Εξερευνήστε: Ουψάλα

Το Κάστρο της Ουψάλας είναι βασιλικό κάστρο που ξεκίνησε επί Γουστάβου Βάσα το 1549 σε μια ράχη πάνω από την πόλη και ξαναχτίστηκε σταδιακά μετά την πυρκαγιά του 1702. Οι ροζ πτέρυγές του φιλοξενούν την κατοικία του νομάρχη της κομητείας της Ουψάλας και το Μουσείο Τέχνης της Ουψάλας, με μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη σε τρεις ορόφους· η πυροβολαρχία στον προμαχώνα εξακολουθεί να βλέπει προς τον καθεδρικό ναό.

Ο Βοτανικός Κήπος της Ουψάλας ανήκει στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας και βρίσκεται αμέσως δυτικά του Κάστρου της Ουψάλας, σε γη που δώρισε ο βασιλιάς Γουστάβος Γ΄ στο πανεπιστήμιο το 1787. Έχει έναν γεωμετρικό μπαρόκ κήπο, το πορτοκαλεώνα Linneanum με μεσογειακά δέντρα τον χειμώνα, ένα τροπικό θερμοκήπιο με γιγάντιο νούφαρο, ένα τμήμα σκανδιναβικής ορεινής χλωρίδας και έναν λαχανόκηπο.

Η Καρολίνα Ρεντίβιβα είναι το κεντρικό κτίριο της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Ουψάλας, χτισμένο το 1820–1841 σε σχέδια του Καρλ Φρέντρικ Σούντβαλ στην κορυφή της οδού Ντροτνίνγκγκαταν. Η εκθεσιακή της αίθουσα δίπλα στην είσοδο παρουσιάζει τον Codex Argenteus, ένα γοτθικό ευαγγέλιο του 6ου αιώνα γραμμένο με ασημένιο μελάνι, τον χάρτη Carta marina του 1539 και εναλλασσόμενες εκθέσεις από τις συλλογές της βιβλιοθήκης.

Ο Καθεδρικός Ναός της Ουψάλας είναι η έδρα του Αρχιεπισκόπου της Ουψάλας, μια γοτθική πλινθόκτιστη εκκλησία που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1270 και καθαγιάστηκε το 1435· έχει μήκος 118,7 μέτρα και ίσο ύψος. Τα παρεκκλήσιά της φιλοξενούν τους τάφους του Γουστάβου Βάσα και του Ιωάννη Γ΄, εδώ είναι θαμμένοι ο Κάρολος Λινναίος και ο Εμάνουελ Σβέντενμποργκ, και το θησαυροφυλάκιο Skattkammaren παρουσιάζει μεσαιωνικά υφάσματα και βασιλικά εμβλήματα.

Το Γκουσταβιάνουμ είναι το παλαιότερο σωζόμενο κτίριο του Πανεπιστημίου της Ουψάλας, χτισμένο το 1622–1625 με χρήματα του Γουστάβου Αδόλφου και χρησιμοποιούμενο ως πανεπιστημιακό μουσείο από το 1997. Ο Όλαους Ρούντμπεκ πρόσθεσε το ανατομικό θέατρο κάτω από τον τρούλο τη δεκαετία του 1660, και οι συλλογές περιλαμβάνουν το Ερμάριο Τέχνης του Άουγκσμπουργκ, αιγυπτιακές αρχαιότητες και ευρήματα της εποχής των Βίκινγκ.

Το Μουσείο της Ουπλάνδης (Upplandsmuseet) είναι το μουσείο της κομητείας της Ουψάλας και στεγάζεται στο Ακαντεμίκβαρνεν, έναν πανεπιστημιακό νερόμυλο στον ποταμό Φίρις που ολοκληρώθηκε το 1768 και λειτούργησε ως το 1946. Οι εκθέσεις του καλύπτουν την ιστορία της Ουπλάνδης και της πόλης της Ουψάλας, με ξεχωριστή έκθεση για παιδιά, και το εξωτερικό του μύλου εμφανίζεται ως το σπίτι του επισκόπου στην ταινία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν «Φάνι και Αλέξανδρος».

Ο Κήπος του Λινναίου είναι ο παλαιότερος βοτανικός κήπος της Σουηδίας, που διαμορφώθηκε από τον Όλαους Ρούντμπεκ τον Πρεσβύτερο το 1655 και αναδιοργανώθηκε από τον Κάρολο Λινναίο, ο οποίος τον διηύθυνε από το 1741. Διατηρείται σύμφωνα με το σχέδιό του του 18ου αιώνα, με περισσότερα από 1.000 είδη καλλιεργημένα κατά το σεξουαλικό του σύστημα, και η οικία του καθηγητή όπου έζησε από το 1743 είναι το Μουσείο Λινναίου, με έπιπλα και αντικείμενα της οικογένειας.

Η Παλαιά Ουψάλα (Gamla Uppsala), βόρεια του κέντρου της Ουψάλας, ήταν βασιλικό και θρησκευτικό κέντρο των Σβέων στην Εποχή του Σιδήρου. Τρεις μεγάλοι ταφικοί τύμβοι του 6ου αιώνα περίπου υψώνονται δίπλα σε ένα ευρύτερο νεκροταφείο, και η μεσαιωνική πέτρινη εκκλησία δίπλα τους βρίσκεται εκεί όπου στεκόταν ο πρώτος καθεδρικός ναός της Ουψάλας ώσπου η έδρα του αρχιεπισκόπου μεταφέρθηκε νοτιότερα το 1273.

Το Μουσείο της Παλαιάς Ουψάλας βρίσκεται δίπλα στους βασιλικούς τύμβους της Παλαιάς Ουψάλας, βόρεια του κέντρου της Ουψάλας, σε ένα κτίριο με ξύλινη επένδυση του αρχιτέκτονα Καρλ Νίρεν που άνοιξε το 2000. Το ισόγειο αφηγείται την ιστορία του τόπου από την Εποχή του Σιδήρου με τα πρόσφατα αποτελέσματα των ανασκαφών, και ο επάνω όροφος παρουσιάζει αυθεντικά ευρήματα από τους τύμβους και μια έκθεση για τις ρουνικές στήλες της Ουπλάνδης.

Το Χάμαρμπι του Λινναίου είναι το αγρόκτημα του 18ου αιώνα που αγόρασε ο Κάρολος Λινναίος το 1758 ως θερινή κατοικία, στην ύπαιθρο περίπου 10 χλμ. νοτιοανατολικά του κέντρου της Ουψάλας. Τα κόκκινα ξύλινα σπίτια διατηρούν τα δωμάτια της οικογένειας, που παρουσιάζονται σε ξεναγήσεις, το πάρκο καλλιεργεί φυτά που καλλιεργούσε ο ίδιος ο Λινναίος, και το γύρω πολιτιστικό καταφύγιο με μονοπάτια περιπάτου είναι ανοιχτό όλο τον χρόνο.