Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο παλαιότερος ενοριακός ναός του Μονάχου, σε χώρο λατρείας από πριν από την ίδρυση της πόλης το 1158· το σημερινό κτίριο χρονολογείται κυρίως από τον 14ο αιώνα, μετά από πυρκαγιά το 1327. Στον πύργο του, ύψους 91 μέτρων και με το παρατσούκλι Alter Peter, μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στην πόλη, και στο εσωτερικό υπάρχουν μια μπαρόκ Αγία Τράπεζα και γοτθικοί πίνακες του Γιαν Πόλακ.

Μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1958 στην ακτή του Έρεσουντ στο Χούμλεμπεκ, βόρεια της Κοπεγχάγης, με ένα πάρκο γλυπτών που κατεβαίνει ως τη θάλασσα.

Η Royal Delft κατασκευάζει και πουλά χειροποίητα κεραμικά Delft Blue, με μουσείο που παρουσιάζει την αυθεντική παραγωγή από το 1653.

Το Γκραν Τεάτρο Φάγια είναι το κύριο θέατρο του Κάδιθ, νεομουντεχάρ κτίριο από κόκκινο τούβλο στην Πλάθα Φραχέλα, που άρχισε να χτίζεται το 1884 σε σχέδια του Αδόλφο Μοράλες δε λος Ρίος και ολοκληρώθηκε το 1905. Μετονομάστηκε το 1926 προς τιμήν του συνθέτη Μανουέλ δε Φάγια· φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες και, κάθε Φεβρουάριο, τον επίσημο διαγωνισμό των ομάδων του Καρναβαλιού του Κάδιθ.

Το Μουσείο των Συμβολών είναι μουσείο φυσικών επιστημών και ανθρωπολογίας στην άκρη της χερσονήσου Πρεσκίλ της Λυών, εκεί όπου συναντώνται ο Ροδανός και ο Σαόνης. Άνοιξε το 2014 σε ένα κτίριο από ατσάλι και γυαλί των Coop Himmelb(l)au και βασίζεται σε συλλογές που σχηματίστηκαν μέσα σε πέντε αιώνες, από απολιθώματα και ορυκτά έως αντικείμενα πολιτισμών από όλο τον κόσμο.

Το Μουσείο Τενγκελί είναι αφιερωμένο στον Ελβετό καλλιτέχνη Ζαν Τενγκελί (1925–1991), γνωστό για τα κινητικά γλυπτά του από παλιοσίδερα και μοτέρ. Ο Μάριο Μπότα σχεδίασε το κτίριο από ψαμμίτη στο πάρκο Σολιτύντ δίπλα στον Ρήνο, που άνοιξε το 1996. Η συλλογή εκτείνεται από τα πρώιμα ανάγλυφα έως τα μεγάλα γλυπτά-μηχανές, μαζί με περιοδικές εκθέσεις άλλων καλλιτεχνών.

Ο Καθεδρικός Ναός του Άουγκσμπουργκ είναι καθολικός καθεδρικός ναός αφιερωμένος στην Επίσκεψη της Θεοτόκου, με ρομανικό πυρήνα που καθαγιάστηκε το 1065 και γοτθικές προσθήκες του 14ου αιώνα. Οι δίδυμοι δυτικοί πύργοι του υψώνονται στα 62 μέτρα, και το κτίριο βρίσκεται σε χώρο όπου θεμέλια εκκλησιών μαρτυρούνται ήδη από τον 9ο αιώνα.

Η Λεωφόρος των Σφιγγών είναι η πομπική οδός μήκους 2,7 χλμ. που ένωνε το Καρνάκ με τον Ναό του Λούξορ στην αρχαία Θήβα και χρησιμοποιούνταν για τη Γιορτή του Οπέτ. Οι περισσότερες σφίγγες της χρονολογούνται από τον Νεκτανεβώ Α΄ τον 4ο αιώνα π.Χ.· μετά από δεκαετίες ανασκαφών άνοιξε ξανά το 2021 ως πεζόδρομος με αγάλματα σφιγγών και κριών.

Το Μουσείο του Άνκορατζ, στο κέντρο της πόλης, ιδρύθηκε το 1968 και καλύπτει την τέχνη, την ιστορία και την επιστήμη της Αλάσκας και του Βορρά. Η πτέρυγά του με τους καθρεφτιστούς υαλοπίνακες, του 2009, σχεδιάστηκε από τον David Chipperfield. Το Κέντρο Αρκτικών Σπουδών του Smithsonian εκθέτει εκατοντάδες αντικείμενα των αυτοχθόνων της Αλάσκας δανεισμένα από την Ουάσινγκτον, ενώ το μουσείο έχει επίσης πλανητάριο και διαδραστικό κέντρο ανακάλυψης.

Το Μουσείο Τέχνης της Βασιλείας ανάγεται στο Κάμπινετ Άμερμπαχ, μια ιδιωτική συλλογή που αγόρασε η πόλη το 1661. Το νεοκλασικό κεντρικό του κτίριο, έργο των Πάουλ Μπόνατς και Ρούντολφ Κριστ, άνοιξε το 1936 και συνδέεται υπογείως με μια επέκταση των Christ & Gantenbein του 2016. Οι αίθουσες εκθέτουν έργα της οικογένειας Χόλμπαϊν, του Άρνολντ Μπέκλιν και καλλιτεχνών από τον 19ο έως τον 21ο αιώνα.

