβρίου 2001, με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Βοτανικός Κήπος του Λουντ είναι ο κήπος του Πανεπιστημίου του Λουντ, που ιδρύθηκε το 1690 και μεταφέρθηκε το 1862 στη σημερινή του θέση στην οδό Έστρα Βάλγκαταν, ανατολικά του κέντρου. Στα 8 εκτάριά του καλλιεργούνται περίπου 7.000 είδη φυτών, με θερμοκήπια για διάφορες κλιματικές ζώνες, γκαζόν και αιωνόβια δέντρα, και ο κήπος είναι προστατευόμενο ιστορικό μνημείο.

Η Γέφυρα των Στεναγμών είναι κλειστή γέφυρα από λευκό ασβεστόλιθο πάνω από το Ρίο ντι Παλάτσο, που συνδέει το Παλάτι των Δόγηδων με τις Νέες Φυλακές. Σχεδιάστηκε από τον Αντόνιο Κοντίν και χτίστηκε λίγο μετά το 1600· έχει δύο μικρά παράθυρα με πέτρινα κάγκελα. Οι επισκέπτες τη διασχίζουν στη διαδρομή του Παλατιού των Δόγηδων και τη βλέπουν από την Πόντε ντέλα Πάλια.

Η Εκκλησία του Χριστού είναι αγγλικανικός ναός στην Ολλανδική Πλατεία της Μαλάκας, που χτίστηκε από τους Ολλανδούς μεταξύ 1741 και 1753 για να τιμήσει έναν αιώνα από τότε που πήραν την πόλη από τους Πορτογάλους. Αρχικά ολλανδικός μεταρρυθμισμένος ναός, είναι η παλαιότερη προτεσταντική εκκλησία της Μαλαισίας που λειτουργεί ακόμη, και η κόκκινη πρόσοψή της στέκει δίπλα στο Στάντχαους.

Το Δάσος του Αγίου Φραγκίσκου είναι μια δασωμένη κοιλάδα 64 εκταρίων κάτω από τη Βασιλική του Σαν Φραντσέσκο στην Ασίζη, ιδιοκτησία του FAI από το 2008 και ανοιχτή στους επισκέπτες από το 2011. Ένα μονοπάτι κατεβαίνει μέσα από δρυοδάση και ελαιώνες στο βενεδικτίνικο συγκρότημα της Σάντα Κρότσε, με την εκκλησία, τη γέφυρα και τον μύλο του, και συνεχίζει ως ένα ξέφωτο στην κοιλάδα του Τέσιο.

Οι Τάφοι των Ευγενών στο Σέιχ Αμπντ ελ-Κούρνα, στη δυτική όχθη του Λούξορ, είναι λαξευτοί τάφοι αξιωματούχων του Νέου Βασιλείου, σκαμμένοι στην πλαγιά κάτω από τους γκρεμούς της Θήβας. Οι επισκέπτες μπορούν να μπουν σε τάφους όπως εκείνοι του Ρεχμιρέ, του Σεννεφέρ, του Ραμόζε, του Νάχτ και του Μέννα, των οποίων οι ζωγραφισμένοι τοίχοι δείχνουν γεωργία, συμπόσια, τέχνες και ταφικές τελετές.

Το Κάτω Μπελβεντέρε είναι το μπαρόκ ανάκτορο που έχτισε ο Γιόχαν Λούκας φον Χίλντεμπραντ για τον πρίγκιπα Ευγένιο της Σαβοΐας από το 1712 περίπου ως το 1716, στους πρόποδες των κήπων του Μπελβεντέρε στη Ρένβεγκ. Οι επίσημες αίθουσές του, το διπλανό Πορτοκαλεώνα και οι Στάβλοι του Ανακτόρου φιλοξενούν σήμερα τις περιοδικές εκθέσεις του μουσείου του Μπελβεντέρε και τη μεσαιωνική του τέχνη.

Ο καθεδρικός ναός του Μπουρζ, αφιερωμένος στον Άγιο Στέφανο, είναι γοτθικός καθεδρικός που άρχισε το 1195 και χτίστηκε σε μεγάλο βαθμό έως τα μέσα του 13ου αιώνα, χωρίς εγκάρσιο κλίτος, με διπλό περίδρομο και πέντε πύλες στη δυτική πρόσοψη. Στο εσωτερικό βρίσκονται βιτρό του 13ου αιώνα και ένα αστρονομικό ρολόι του 15ου αιώνα, και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1992.

