Odkryj: Mdina

Katedrę w Mdinie pod wezwaniem św. Pawła odbudowano w latach 1697–1702 według projektu Lorenza Gafy po trzęsieniu ziemi, które w 1693 roku zniszczyło średniowieczny kościół. Tradycja umiejscawia ją tam, gdzie rzymski namiestnik Publiusz spotkał apostoła Pawła. Wewnątrz znajdują się posadzka z marmurowych płyt nagrobnych, kopuła z malowidłami ze scenami z życia Pawła oraz Nawrócenie św. Pawła Mattii Pretiego w apsydzie.

Klasztor Karmelitów w Mdinie łączy barokowy kościół Zwiastowania, zbudowany w latach 1660–1675 według projektu Francesca Sammuta, z klasztorem, w którym wciąż mieszkają karmelici. Zwiedzający oglądają kościół, krużganek, refektarz, kuchnię i cele zakonników. Maltańskie powstanie przeciw rządom francuskim wybuchło przed nim 2 września 1798 roku.

Bazylikę św. Pawła w Rabacie zbudowano w latach 1653–1683 według projektu przypisywanego Francescowi Buonamiciemu i ukończonego przez Lorenza Gafę, nad grotą, w której według tradycji apostoł Paweł przebywał po rozbiciu statku w 60 roku n.e. Stojąca obok kaplica św. Publiusza jest starsza, a w grocie poniżej znajduje się marmurowy posąg świętego.

Rotunda w Moście, kościół parafialny Wniebowzięcia, została zbudowana w latach 1833–1860 przez samych mieszkańców według projektu Giorgia Grogneta de Vassé wzorowanego na rzymskim Panteonie. Jej kopuła bez podpór należy do największych w Europie. 9 kwietnia 1942 roku niemiecka bomba przebiła kopułę podczas mszy i nie wybuchła; jej replika jest pokazywana w zakrystii.

Sanktuarium Matki Bożej z Mellieħy to mały kościół częściowo wbudowany w skałę poniżej kościoła parafialnego w Mellieħie, miejsce pielgrzymek od średniowiecza. Jego fresk Matki Boskiej z Dzieciątkiem, namalowany na skalnej ścianie, czczony jest jako jeden z najstarszych wizerunków maryjnych na Malcie, a ściany pokrywają wota od żeglarzy i chorych.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Konkatedrę św. Jana zbudowano w latach 1573–1578 według projektu Girolama Cassara jako kościół konwentualny joannitów. Jej skromna fasada kontrastuje z barokowym wnętrzem ozdobionym przez Mattię Pretiego, posadzką nawy z około 400 inkrustowanych marmurowych płyt nagrobnych rycerzy oraz Ścięciem św. Jana Chrzciciela Caravaggia (1608) w oratorium.

Kolegiata Rozbicia Statku św. Pawła upamiętnia rozbicie statku apostoła Pawła u brzegów Malty w 60 roku n.e. Zbudowana w latach 70. XVI wieku i przebudowana w XVII wieku, z fasadą dodaną w 1885 roku, mieści złocony drewniany posąg św. Pawła wyrzeźbiony przez Melchiorre Cafę, relikwię kości nadgarstka świętego i fragment kolumny, na której według tradycji został ścięty.

Kościół św. Wawrzyńca na nabrzeżu w Birgu był kościołem konwentualnym joannitów od 1530 roku do ukończenia kościoła św. Jana w Valletcie w 1577 roku. Obecny barokowy budynek zaprojektował Lorenzo Gafà i wzniesiono go w latach 1681–1697; obraz ołtarzowy Męczeństwo św. Wawrzyńca jest dziełem Mattii Pretiego.