Το Ουγκουμόν είναι περιτειχισμένη φάρμα στο πεδίο της μάχης του Βατερλώ, νότια της πόλης στο Μπρεν-λ' Αλέ, την οποία τα συμμαχικά στρατεύματα κράτησαν απέναντι σε επανειλημμένες γαλλικές επιθέσεις καθ' όλη τη διάρκεια της 18ης Ιουνίου 1815. Αποκαταστάθηκε για τη διακοσιετηρίδα και άνοιξε ξανά το 2015· διαθέτει τέσσερις μουσειακές αίθουσες και μια προβολή βίντεο 25 λεπτών, και μοιράζεται ενιαίο εισιτήριο με τους άλλους χώρους του Memorial 1815.

Το Οχυρό του Σιγιόν είναι οχυρό πυροβολικού κρυμμένο μέσα στον βράχο απέναντι από το Κάστρο του Σιγιόν, χτισμένο από το 1941 ως η δυτική πύλη του Ελβετικού Εθνικού Οχυρωματικού Συστήματος. Ο στρατός το χρησιμοποιούσε μέχρι τον αφοπλισμό του το 1995. Σήμερα είναι μουσείο όπου οι επισκέπτες εξερευνούν περίπου 2.000 m² σηράγγων, θέσεων πυροβόλων, θαλάμων ύπνου, ένα αναρρωτήριο και το μηχανοστάσιο.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Βικτώριας, που ιδρύθηκε το 1861, είναι το παλαιότερο δημόσιο μουσείο τέχνης της Αυστραλίας. Η διεθνής συλλογή της γεμίζει την NGV International στην οδό Σεντ Κίλντα, ένα κτίριο από μπλε βασάλτη του Ρόι Γκράουντς που άνοιξε το 1968 με έναν τοίχο νερού στην είσοδο· η αυστραλιανή τέχνη παρουσιάζεται στο Κέντρο Ίαν Πότερ στην Πλατεία Ομοσπονδίας.

Το Παλάτι Ιολάνι στο κέντρο της Χονολουλού χτίστηκε το 1879–1882 για τον βασιλιά Καλακάουα και ήταν η επίσημη κατοικία των δύο τελευταίων μοναρχών του Βασιλείου της Χαβάης. Μετά την ανατροπή του 1893, η βασίλισσα Λιλιουοκαλάνι κρατήθηκε φυλακισμένη σε ένα δωμάτιο του πάνω ορόφου το 1895. Αποκαταστημένο ως μουσείο, παρουσιάζει την αίθουσα του θρόνου, τις αίθουσες υποδοχής και τα βασιλικά διαμερίσματα.

Η Ιταλική Αυλή στην Κούτνα Χόρα ήταν το βασιλικό νομισματοκοπείο όπου κοβόταν το γρόσι της Πράγας από το 1300 περίπου, και πήρε το όνομά της από τους Ιταλούς ειδικούς πίσω από τη νομισματική μεταρρύθμιση του βασιλιά Βεντσεσλάου Β΄. Ξαναχτίστηκε ως βασιλική κατοικία στα τέλη του 14ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε ως δημαρχείο μετά το 1770· παρουσιάζει το νομισματοκοπείο, το βασιλικό παρεκκλήσι και την αίθουσα ακροάσεων, και τα κελάρια.

Το Σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην πλατεία των Βοσγίων, στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Βίκτωρ Ουγκώ από το 1832 έως το 1848. Τα δωμάτιά του περιλαμβάνουν ένα σαλόνι σε κινεζικό ύφος που διακόσμησε ο ίδιος και μια τραπεζαρία σε μεσαιωνικό ύφος, που οδηγούν σε μια αναπαράσταση του υπνοδωματίου όπου πέθανε το 1885.

Η Ενοριακή Εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου είναι η νεογοτθική ενοριακή εκκλησία του Μπλεντ, χτισμένη από το 1903 ως το 1905 σε σχέδια του Αυστριακού αρχιτέκτονα Φρίντριχ φον Σμιτ στη θέση μιας παλαιότερης γοτθικής εκκλησίας. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες του Σλάβκο Πένγκοφ, και σώζονται τμήματα του παλιού αμυντικού τείχους γύρω από την εκκλησία.

Το Μουσείο Ιρλανδικού Ουίσκι άνοιξε το 2014 σε ένα παλιό κτίριο στην οδό Grafton, στο College Green απέναντι από την κεντρική πύλη του Trinity College. Δεν συνδέεται με κανένα αποστακτήριο και αφηγείται την ιστορία του ιρλανδικού ουίσκι και τον ρόλο του στο παρελθόν της Ιρλανδίας. Οι επισκέψεις είναι ξεναγήσεις ανάμεσα σε ιστορικά εκθέματα που τελειώνουν με γευσιγνωσία.

Ο Κήπος RHS Μπρίτζγουοτερ είναι ο πέμπτος δημόσιος κήπος της Βασιλικής Εταιρείας Κηπευτικής, που άνοιξε το 2021 στο πρώην κτήμα Worsley New Hall στο Γουόρσλεϊ του Σάλφορντ, δυτικά του Μάντσεστερ. Τα 62 εκτάριά του, σχεδιασμένα από τον αρχιτέκτονα τοπίου Τομ Στιούαρτ-Σμιθ, περιλαμβάνουν τον περιφραγμένο κήπο Weston Walled Garden, τον Paradise Garden, έναν κινεζικό κήπο δίπλα σε ρυάκι και λίμνες, με το κανάλι Bridgewater κατά μήκος της νότιας πλευράς.

Ο Καθεδρικός Ναός της Φρανκφούρτης είναι γοτθικός ρωμαιοκαθολικός ναός στο κέντρο της πόλης, χτισμένος κυρίως τον 14ο και 15ο αιώνα στη θέση ενός βασιλικού παρεκκλησίου που ιδρύθηκε το 852. Παρά το όνομά του, δεν υπήρξε ποτέ επισκοπική έδρα· από το 1356 ήταν ο ναός εκλογής και στέψης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πύργος του υψώνεται στα 95 μέτρα.