Odkryj: Cornellà de Llobregat

Park Güell to park na zboczu wzgórza w dzielnicy Gràcia, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella i budowany w latach 1900–1914 jako osiedle-ogród; jako park publiczny otwarto go w 1926 roku. W biletowanej strefie monumentalnej znajdują się dwa pawilony wejściowe, schody ze smokiem, Sala Hipostylowa i wielki taras obrzeżony wężowatą ławką z mozaiki.

Palau de la Música Catalana to sala koncertowa w dzielnicy Sant Pere, zaprojektowana przez Lluísa Domènecha i Montanera i zbudowana w latach 1905–1908 dla towarzystwa chóralnego Orfeó Català. Ceglaną fasadę zdobią kolumny pokryte mozaiką i rzeźby, a widownię oświetla witrażowy świetlik; w dzień odbywa się zwiedzanie z przewodnikiem, a wieczorem koncerty.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Akwarium w Barcelonie to publiczne akwarium na nabrzeżu Moll d'Espanya w Port Vell, starym porcie, otwarte w 1995 roku. W zbiornikach żyje około 11 000 zwierząt, głównie z Morza Śródziemnego, a przez duże oceanarium z rekinami i płaszczkami prowadzi 80-metrowy podwodny tunel.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Palau Dalmases to szlachecka kamienica przy Carrer de Montcada w La Ribera, odbudowywana od 1698 roku dla kupca Paua Dalmasesa po tym, jak oblężenie w 1697 roku obróciło ją w ruinę. Na dziedzińcu zachowały się barokowe otwarte schody z kolumnami salomońskimi i rzeźbiony fryz przedstawiający porwanie Europy i rydwan Neptuna. Dziś kilka razy dziennie odbywają się tu pokazy flamenco.

Santa Maria del Mar to kościół w stylu gotyku katalońskiego w dzielnicy Ribera, zbudowany w latach 1329–1383 przy wsparciu cechów dzielnicy według projektu Berenguera de Montaguta. Zwiedzanie kulturalne obejmuje oprócz szerokiego, trójnawowego wnętrza kryptę, muzeum na galerii, wieże i tarasy na dachu.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Altamar to restauracja na szczycie Torre de Sant Sebastià, 78-metrowej stalowej wieży z 1931 roku, która jest stacją kolejki linowej Port Vell w Barcelonecie. Sala znajduje się około 75 metrów nad portem, z widokiem na port i miasto, a kuchnia śródziemnomorska serwowana jest à la carte lub w formie menu degustacyjnego.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.

Łuk Triumfalny to łuk pamiątkowy z czerwonej cegły w stylu neomudéjar, zaprojektowany przez Josepa Vilasecę i Casanovasa jako główne wejście na Wystawę Światową w Barcelonie w 1888 roku. Przecina promenadę Passeig de Lluís Companys prowadzącą do Parc de la Ciutadella, a na jego frontowym fryzie widnieje płaskorzeźba Josepa Reynésa „Barcelona wita narody”.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Zoo w Barcelonie zajmuje wschodnią część Parc de la Ciutadella i zostało otwarte w 1892 roku. Na jego terenie są terrarium z 1972 roku, ptaszarnia z około 70 gatunkami ptaków i strefa sawanny Sahelu zbudowana w 2018 roku dla żyraf, lwów i słoni; przez wiele lat mieszkał tu Płatek Śniegu, goryl albinos, który zmarł w 2003 roku.

Sant Pau Recinte Modernista to dawny Szpital Świętego Krzyża i Świętego Pawła (Hospital de la Santa Creu i Sant Pau), zespół zbudowany w latach 1901–1930 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Jego 12 pawilonów, połączonych podziemnymi galeriami i otoczonych ogrodami, służyło jako szpital do 2009 roku, ponownie otwarto je po renowacji w 2014 roku i stanowią część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Torre Glòries, dawniej Torre Agbar, to 38-piętrowy biurowiec o wysokości 144 metrów przy Avinguda Diagonal, zaprojektowany przez Jeana Nouvela i otwarty w 2005 roku. Jego zaokrągloną bryłę okrywają kolorowe panele za szklanymi żaluzjami. Mirador na najwyższym piętrze, 125 metrów nad ziemią, oferuje widok 360 stopni na miasto, a w kopule znajduje się instalacja do wspinaczki Cloud Cities Barcelona.

Cal Gerrer to dom-muzeum w dawnej fabryce ceramiki Arpí, budynku z połowy XIX wieku obok klasztoru Sant Cugat, którego fasadę zdobią wykonane na miejscu wyroby. Fundacja Cabanas odrestaurowała go w latach 2006–2015; pokazuje ceramikę Arpí, prace braci Cabanas-Alibau, kolekcję poświęconą Marilyn Monroe i taras na dachu.

Muzeum Komiksu i Ilustracji zostało otwarte w 2019 roku w trzykondygnacyjnym budynku z połowy XIX wieku przy Plaça de Pep Ventura, w którym niegdyś mieściło się Ateneu de Sant Cugat. Założone prywatnie przez kolekcjonerów José Luisa Villanuevę i Paca Baenę, przedstawia hiszpański komiks od 1865 do 2000 roku na podstawie czasopism, oryginalnych plansz i ilustracji.

Klasztor Sant Cugat to dawne opactwo benedyktyńskie, które wyrosło wokół grobu męczennika Kukufasa i stało się najważniejszym klasztorem hrabstwa Barcelony. Jego kościół i duży romański krużganek powstały między połową XII wieku a 1337 rokiem; krużgankiem i muzeum klasztornym zarządza Museu de Sant Cugat.