Odkryj: Bangkok

Wat Saket to królewska świątynia buddyjska w dzielnicy Pom Prap Sattru Phai, przemianowana przez króla Ramę I, na miejscu starszej świątyni z okresu Ajutthai. Jej symbolem jest Złota Góra, sztuczne wzgórze powstałe po zawaleniu się czedi za Ramy III, zwieńczone złoconym czedi ukończonym za Ramy V. Schody wiją się po zboczu na taras z widokiem na stare miasto.

Dom Jima Thompsona to muzeum w dawnym domu amerykańskiego kupca jedwabiu Jima Thompsona, który w latach 1958–59 złożył go z sześciu tradycyjnych domów z drewna tekowego, w większości przywiezionych z Ajutthai, nad kanałem Saen Saep. Prezentuje jego kolekcję rzeźby buddyjskiej, malarstwa tajskiego i porcelany chińskiej, a główny dom zwiedza się z przewodnikiem.

Yaowarat Road to główna ulica bangkockiego Chinatown w dystrykcie Samphanthawong, o długości około 1,5 km, zbudowana w latach 1892–1900 za króla Ramy V. Jej nazwa oznacza „młody król”, na cześć następcy tronu Vajirunhisa. W dzień ciągną się wzdłuż niej sklepy ze złotem, chińskie restauracje i sklepy, a wieczorem chodniki wypełniają stoiska z jedzeniem.

Wat Traimit to świątynia buddyjska w bangkockim Chinatown. Jej czterokondygnacyjny marmurowy Phra Maha Mondop, otwarty w 2010 roku, mieści Złotego Buddę, posąg z litego złota w stylu Sukhothai znaleziony w 1955 roku wewnątrz gipsowej powłoki; na niższych piętrach znajdują się wystawa o posągu i Yaowarat Chinatown Heritage Center.

Stadion muay thai przy Ratchadamnoen Nok Avenue, zamówiony przez premiera Plaeka Phibunsongkhrama w 1941 roku i otwarty pierwszymi walkami 23 grudnia 1945 roku. Zbudowany jako arena pod gołym niebem, w 1951 roku otrzymał betonowy dach. Walki odbywają się co wieczór wokół okrągłego ringu, a widownia mieści około 3000 osób.

Wat Suthat Thepphawararam to królewska świątynia pierwszej klasy na starym mieście, której budowę rozpoczął król Rama I w 1807 roku, a ukończono za Ramy III w 1847 roku; przed nią stoi Wielka Huśtawka. W głównej sali znajduje się Phra Si Sakyamuni, ośmiometrowy Budda z brązu przywieziony z Sukhothai, a otacza ją 28 pagód w stylu chińskim.

Wat Benchamabophit Dusitvanaram, znana jako Marmurowa Świątynia, to królewska świątynia w dzielnicy Dusit, której budowę rozpoczęto w 1899 roku dla króla Chulalongkorna w pobliżu jego nowego pałacu. Książę Naris zaprojektował jej salę święceń na planie krzyża, obłożoną włoskim marmurem kararyjskim i ozdobioną witrażami. W sali znajduje się replika Phra Buddha Chinnarat z 1920 roku, a krużganek za nią prezentuje 52 posągi Buddy.

Akwarium w centrum handlowym Siam Paragon, otwarte w grudniu 2005 roku jako Siam Ocean World, a dziś należące do sieci SEA LIFE firmy Merlin Entertainments. Jego galerie zajmują około 10 000 metrów kwadratowych i mieszczą około pięciu milionów litrów wody, ze strefami zwierząt lasu deszczowego, raf koralowych, rekinów, meduz, tunelem oceanicznym i pingwinami białobrewymi.

Khaosan Road to 410-metrowa ulica w okolicy Banglamphu w dzielnicy Phra Nakhon, około kilometra na północ od Wielkiego Pałacu Królewskiego, wytyczona w 1892 roku za króla Ramy V. Jej nazwa oznacza „łuskany ryż”. Od lat 80. XX wieku ciągną się wzdłuż niej pensjonaty, bary, stoiska z jedzeniem ulicznym i biura podróży, a w 2020 roku przebudowano ją na deptak.

