Odkryj: Cornellà de Llobregat

Colònia Güell to dawne osiedle przyfabryczne zakładów tekstylnych założone w 1890 roku przez Eusebiego Güella w Santa Coloma de Cervelló, z domami, szkołą i usługami zaprojektowanymi przez współpracowników Gaudíego. Gaudí zaprojektował tu kościół, ale w latach 1908–1914 zbudowano tylko kryptę; od 2005 roku jest ona obiektem z Listy światowego dziedzictwa UNESCO i centrum zwiedzania, ze stałą wystawą.

Camp Nou to stadion FC Barcelona w dzielnicy Les Corts, otwarty w 1957 roku i największy stadion piłkarski w Europie. Od 2023 roku jest przebudowywany i powiększany do około 105 000 miejsc, a mecze wróciły na niego w listopadzie 2025 roku przy częściowo otwartych trybunach. Muzeum klubu, otwarte w 1984 roku, pokazuje trofea i historię klubu, a bilety obejmują punkt widokowy na stadion.

Poble Espanyol to skansen architektury na Montjuïc, zbudowany na Wystawę Międzynarodową w Barcelonie w 1929 roku. Jego 117 budynków w skali 1:1 odtwarza ulice, place i domy z różnych regionów Hiszpanii, a dziś mieszczą się w nich warsztaty rzemieślnicze, restauracje i muzeum sztuki współczesnej Fran Daurel.

Pawilon Barceloński to rekonstrukcja Pawilonu Niemieckiego, który Ludwig Mies van der Rohe i Lilly Reich zaprojektowali na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku na Montjuïc. Oryginał rozebrano w 1930 roku, a odbudowano w 1986 roku; jego cienki płaski dach, ściany z marmuru, onyksu i trawertynu oraz płytkie baseny pokazywane są wraz z zaprojektowanymi dla niego fotelami Barcelona.

Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii (Museu Nacional d'Art de Catalunya) zajmuje Palau Nacional na Montjuïc, zwieńczony kopułą pałac zbudowany na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Kolekcja obejmuje romańskie malowidła ścienne przeniesione z kościołów w Pirenejach, sztukę gotycką, renesansową i barokową aż po kataloński modernizm i noucentisme początku XX wieku.

Catalunya en Miniatura to park miniatur otwarty w 1983 roku w Torrelles de Llobregat, około 17 km od Barcelony. Na około 60 000 m² ogrodów prezentuje mniej więcej 150 makiet budynków z Katalonii i Majorki, wśród nich główne dzieła Gaudíego, Montserrat i Camp Nou, a ma też park linowy z tyrolkami.

Muzeum Olimpijskie i Sportu im. Joana Antonia Samarancha zostało otwarte w 2007 roku na Montjuïc, naprzeciwko Stadionu Olimpijskiego im. Lluísa Companysa, a obecną nazwę nosi od 2010 roku. Prowadzone przez Barcelońską Fundację Olimpijską, przedstawia igrzyska olimpijskie i igrzyska w Barcelonie w 1992 roku, sport w różnych cywilizacjach oraz sport osób z niepełnosprawnościami, z interaktywnymi prezentacjami multimedialnymi.

Kolejka linowa na Montjuïc to kolej gondolowa wjeżdżająca na wzgórze Montjuïc od górnej stacji kolejki szynowo-linowej do stacji obok zamku Montjuïc. Otwarta w 1970 roku i przebudowana z zamkniętymi kabinami w 2007 roku, licząca 752 metry linia wznosi się około 85 metrów ponad dolną stację i oferuje widok na port i miasto.

Zamek Montjuïc to twierdza wojskowa na szczycie wzgórza Montjuïc, nad portem. Pierwszy fort wzniesiono w 1640 roku, a obecny zamek z fosą i bastionami powstał w latach 1751–1799 pod kierunkiem inżyniera Juana Martína Cermeña. Dziś zarządzany przez miasto, oferuje wystawy o swojej historii i mury z widokiem na Barcelonę i morze.

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie (MACBA) stoi przy Plaça dels Àngels w El Raval, w białym budynku z długą przeszkloną fasadą, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Meiera i otwartym w 1995 roku. Galerie pokazują kolekcję sztuki od połowy XX wieku wraz ze zmieniającymi się wystawami czasowymi.

Muzeum Tàpiesa to muzeum sztuki założone w 1984 roku przez malarza Antoniego Tàpiesa i otwarte w 1990 roku w dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, wczesnym modernistycznym budynku z cegły i żelaza projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Dach wieńczy duża rzeźba Tàpiesa z drutu, a galerie pokazują jego prace obok wystaw czasowych.

Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.

Casa Amatller to dom przy Passeig de Gràcia, który Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1898–1900 dla producenta czekolady Antoniego Amatllera, nadając mu schodkowy szczyt pokryty płytkami ceramicznymi. Pokoje rodziny zachowały oryginalne meble i wystrój z 1900 roku; zwiedza się je z przewodnikiem lub audioprzewodnikiem.

Casa Batlló to dom przy Passeig de Gràcia, który Antoni Gaudí przebudowywał od 1904 roku dla Josepa Batlló, część kwartału modernistycznych budynków zwanego Illa de la Discòrdia. Fasadę pokrywa mozaika z tłuczonych płytek, z kolumnami przypominającymi kości i dachem w kształcie grzbietu smoka; zwiedzający oglądają piętro główne, studnię świetlną i taras na dachu.

La Boqueria, oficjalnie Mercat de Sant Josep, to duży kryty targ spożywczy przy La Rambli w dzielnicy Ciutat Vella. Targ w tym miejscu odnotowano już w 1217 roku; obecną halę otwarto w 1853 roku, a metalowy dach otrzymała w 1914 roku. Stoiska oferują owoce, warzywa, ryby, mięso, sery i przyprawy, a przy kilku ladach można zjeść.

Muzeum Erotyki w Barcelonie zajmuje wyższe piętro budynku przy La Rambli, naprzeciwko targu Boqueria, i zostało otwarte w 1997 roku jako pierwsze w Hiszpanii muzeum sztuki erotycznej. Jego kolekcja liczy około 800 obiektów, w tym rzeźby, obrazy i grafiki z różnych kultur, fotografie oraz filmy zamówione przez króla Alfonsa XIII.

Palau Güell to miejska rezydencja w El Raval, zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla przemysłowca Eusebiego Güella i zbudowana w latach 1886–1890. Dwie bramy w kształcie łuków parabolicznych z kutym żelazem prowadzą do pomieszczeń skupionych wokół wysokiej centralnej sali pod perforowaną kopułą, a na tarasie na dachu stoją kominy pokryte mozaiką. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego dzieła Gaudíego.

Muzeum Morskie w Barcelonie zajmuje Drassanes Reials, gotyckie stocznie królewskie zbudowane między końcem XIII a końcem XIV wieku do budowy galer dla królów Aragonii. Pod długimi kamiennymi łukami pokazuje modele statków, przyrządy nawigacyjne, mapy i łodzie, a w porcie utrzymuje na wodzie szkuner Santa Eulàlia.

Pomnik Kolumba to 60-metrowy monument u dolnego końca La Rambli, wzniesiony na Wystawę Światową w 1888 roku dla upamiętnienia pierwszej wyprawy Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Na szczycie kolumny korynckiej stoi brązowy posąg Kolumba dłuta Rafaela Atché, a niewielka winda wewnątrz kolumny wwozi zwiedzających na taras widokowy pod posągiem.