Ontdek alle 42 landen

Snorrastofa is het cultuur- en middeleeuwencentrum in Reykholt, waar de sagaschrijver Snorri Sturluson (1179–1241) woonde. De bezoekersontvangst, in het gebouw van de in 1996 ingewijde kerk, toont de tentoonstelling Snorri's saga en gebeeldhouwde grafstenen uit Húsafell. Buiten staan de oude kerk van 1885–1887 en Snorralaug, Snorri's ronde, met steen beklede warmwaterbad.

Kerið is een vulkanische krater in het gebied Grímsnes in Zuid-IJsland, ongeveer 270 m lang, 170 m breed en 55 m diep, met een ondiep aquamarijnkleurig meer op de bodem. Hij ontstond enkele duizenden jaren geleden bij een explosieve uitbarsting en heeft wanden van rode slakken en basalt; een pad volgt de rand en een flauwere, met mos begroeide helling leidt naar het water.

Urriðafoss is een waterval in de Þjórsá, de langste rivier van IJsland, ten oosten van Selfoss, waar de rivier in brede treden over de rand van het lavaveld van de Þjórsá valt. Met een gemiddeld debiet van ongeveer 360 kubieke meter per seconde voert hij meer water dan elke andere waterval in IJsland.

Hraunfossar is een reeks watervallen waar stroompjes over zo'n 900 meter uit het lavaveld Hallmundarhraun treden en in de rivier de Hvítá in Borgarfjörður storten. Net stroomopwaarts raast de Hvítá door de smalle kloof van Barnafoss, volgens een volksverhaal genoemd naar twee kinderen die van een natuurlijke stenen brug vielen. Wandelpaden en uitkijkpunten volgen beide.

De Staafkerk van Heimaey is een getrouwe replica van de staafkerk van Haltdalen uit de 12e eeuw, een geschenk van Noorwegen ter gelegenheid van duizend jaar christendom in IJsland. Ze werd in Noorwegen gebouwd en hier op 30 juli 2000 voltooid, en staat bij Skansinn aan de haven op grond die door de lava van de uitbarsting van Eldfell in 1973 is gevormd.

Eldfell is een vulkaankegel van zo'n 200 meter hoog aan de oostkant van Heimaey, ontstaan bij een uitbarsting die op 23 januari 1973 zonder waarschuwing begon. As en lava verwoestten ongeveer 400 huizen, en door zeewater op de lavastroom te pompen bleef de haven open. Gemarkeerde paden leiden over de rode hellingen naar de kraterrand, met uitzicht over het stadje.

De Caves of Hella zijn door mensen in zandsteen uitgehakte grotten op de boerderij Ægissíða bij Hella; er zijn er daar twaalf bekend, en hun ouderdom en herkomst zijn onzeker. Bezoekers betreden er drie, uitsluitend met een rondleiding, en zien uitgehakte kruisen, wandkrassen, richels en rookgaten in grotten die dienden als woning, schuur en schapenstal.

De Skálholtsdómkirkja staat in Skálholt, vanaf 1056 de zetel van de eerste bisschop van IJsland en eeuwenlang het religieuze en geleerde centrum van het land. De huidige kerk, ontworpen door Hörður Bjarnason, werd in 1956–1963 gebouwd op de plek van negen eerdere kerken; er zijn glas-in-loodramen van Gerður Helgadóttir, een altaarstuk van Nína Tryggvadóttir en een tentoonstelling in de crypte.

Friðheimar is een familieboerderij in Reykholt in Bláskógabyggð, gerund door Knútur Rafn Ármann en Helena Hermundardóttir, waar het hele jaar door tomaten onder kunstlicht in kassen worden geteeld. Het restaurant staat tussen de tomatenplanten in een kas en serveert tomatensoep met vers brood; de boerderij fokt ook IJslandse paarden.

LAVA Centre is een interactieve tentoonstelling over de vulkanen en aardbevingen van IJsland in Hvolsvöllur, in 2017 geopend in een gebouw van Basalt Architects. De zalen behandelen de hotspot onder IJsland, de geschiedenis van uitbarstingen en live seismische metingen, met een aardbevingssimulator, een bioscoop en een dakterras met uitzicht op Hekla en Eyjafjallajökull.

