Odkryj: Luksemburg

Place Guillaume II, przez miejscowych zwany Knuedler, to plac na starym mieście w Luksemburgu w miejscu dawnego klasztoru franciszkanów; przydomek nawiązuje do sznura z węzłami, który nosili zakonnicy. Ratusz, ukończony w 1838 roku według planów Justina Remonta, stoi po jego południowo-zachodniej stronie, a we wschodniej części wznosi się pomnik konny króla i wielkiego księcia Wilhelma II.

Place d'Armes to plac w pieszym centrum starego miasta w Luksemburgu, wytyczony w 1671 roku przez hiszpańskiego inżyniera Jeana Charles'a de Landasa jako plac musztry dla garnizonu. Obsadzony drzewami i otoczony ogródkami kawiarnianymi, ma altanę muzyczną, w której latem odbywają się koncerty, Cercle Cité z lat 1906–1909 na wschodnim krańcu, a w grudniu jarmark bożonarodzeniowy.

Pałac Wielkoksiążęcy na starym mieście w Luksemburgu jest oficjalnym miejscem pracy wielkiego księcia jako głowy państwa. Jego renesansowa fasada pochodzi z przebudowy dawnego ratusza w latach 70. XVI wieku; w latach 1891–1895 dobudowano skrzydło. Zwiedzający oglądają go z Rue du Marché-aux-Herbes, gdzie żołnierze pełnią wartę; zwiedzanie wnętrz z przewodnikiem odbywa się tylko latem.

Kazamaty Pétrusse to galerie w bastionie Beck pod Place de la Constitution oraz w rawelinie Pâté, zbudowanym przez Hiszpanów w 1673 roku. Austriacy dodali wielkie schody w latach 1728–1729 i baterię dział w 1746 roku. Udostępnione zwiedzającym w 1933 roku, ponownie otwarto je w 2022 roku po pracach zabezpieczających, z instalacjami świetlnymi opowiadającymi ich historię.

Katedrę Notre-Dame zbudowano w latach 1613–1621 jako kościół kolegium jezuickiego, a w 1870 roku stała się katedrą Luksemburga. Późnogotycki budynek z detalami renesansowymi rozbudowano w latach 1935–1938. Wewnątrz znajdują się czczona figura Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych, patronki miasta i kraju, oraz krypta z grobami rodziny wielkoksiążęcej.

Casino Luxembourg to centrum sztuki współczesnej w mieście Luksemburg, mieszczące się w Casino Bourgeois, zbudowanym w 1882 roku przez architektów Pierre'a i Paula Funcków jako miejsce balów, koncertów i wykładów; Franciszek Liszt dał tu swój ostatni recital w 1886 roku. Od 1996 roku prezentuje wystawy czasowe i prowadzi bibliotekę sztuki.

Chemin de la Corniche to promenada wzdłuż XVII-wiecznych wałów, które hiszpańscy i francuscy inżynierowie zbudowali nad doliną Alzette w mieście Luksemburg. Biegnie od cypla Bock do Cytadeli Świętego Ducha, z widokiem w dół na dzielnicę Grund i na płaskowyż Rham.

Kościół św. Michała stoi przy Targu Rybnym w starym górnym mieście w Luksemburgu, w miejscu kaplicy zamkowej zbudowanej przez hrabiów w 987 roku, co czyni go najstarszym miejscem kultu w mieście. Wielokrotnie niszczony i odbudowywany, obecną formę uzyskał w 1688 roku i łączy cechy romańskie, gotyckie i barokowe.

Most Adolfa przenosi ruch drogowy i tramwajowy 42 metry nad doliną Pétrusse, łącząc stare miasto z dzielnicą dworcową. Zaprojektowany przez Paula Séjournégo i Alberta Rodange'a i zbudowany w latach 1900–1903, ma centralny kamienny łuk o rozpiętości około 85 metrów, w swoim czasie największy na świecie. W 2018 roku podwieszono pod nim kładkę dla rowerzystów i pieszych.

Narodowe muzeum historii naturalnej Luksemburga zajmuje dawny przytułek Saint-Jean nad brzegiem Alzette w dzielnicy Grund w mieście Luksemburg, gdzie zostało otwarte w 1996 roku. Wystawy obejmują geologię, minerały, skamieniałości, rośliny i zwierzęta, od powstania Ziemi po dzisiejszą przyrodę Luksemburga, a także ekspozycje czasowe.

Opactwo Neimënster to dawne opactwo benedyktynów w dzielnicy Grund w mieście Luksemburg, rozpoczęte w 1606 roku i odbudowane po oblężeniu w 1684 roku. Później służyło jako więzienie, koszary i szpital wojskowy; odrestaurowane, zostało otwarte w 2004 roku jako centrum kultury z wystawami, koncertami i krużgankiem z rzeźbami Luciena Wercolliera.

Kazamaty Bock to galerie wykute w skale cypla Bock, na którym hrabia Zygfryd zbudował swój zamek w 963 roku. Austriaccy inżynierowie drążyli je od 1745 roku; mogły pomieścić około 50 dział i 1200 żołnierzy. Zwiedzanie prowadzi przez kryptę archeologiczną z pozostałościami pierwszego zamku, komory działowe z widokiem na dolinę Alzette i 47-metrową studnię.

Villa Vauban to muzeum sztuki miasta Luksemburg w willi zbudowanej w 1873 roku dla producenta rękawiczek Gabriela Mayera i rozbudowanej w 2010 roku. Pokazuje XVIII- i XIX-wieczne malarstwo z kolekcji prywatnych, w piwnicy widoczny jest fragment dawnych murów twierdzy, a willa stoi w parku zaprojektowanym przez Édouarda André.

Musée Dräi Eechelen zajmuje Fort Thüngen, zbudowany przez Austriaków w 1732 roku na terenie dzisiejszej dzielnicy Kirchberg w mieście Luksemburg; jego trzy okrągłe wieże zwieńczone złotymi żołędziami dały muzeum luksemburską nazwę. Otwarte w 2012 roku, w wystawie stałej przedstawia historię twierdzy i kraju w latach 1443–1903.

Amerykański Cmentarz i Pomnik w Luksemburgu w Hamm, na wschodnim skraju miasta Luksemburg, to cmentarz z czasów II wojny światowej, na którym spoczywa ponad 5000 amerykańskich żołnierzy, wielu poległych w bitwie o Ardeny. Założony w grudniu 1944 roku i poświęcony w 1960 roku, mieści grób generała George'a S. Pattona i kamienną kaplicę z mozaikowym sklepieniem.