Odkryj: Colmar

Muzeum Unterlinden zajmuje XIII-wieczny klasztor dominikanek i zostało udostępnione publiczności w 1853 roku. Wokół gotyckiego krużganka prezentuje sztukę Górnego Renu z XV i XVI wieku, w tym Ołtarz z Isenheim Matthiasa Grünewalda w dawnym kościele klasztornym, a dobudówka z 2015 roku autorstwa Herzog & de Meuron mieści kolekcję sztuki nowoczesnej.

Kościół św. Marcina to gotycka kolegiata zbudowana z piaskowca z Wogezów między 1234 a około 1365 rokiem na miejscu wcześniejszych kościołów. Często nazywany katedrą, pełnił tę funkcję jedynie krótko po rewolucji. Ma kolorowy dach z dachówek, 71-metrową wieżę z latarnią dodaną po pożarze w 1572 roku, obejście oraz barokową szafę organową z 1755 roku.

Muzeum Bartholdiego mieści się w domu w Colmarze, w którym urodził się rzeźbiarz Auguste Bartholdi; jego wdowa zapisała go miastu w 1907 roku, a muzeum otwarto w 1922 roku. Prezentuje jego modele, rysunki i obrazy, w tym studia do Statui Wolności i Lwa z Belfort, a na dziedzińcu stoi jego grupa z brązu Les Grands Soutiens du Monde.

Muzeum Zabawek w Colmarze otwarto w 1993 roku w dawnym kinie osiedlowym przy rue Vauban, a od 2024 roku prowadzi je miasto. Ponad 1000 zabawek od XIX wieku do dziś wypełnia trzy piętra, od starych misiów i lalek po Barbie, Playmobil, roboty i gry wideo, a przez całe drugie piętro biegnie makieta kolejowa.

Koïfhus, dawny urząd celny Colmaru, zbudowano w 1480 roku przy Grand-Rue i rozbudowywano w kolejnych stuleciach. Na parterze składowano i oclano towary, a w sali na piętrze obradowała Dekapolis, związek dziesięciu alzackich miast cesarskich. Jego gotyckie i renesansowe fasady oraz dach z glazurowanych dachówek ogląda się z ulicy.

Mała Wenecja to część dzielnicy Krutenau, w której rzeka Lauch płynie między domami o konstrukcji szachulcowej, zbudowanymi głównie między XIV a XVIII wiekiem. Ogrodnicy przywozili niegdyś warzywa płaskodennymi łodziami na Quai de la Poissonnerie; dziś odcinek od hali targowej do mostu Saint-Pierre ogląda się z nabrzeży, mostów lub z małych łodzi.