Odkryj: Kioto

Chram Yasaka, dawniej zwany chramem Gion, stoi na wschodnim końcu Shijō-dōri w kiotyjskiej dzielnicy Gion. Według własnych zapisów sięga 656 roku; jest poświęcony bóstwu Susanoo i przewodzi około 2300 chramom Yasaka. Na jego terenie znajdują się główny pawilon w stylu Gion-zukuri, scena taneczna obwieszona lampionami i cynobrowa brama zachodnia.

Chram Heian zbudowano w 1895 roku z okazji 1100-lecia założenia Heian-kyō, dawnej nazwy Kioto. Jego cynobrowe pawilony z zielonymi dachami odtwarzają w pomniejszonej skali główną salę dawnego pałacu cesarskiego, a czczeni są w nim cesarze Kanmu i Kōmei. Za pawilonami rozciąga się ogród spacerowy założony przez Ogawę Jiheia VII.

Nanzen-ji to główna świątynia odłamu Nanzen-ji szkoły zen rinzai, założona w 1291 roku przez cesarza Kameyamę na miejscu jego pałacu we wschodnim Kioto. Zwiedzający wchodzą na 22-metrową bramę Sanmon z 1628 roku, oglądają suchy ogród krajobrazowy przy Hōjō, czyli siedzibie opata, i przechodzą pod ceglanym akweduktem zbudowanym w 1890 roku, by doprowadzić wodę z jeziora Biwa.

Kiyomizu-dera to świątynia buddyjska na zboczach góry Otowa we wschodnim Kioto, poświęcona jedenastotwarzowej Kannon i założona w 778 roku. Jej główny pawilon, odbudowany w 1633 roku, wystaje nad zbocze na drewnianej platformie wspartej na wysokich filarach; poniżej zwiedzający nabierają wodę z trzech strumieni wodospadu Otowa.

Sanjūsangen-dō, oficjalnie Rengeō-in, to świątynia szkoły tendai we wschodnim Kioto, założona w 1164 roku dla cesarza-emeryta Go-Shirakawy. Jej drewniany główny pawilon z 1266 roku, długi na około 120 m, mieści 1001 stojących posągów tysiącrękiej Kannon wokół dużej siedzącej Kannon, wraz z bogami wiatru i gromu Fūjinem i Raijinem.

Ginkaku-ji, oficjalnie Jishō-ji, to świątynia zen u stóp wzgórz Higashiyama w Kioto. Siogun Ashikaga Yoshimasa zaczął ją budować w 1482 roku jako willę na emeryturę, a świątynią stała się po jego śmierci w 1490 roku. Ścieżka prowadzi obok dwukondygnacyjnego Kannon-den, zwanego Srebrnym Pawilonem, ogrodu z grabionego piasku i ogrodu mchów na zboczu.

Tō-ji to buddyjska świątynia szkoły shingon założona w 796 roku, wkrótce po tym, jak Kioto zostało stolicą, i powierzona mnichowi Kūkaiowi w 823 roku. Jej pięciokondygnacyjna drewniana pagoda, odbudowana w 1644 roku, ma około 55 metrów wysokości i jest najwyższa w Japonii. W pawilonach Kondō i Kōdō znajdują się posągi buddyjskie, a 21. dnia każdego miesiąca teren wypełnia targ.

Kinkaku-ji, oficjalnie Rokuon-ji, to świątynia zen w północnym Kioto, zbudowana jako willa sioguna Ashikagi Yoshimitsu i zamieniona w świątynię po jego śmierci w 1408 roku. Jej Złoty Pawilon, którego dwie górne kondygnacje pokryte są płatkami złota, stoi nad stawem w ogrodzie spacerowym; obecny budynek odbudowano w 1955 roku po podpaleniu w 1950 roku.

Fushimi Inari-taisha to główny chram bóstwa Inari, czczonego jako opiekun ryżu, plonów i interesów, u stóp góry Inari w południowym Kioto. Założony w 711 roku, ma ścieżki wyznaczone tysiącami cynobrowych bram torii ufundowanych przez firmy, które wspinają się przez las obok mniejszych chramów na szczyt o wysokości 233 m.

Ryōan-ji to świątynia zen szkoły rinzai w północno-zachodnim Kioto, założona w 1450 roku. W jej suchym ogrodzie krajobrazowym piętnaście kamieni stoi na wysepkach mchu wśród grabionego białego żwiru, otoczonych niskim glinianym murem, a ogląda się go z werandy pawilonu opata; na terenie znajduje się też duży ogród ze stawem.

Tenryū-ji to główna świątynia odłamu Tenryū-ji szkoły zen rinzai w Arashiyamie w zachodnim Kioto. Siogun Ashikaga Takauji założył ją w 1339 roku ku pamięci cesarza Go-Daigo, a pierwszym opatem był Musō Soseki; większość obecnych pawilonów odbudowano po pożarach w XIX wieku. Ogród ze stawem Sōgen autorstwa Musō wykorzystuje wzgórza Arashiyamy jako tło.