Wat Pho to królewski zespół świątyń buddyjskich na wyspie Rattanakosin, bezpośrednio na południe od Wielkiego Pałacu Królewskiego, odbudowany przez Ramę I na miejscu starszej świątyni i rozbudowany przez Ramę III. Mieści złoconego leżącego Buddę o długości 46 metrów, cztery wysokie czedi wyłożone płytkami poświęcone pierwszym czterem królom z dynastii Chakri oraz szkołę tradycyjnej medycyny i masażu tajskiego.

Wat Phra Kaew, Świątynia Szmaragdowego Buddy, to królewska świątynia na zewnętrznym dziedzińcu Wielkiego Pałacu Królewskiego, której budowę rozpoczęto w 1783 roku za Ramy I. W sali święceń znajduje się Szmaragdowy Budda, mały posąg w kolorze zielonego jadeitu, któremu król zmienia szaty zależnie od pory roku; wokół stoją złocone czedi, Królewski Panteon i krużganki z malowidłami przedstawiającymi Ramakien.

Wielki Pałac Królewski to otoczony murem zespół sal, pawilonów i dziedzińców na wschodnim brzegu rzeki Menam, który od 1782 roku, gdy Rama I założył Bangkok, był rezydencją królów Syjamu. Nadal odbywają się w nim ceremonie królewskie; zwiedzający przechodzą przez dziedziniec zewnętrzny i środkowy do budowli takich jak Sala Tronowa Chakri Maha Prasat.

Muzeum Narodowe w Bangkoku zajmuje dawny Pałac Przedni (Wang Na) wicekrólów, naprzeciwko Sanam Luang, a jego początki sięgają muzeum otwartego przez króla Chulalongkorna w 1874 roku. Prowadzone przez Departament Sztuk Pięknych, prezentuje sztukę i historię Tajlandii od prehistorii po okres bangkocki, w tym Inskrypcję Ramkhamhaenga, oraz sztukę buddyjską z całej Azji.

Wat Arun, Świątynia Świtu, to świątynia buddyjska na zachodnim brzegu rzeki Menam w dzielnicy Bangkok Yai, nazwana od hinduistycznego boga Aruny. Jej centralny prang, wzniesiony na początku XIX wieku za Ramy II i Ramy III, jest inkrustowany kawałkami kolorowej chińskiej porcelany, a w jego narożnikach stoją cztery mniejsze prangi.

314-metrowy wieżowiec w dzielnicy Bang Rak, zaprojektowany przez pracownię Olego Scheerena i otwarty w 2016 roku, którego szklaną fasadę przerywa spiralny pas wycięć przypominających piksele. Najwyższe piętra zajmuje Mahanakhon SkyWalk: kryty taras widokowy na 74. piętrze i otwarty taras na dachu na 78. piętrze ze szklaną podłogą 310 metrów nad ulicą.

Restauracja śródziemnomorska pod gołym niebem na 64. piętrze State Tower w dzielnicy Bang Rak, prowadzona przez lebua Hotels & Resorts pod złotą kopułą wieży, z widokiem na rzekę Menam. Była pierwszą restauracją lebua i pojawiła się w filmie „Kac Vegas w Bangkoku”; stoliki rezerwuje się z wyprzedzeniem, a obowiązuje strój smart casual.

Park Lumphini to 57-hektarowy park publiczny na terenie, który król Rama VI podarował narodowi w 1925 roku; uważany jest za pierwszy park publiczny w Tajlandii. Nazwę wziął od Lumbini, miejsca narodzin Buddy. Wokół sztucznego jeziora z łodziami wiosłowymi i rowerami wodnymi biegnie około 2,5 km ścieżek uczęszczanych przez biegaczy, a przy głównej bramie stoi posąg Ramy VI.

Asiatique Sky to 60-metrowy diabelski młyn nad brzegiem rzeki Menam w Asiatique, nocnym targu pod gołym niebem urządzonym w dawnych dokach East Asiatic Company. Jego zamknięte gondole odbywają około 20-minutową przejażdżkę z widokiem na rzekę, dzielnicę Charoen Krung i panoramę miasta.

Weekendowy targ Chatuchak to targ przy Kamphaeng Phet 2 Road w północnym Bangkoku z ponad 15 000 stoisk w 27 sekcjach, sprzedających odzież, rękodzieło, ceramikę, rośliny, antyki, meble, książki, zwierzęta i jedzenie. Zaczął działać na Sanam Luang w 1942 roku, a do 1983 roku przeniósł się na teren obok parku Chatuchak. Jego środek wyznacza wieża zegarowa zbudowana w 1987 roku.