Geysir is het geothermische gebied in het dal Haukadalur, genoemd naar de Grote Geysir, de warme bron waaraan het woord geiser zijn naam ontleent. De Grote Geysir spuit nu nog maar zelden, maar de Strokkur, zo'n 50 meter zuidelijker, stuwt elke 6 tot 10 minuten water 15 tot 20 meter omhoog; paden lopen tussen hete bronnen en stoomgaten onder de heuvel Laugarfjall.

Seljalandsfoss is een waterval in de rivier de Seljalandsá in Zuid-IJsland, langs Route 1 bij de afslag naar Þórsmörk. De rivier, die onder de gletsjer Eyjafjallajökull ontspringt, valt zo'n 60 meter over een voormalige zeeklif, en een voetpad loopt via een ondiepe grot in de rotswand achter het vallende water langs.

Gullfoss is een waterval in de rivier de Hvítá, die hier over een brede trap van drie treden stroomt en dan in twee stappen van 11 en 21 meter in een kloof van ongeveer 2,5 kilometer lang stort. Sigríður Tómasdóttir, dochter van een van de eigenaren, verzette zich tegen plannen om de waterval voor stroomopwekking te gebruiken; sinds 1979 is hij beschermd.

Skógafoss is een waterval in de rivier de Skógá bij Skógar, waar de rivier zo'n 60 meter valt over de voormalige zeeklif aan de rand van het laagland van Zuid-IJsland. De val is ongeveer 25 meter breed; een pad leidt naar de voet, en een trap aan de oostkant klimt naar een uitkijkplatform bovenaan, waar de wandelroute over de Fimmvörðuháls begint.

Het Skógarmuseum (Skógasafn) is een streekmuseum in Skógar, opgericht in 1949 op initiatief van verzamelaar Þórður Tómasson. Het bevat zo'n 18.000 voorwerpen in een volkskundig museum met de achtriemsvissersboot Pétursey, een openluchtmuseum met plaggenhuizen, een kerk en een school uit de streek, en een in 2002 geopend museum voor vervoer en techniek.

Het vliegtuigwrak op Sólheimasandur is de romp van een C-117 van de Amerikaanse marine, een militaire versie van de Douglas DC-3, die op 21 november 1973 na ijsafzetting een noodlanding maakte op de zwarte zandvlakte Sólheimasandur; alle zeven bemanningsleden overleefden. Het ligt zo'n 18 km ten westen van Vík en is te bereiken met een wandeling van 4 km vanaf de parkeerplaats aan Route 1; het pad is sinds 2016 gesloten voor auto's.

Sólheimajökull is een uitloopgletsjer die vanaf de ijskap Mýrdalsjökull tussen de vulkanen Katla en Eyjafjallajökull naar het zuiden stroomt, zo'n 20 km ten westen van Vík. Een grindpad leidt van de parkeerplaats naar uitkijkpunten over de met as gestreepte gletsjertong en het smeltwatermeer dat het terugtrekkende ijs heeft achtergelaten; het ijs zelf betreed je alleen met een gids.

Dyrhólaey is een 120 meter hoge kaap aan de zuidkust ten westen van Vík, ontstaan bij een vulkaanuitbarsting zo'n 100.000 jaar geleden en vroeger een eiland. Bovenop staat een vuurtoren uit 1927, en de zee heeft een grote boog door het zeewaartse uiteinde uitgesleten; vanaf de uitkijkpunten zie je Reynisfjara, de rotspilaren Reynisdrangar en de gletsjer Mýrdalsjökull.

Reynisfjara is een zwart zandstrand aan de zuidkust net ten westen van Vík, tussen de berg Reynisfjall en de kaap Dyrhólaey. Aan de oostkant staan basaltzuilen en de grot Hálsanefshellir, met voor de kust de rotspilaren Reynisdrangar; de branding veroorzaakt hier plotselinge grote golven die ver het strand op lopen.

Fjaðrárgljúfur is een kloof van de rivier de Fjaðrá ten westen van Kirkjubæjarklaustur, ongeveer 2 km lang en tot 100 meter diep, door smeltwater van gletsjers uitgesleten in palagoniet. Een pad loopt langs de oostrand naar uitkijkplatforms boven de kronkelende rivier, en het oostelijke deel van de kloof is sinds 2024 beschermd.