Η Συναγωγή Ελιγιάχου Χαναβί στην οδό Nabi Daniel βρίσκεται στη θέση μιας συναγωγής του 14ου αιώνα που καταστράφηκε κατά τη γαλλική εισβολή του 1798. Το σημερινό κτίριο του 19ου αιώνα έχει κάτοψη βασιλικής με γυναικωνίτη και μαρμάρινη κιβωτό· μετά από κρατική αναστήλωση αφιερώθηκε εκ νέου τον Ιανουάριο του 2020 και εξυπηρετεί την πολύ μικρή εβραϊκή κοινότητα της πόλης.

Το Ουγγρικό Υπαίθριο Μουσείο, γνωστό ως Σκάνσεν, άνοιξε το 1967 σε έκταση 63 εκταρίων στο βορειοδυτικό άκρο του Σεντέντρε. Συναρμολογεί ξανά αυθεντικά αγροτικά κτίρια και επίπλωση από οκτώ περιοχές της ιστορικής Ουγγαρίας, από τα μέσα του 18ου ως τα μέσα του 20ού αιώνα, οργανωμένα σε ομάδες χωριών που μπορεί κανείς να διασχίσει με τα πόδια.

Το Ζωολογικό Πάρκο του Παρισιού, γνωστό ως Ζωολογικός Κήπος της Βενσέν, το διαχειρίζεται το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας σε 14,5 εκτάρια του Δάσους της Βενσέν. Άνοιξε το 1934 και ομαδοποιεί τα ζώα κατά βιοζώνη και όχι κατά είδος, με ένα τροπικό θερμοκήπιο. Το σήμα κατατεθέν του είναι ένας τεχνητός βράχος 65 μέτρων, ορατός από όλο το πάρκο.

Η Μπεργκκίρχε είναι μπαρόκ προσκυνηματικός ναός στο Άιζενσταντ, που ξεκίνησε το 1715 για τον πρίγκιπα Πάουλ Εστερχάζι και καθαγιάστηκε το 1803, με κυκλικό εσωτερικό κάτω από μια νωπογραφία τρούλου του 1772. Ο τάφος του Γιόζεφ Χάιντν βρίσκεται σε ένα μαρμάρινο μαυσωλείο που χτίστηκε το 1932 κάτω από τον βόρειο πύργο του, και ο ναός συνορεύει με έναν Γολγοθά του 1701 με σπηλιές και πάνω από 200 μπαρόκ μορφές.

Το Ανάκτορο του Μπένρατ είναι μπαρόκ ανάκτορο αναψυχής στη συνοικία Μπένρατ του Ντίσελντορφ, χτισμένο το 1755-1770 για τον εκλέκτορα του Παλατινάτου Κάρολο Θεόδωρο από τον αρχιτέκτονα Νικολά ντε Πιγκάζ. Το κεντρικό κτίριο πλαισιώνεται από δύο καμπύλες πτέρυγες γύρω από μια κυκλική λίμνη σε μπαρόκ πάρκο. Στεγάζει μουσείο με ξεναγήσεις, καθώς και μουσεία κηποτεχνίας και φυσικής ιστορίας στις πτέρυγές του.

Η Αψίδα του Κωνσταντίνου είναι θριαμβική αψίδα ανάμεσα στο Κολοσσαίο και τον Παλατίνο λόφο, αφιερωμένη το 315 μ.Χ. για τη νίκη του Κωνσταντίνου επί του Μαξέντιου στη Μουλβία Γέφυρα. Έχει ύψος 21 μέτρα, είναι η μεγαλύτερη ρωμαϊκή θριαμβική αψίδα, και μεγάλο μέρος των γλυπτών της προέρχεται από παλαιότερα μνημεία του Τραϊανού, του Αδριανού και του Μάρκου Αυρήλιου.

Οικογενειακή γκαλερί τέχνης στο κέντρο της Κοπεγχάγης, εξειδικευμένη στο κίνημα CoBrA και τη σύγχρονη τέχνη των μέσων του 20ού αιώνα.