Εξερευνήστε: Τουρ

Η Βασιλική του Αγίου Μαρτίνου βρίσκεται πάνω από τον τάφο του Αγίου Μαρτίνου, επισκόπου της Τουρ τον 4ο αιώνα, σε μέρος του χώρου μιας μεγάλης μεσαιωνικής εκκλησίας αβαείου που κατεδαφίστηκε μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Το σημερινό νεοβυζαντινό κτίριο, σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού, χτίστηκε από το 1886 και καθαγιάστηκε το 1925· ο τάφος του αγίου βρίσκεται στην κρύπτη του.

Η Πλατεία Πλιμερό είναι πλατεία στο κέντρο της παλιάς συνοικίας Σεν-Μαρτέν της Τουρ. Γνωστή τον Μεσαίωνα ως Καρουά ο Σαπό, πήρε το όνομα του δημοτικού συμβούλου Σαρλ Πλιμερό το 1888 και διευρύνθηκε το 1895. Ξυλόπηκτα σπίτια του 15ου αιώνα πλαισιώνουν την πεζόδρομη πλατεία, και τραπεζάκια καφέ και εστιατορίων καλύπτουν μεγάλο μέρος της.

Ο καθεδρικός ναός της Τουρ, αφιερωμένος στον Άγιο Γατιανό, χτίστηκε μεταξύ περίπου 1170 και 1547, γι' αυτό ο ρυθμός του εκτείνεται από το γοτθικό ιερό έως τη φλογόσχημη δυτική πρόσοψη και τις αναγεννησιακές κορυφές των δύο πύργων του. Στο εσωτερικό υπάρχουν βιτρό του 13ου αιώνα στο ιερό και ο τάφος των παιδιών του Καρόλου Η΄· το περιστύλιο της Ψαλέτ εφάπτεται στη βόρεια πλευρά του.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Τουρ στεγάζεται στο πρώην αρχιεπισκοπικό μέγαρο δίπλα στον καθεδρικό και φιλοξενεί τις συλλογές τέχνης της πόλης από το 1910. Παρουσιάζει δύο πίνακες του Μαντένια, έργα των Ρούμπενς, Ρέμπραντ, Ντελακρουά και Μονέ και γαλλική ζωγραφική του 18ου αιώνα· στην αυλή του στέκουν ένας κέδρος του Λιβάνου φυτεμένος το 1804 και ο Φριτς, ένας βαλσαμωμένος ελέφαντας τσίρκου.

Το κάστρο της Τουρ είναι ό,τι απέμεινε από το βασιλικό κάστρο της Τουρ στην όχθη του Λίγηρα: ο στρογγυλός Πύργος του Γκιζ, η Κατοικία των Κυβερνητών του 15ου αιώνα και μια πτέρυγα στρατώνων του 1781 περίπου χτισμένη ανάμεσα στους παλιούς πύργους. Αποκαταστάθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα και σήμερα είναι το εκθεσιακό κέντρο της πόλης, με περιοδικές εκθέσεις φωτογραφίας και τέχνης.

Το κάστρο του Βιλαντρί, 15 χλμ. δυτικά της Τουρ, είναι αναγεννησιακό κάστρο χτισμένο τον 16ο αιώνα για τον Ζαν Λε Μπρετόν, υπουργό του Φραγκίσκου Α΄, γύρω από ένα παλαιότερο ακρόπυργο. Από το 1906 ο Ζοακίμ Καρβάλιο αναδημιούργησε τους κήπους του σε αρκετές αναβαθμίδες σύμφωνα με αναγεννησιακά σχέδια: έναν διακοσμητικό λαχανόκηπο με λαχανικά σε παρτέρια με πυξάρια, διακοσμητικούς ανθόκηπους και έναν υδάτινο κήπο.