Odkryj: Monreale

Katedra w Monreale to normańska katedra na zboczu wzgórza nad Palermo, rozpoczęta w 1174 roku przez króla Sycylii Wilhelma II. Jej wnętrze pokrywają mozaiki na złotym tle ze scenami biblijnymi pod Chrystusem Pantokratorem w apsydzie, a obok znajduje się benedyktyński krużganek z rzeźbionymi parami kolumn. Należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO.

Katakumby Kapucynów to korytarze grobowe pod klasztorem kapucynów w Palermo, drążone od końca XVI wieku; pierwszego zakonnika złożono tu w 1599 roku. Około 8000 zmumifikowanych ciał i szkieletów zakonników i mieszczan, wciąż w ubraniach, stoi wzdłuż ścian w sekcjach dla mężczyzn, kobiet, księży i przedstawicieli zawodów.

Pałac Zisa to normański pałac letni rozpoczęty około 1165 roku za króla Wilhelma I i ukończony za Wilhelma II, zbudowany przez arabskich rzemieślników poza murami średniowiecznego Palermo. Jego nazwa pochodzi od arabskiego al-Aziza. Wewnątrz Sala Fontanny zachowała sklepienie muqarnas i mozaiki, a w górnych salach mieści się muzeum sztuki islamu.

Pałac Normanów był pałacem królewskim normańskich królów Sycylii, zbudowanym w najwyższym punkcie starego miasta na wcześniejszych umocnieniach arabskich; od 1946 roku jest siedzibą Sycylijskiego Zgromadzenia Regionalnego. Zwiedzający oglądają Kaplicę Palatyńską, konsekrowaną w 1140 roku i pokrytą mozaikami bizantyjskimi, apartamenty królewskie i ogrody.

Katedrę w Palermo budowano od 1185 roku za arcybiskupa Waltera Ophamila w miejscu wcześniejszej bazyliki, która służyła jako meczet. Jej bryła zewnętrzna łączy elementy normańskie, gotyckie i katalońskie, a kopuła i wnętrze pochodzą z przebudowy w latach 1781–1801 pod kierunkiem Ferdinanda Fugi. Grobowce królewskie, kryptę, skarbiec i dach zwiedza się na osobny bilet.

Teatro Massimo Vittorio Emanuele to opera przy Piazza Verdi, zaprojektowana przez Giovana Battistę Filippa Basilego i ukończona przez jego syna Ernesta Basilego; otwarto ją w 1897 roku. Zajmuje około 7700 metrów kwadratowych i jest największą operą we Włoszech. Teatr można zwiedzać z przewodnikiem, a do zwiedzania można dodać wizytę za kulisami.

Kościół San Cataldo przy Piazza Bellini zbudowano około 1154 roku dla Maia z Bari, kanclerza króla Wilhelma I, jako prywatną kaplicę jego pałacu. Jego prosty kamienny sześcian ze ślepymi arkadami i trzema czerwonymi kopułami jest dziełem architektury arabsko-normańskiej. Od 1937 roku należy do Zakonu Grobu Świętego.

Martorana, czyli Santa Maria dell'Ammiraglio, to kościół przy Piazza Bellini założony w 1143 roku przez Jerzego z Antiochii, admirała króla Rogera II. Za barokową fasadą i normańską dzwonnicą wnętrze zachowuje XII-wieczne mozaiki bizantyjskie. Jest konkatedrą włosko-albańskiej eparchii obrządku bizantyjskiego Piana degli Albanesi.

Palazzo Bonocore stoi przy Piazza Pretoria w Palermo, naprzeciw Fontana Pretoria. Zbudowany pod koniec XVI wieku i w XIX wieku opatrzony klasycystyczną górną częścią fasady, nosi nazwisko bankiera Salvatorego Bonocorego, który kupił go w 1875 roku. Na jego piano nobile z freskami prezentowana jest Palermo Felicissima, multimedialna wystawa o belle époque w mieście.

Santa Caterina to kościół i dawny klasztor dominikanek między Piazza Bellini a Piazza Pretoria, założony w 1310 roku i przebudowany w latach 1566–1596. Wnętrze pokrywa barokowa inkrustacja marmurowa. Mniszki mieszkały tu do 2014 roku; od 2017 roku zwiedzający mogą oglądać kościół, krużganek i tarasy na dachu, a klasztorna cukiernia sprzedaje słodycze według dawnych przepisów.

Regionalne Muzeum Archeologiczne im. Antonina Salinasa zajmuje dawny klasztor oratorianów przy Olivelli, budowany od końca XVI wieku. Nazwane na cześć archeologa, który kierował nim w latach 1873–1914, przechowuje znaleziska punickie i greckie z zachodniej Sycylii, w tym rzeźbione metopy ze świątyń w Selinuncie.

Palazzo Chiaramonte-Steri to ufortyfikowany gotycki pałac przy Piazza Marina, rozpoczęty około 1307 roku dla rodu Chiaramonte. W latach 1604–1782 był siedzibą inkwizycji w Palermo, a w jej celach więziennych zachowały się napisy więźniów. Zwiedzanie z przewodnikiem pokazuje malowany drewniany strop Sala Magna i obraz Renata Guttusa La Vucciria.

Palazzo Abatellis to gotycko-kataloński pałac z końca XV wieku w dzielnicy Kalsa, zaprojektowany przez Mattea Carnilivariego dla kapitana portu Francesca Abatellisa. Od 1954 roku mieści Galleria Regionale della Sicilia, urządzoną przez Carla Scarpę, z freskiem Triumf śmierci, Annunciatą Antonella da Messina i popiersiem Eleonory Aragońskiej dłuta Francesca Laurany.