Εξερευνήστε: Τράουσντορφ αν ντερ Βούλκα

Το Σπίτι του Χάιντν, στην οδό Γιόζεφ-Χάιντν-Γκάσε, ήταν η κατοικία του συνθέτη Γιόζεφ Χάιντν από το 1766 ως το 1778, όταν ήταν αρχιμουσικός στην αυλή των Εστερχάζι. Το αστικό σπίτι του 16ου αιώνα, που ξαναχτίστηκε το 1747, φιλοξενεί μουσείο για την ιδιωτική του ζωή και το έργο του, με δωμάτια, όργανα και έγγραφα, και έναν μικρό κήπο με βότανα στο πίσω μέρος.

Το Ανάκτορο Εστερχάζι βρίσκεται στη θέση ενός μεσαιωνικού κάστρου στο κέντρο του Άιζενσταντ και ανήκει στην οικογένεια Εστερχάζι από τον 17ο αιώνα. Ο Κάρλο Μαρτίνο Καρλόνε το ανακατασκεύασε ως μπαρόκ κατοικία από το 1663. Ο Γιόζεφ Χάιντν υπηρέτησε εδώ τους πρίγκιπες από το 1761, και η πρώην μεγάλη αίθουσα, σήμερα Αίθουσα Χάιντν, χρησιμοποιείται για συναυλίες.

Ο Πύργος της Φωτιάς είναι ο πρώην βόρειος πύργος-πύλη των τειχών, ύψους 58 μέτρων, στην πλατεία Φε του Σόπρον. Η τετράγωνη βάση του χρονολογείται από τα τέλη του 13ου αιώνα, το κυκλικό μεσαίο τμήμα από τις αρχές του 14ου αιώνα, και ο μπαρόκ εξώστης και ο θόλος από μετά την πυρκαγιά του 1676. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν στον εξώστη για θέα στην παλιά πόλη.

Η Οικία Φαμπρίτσιους στην πλατεία Φε του Σόπρον στέκει πάνω στα ερείπια ενός ρωμαϊκού δημόσιου κτιρίου και πήρε τη σημερινή της μορφή τον 17ο αιώνα, διατηρώντας μια γοτθική αίθουσα, γοτθικά και μπαρόκ κελάρια και μια διώροφη λότζια στην αυλή. Πήρε το όνομά της από τον Έντρε Φαμπρίτσιους, δήμαρχο από το 1823. Μέρος της Μουσειακής Συνοικίας του Μουσείου του Σόπρον, εκθέτει ρωμαϊκά λίθινα μνημεία στα κελάρια της.

Η Οικία Στόρνο είναι μπαρόκ γωνιακό σπίτι στην πλατεία Φε του Σόπρον, με τη σημερινή του μορφή από το 1720, και ένα στρογγυλεμένο διώροφο γωνιακό έρκερ. Ο βασιλιάς Ματθίας έμεινε εδώ το 1482–83, και ο Φραντς Λιστ έδωσε συναυλίες εδώ. Στον δεύτερο όροφο το Μουσείο του Σόπρον παρουσιάζει τη Συλλογή Στόρνο: τα δωμάτια της οικογένειας του ζωγράφου και συντηρητή Φέρεντς Στόρνο, επιπλωμένα όπως ζούσαν σε αυτά.

Η Εκκλησία της Κατσίκας είναι γοτθικός ναός στην πλατεία Φε του Σόπρον, χτισμένος από φραγκισκανούς μοναχούς από το 1280 περίπου και στην κατοχή των Βενεδικτίνων από το 1802. Το όνομά του προέρχεται από την κατσίκα στο οικόσημο της οικογένειας Γκάισελ, που πλήρωσε τον θόλο και τον πύργο των 47 μέτρων γύρω στο 1400. Ουγγρικές δίαιτες και στέψεις έγιναν εδώ τον 17ο αιώνα.