Odkryj: Heraklion

Katedra Świętego Tytusa to cerkiew greckoprawosławna w Heraklionie poświęcona apostołowi Tytusowi, pierwszemu biskupowi Krety. Obecny budynek, zaprojektowany przez Athanasiosa Moussisa, wzniesiono w 1869 roku jako meczet osmański na miejscu dawniejszej katedry Tytusa. W 1925 roku stał się kościołem, a od 2013 roku jest katedrą; jego kwadratowa fasada wychodzi na plac obsadzony palmami.

Loggię Wenecką przy ulicy 25 Avgoustou w Heraklionie zbudowano około 1628 roku za prowedytora Francesca Morosiniego jako miejsce spotkań weneckiej szlachty miasta. Dwukondygnacyjny budynek w stylu palladiańskim ma na parterze kolumny doryckie, a wyżej jońskie. Mieści dziś ratusz Heraklionu; zwiedzający oglądają jego fasadę z arkadami z ulicy.

Plac Lwów, oficjalnie plac Eleftheriou Venizelou, to deptak w centrum Heraklionu pochodzący z okresu weneckiego. Potoczną nazwę zawdzięcza Fontannie Morosiniego, otwartej w 1628 roku przez Francesca Morosiniego, w której cztery kamienne lwy podtrzymują główną czaszę. Obok stoją Bazylika Świętego Marka i Loggia Wenecka.

Katedra Świętego Miny to greckoprawosławna katedra Heraklionu i siedziba arcybiskupa Krety, poświęcona świętemu Minie, patronowi miasta. Zaprojektowana przez Athanasiosa Moussisa, budowana była od 1862 do 1895 roku. Cerkiew na planie krzyża ma centralną kopułę i dwie dzwonnice; obok stoi mały XVIII-wieczny kościół Świętego Miny.

Mury weneckie otaczają stare miasto Heraklionu pierścieniem w przybliżeniu trójkątnym. Republika Wenecka zaczęła je budować w 1462 roku według projektów Michele Sanmichelego i innych; miasto broniło się za nimi przez 21 lat, zanim w 1669 roku padło łupem Osmanów. Zachowało się siedem bastionów i kilka bram, a na bastionie Martinengo pochowany jest pisarz Nikos Kazantzakis.