Odkryj: Monachium

Centralny plac Monachium, miejsce spotkań mieszkańców od 1158 roku. Od północy zamyka go neogotycki Nowy Ratusz, a w pobliżu środka stoi Mariensäule, kolumna wzniesiona w 1638 roku na pamiątkę zakończenia okupacji szwedzkiej. Kurant ratuszowy Glockenspiel rozbrzmiewa z wieży kilka razy dziennie.

Neogotycki ratusz po północnej stronie Marienplatz, budowany etapami w latach 1867–1909 według projektu Georga von Hauberrissera. W jego 85-metrowej wieży znajduje się Rathaus-Glockenspiel, mechaniczny kurant, którego figury odgrywają XVI-wieczny turniej i taniec bednarzy, oraz galeria widokowa, na którą wjeżdża się windą.

Najstarszy kościół parafialny Monachium, w miejscu kultu sprzed założenia miasta w 1158 roku; obecny budynek pochodzi głównie z XIV wieku, po pożarze w 1327 roku. Na jego 91-metrową wieżę, nazywaną Alter Peter, można wejść, by zobaczyć panoramę miasta, a we wnętrzu znajdują się barokowy ołtarz główny i gotyckie obrazy Jana Polacka.

Późnogotycka katedra Monachium, ceglany kościół halowy rozpoczęty przez Jörga von Halspacha w 1468 roku i konsekrowany w 1494 roku. Jej dwie wieże zwieńczone cebulastymi hełmami o wysokości prawie 99 metrów są symbolem miasta; na wieżę południową prowadzą schody i winda, a z góry widać Monachium, a przy dobrej pogodzie także Alpy.

Stały targ spożywczy na monachijskim Starym Mieście, czynny codziennie z wyjątkiem niedziel i świąt od 1807 roku. Stałe stoiska na ponad dwóch hektarach sprzedają kwiaty, warzywa i owoce, dziczyznę, sery i ryby wokół centralnego ogródka piwnego, a plac wyznaczają miejskie drzewko majowe i kilka fontann.

Interaktywna wystawa instalacji sztuki i designu współczesnego w pasażu Hofstatt przy Sendlinger Straße, czynna od lipca 2023 roku. Ponad 20 tematycznych pomieszczeń i scenografii fotograficznych obejmuje złudzenia optyczne, lustra nieskończoności i odwrócony pokój; zaprojektowano je do zwiedzania i fotografowania w ciągu około 90 minut.

Lokal sieci Hard Rock Cafe przy placu Platzl na monachijskim Starym Mieście, otwarty 25 lutego 2002 roku naprzeciwko Hofbräuhausu. Jak inne Hard Rock Cafe serwuje menu w stylu amerykańskim z burgerami i daniami z grilla w sali obwieszonej pamiątkami muzycznymi.

Piwiarnia w centrum Monachium, zbudowana w 1589 roku jako browar bawarskiego dworu książęcego i otwarta dla publiczności w 1828 roku. Przebudowana w 1897 roku i ponownie po zniszczeniach bombowych, serwuje bawarskie jedzenie i piwo w historycznej hali, sali balowej i ogródku piwnym, a w godzinach otwarcia gra tradycyjna muzyka.

Dawny pałac królewski Wittelsbachów, monarchów Bawarii, w centrum Monachium, rozpoczęty w 1385 roku i przez pięć stuleci rozbudowywany w największy pałac miejski w Niemczech. Dziesięć dziedzińców łączy trzy główne skrzydła, a zwiedzane samodzielnie Residenzmuseum udostępnia około 130 pomieszczeń z zabytkowymi wnętrzami i zbiorami królewskimi, obok Skarbca i Teatru Cuvilliés.

Rokokowy teatr dworski zbudowany w latach 1751–1753 przez François de Cuvilliés dla elektora Maksymiliana III Józefa; prace snycerskie nadzorował Johann Baptist Straub. Jego złocone loże przetrwały wojenne zniszczenie budynku, ponieważ zostały wcześniej wymontowane dla bezpieczeństwa, i ponownie zainstalowano je w Rezydencji, gdy teatr otwarto w 1958 roku Weselem Figara Mozarta.

Największe na świecie muzeum nauki i techniki, założone w 1903 roku przez inżyniera Oskara von Millera i zbudowane na wyspie na Izarze. Prezentuje około 125 000 obiektów z 50 dziedzin, od historycznych samolotów i statków po górnictwo i technikę energetyczną, i przyciąga około 1,5 miliona zwiedzających rocznie.

Jeden z najstarszych na świecie budynków wzniesionych specjalnie jako galeria, zbudowany w latach 1826–1836 przez Leo von Klenzego i otwarty w 1836 roku. Należy do Bawarskich Państwowych Zbiorów Malarstwa i mieści kolekcję dawnych mistrzów od XIV do XVIII wieku. Uszkodzony podczas II wojny światowej, został odbudowany w zmienionej formie przez Hansa Döllgasta w latach 1952–1957.

Muzeum rzemiosła artystycznego i sztuki ludowej w Monachium, założone przez króla Bawarii Maksymiliana II w 1855 roku i od 1900 roku mieszczące się w historyzującym budynku Gabriela von Seidla przy Prinzregentenstraße. W jego salach znajdują się dawne zbiory sztuki Wittelsbachów oraz rzeźba, meble, gobeliny i przedmioty ludowe od późnej starożytności po początek XX wieku.

Park publiczny ciągnący się od centrum Monachium po jego północno-wschodni skraj, zakładany od 1789 roku przez sir Benjamina Thompsona dla elektora Karola Teodora i rozbudowany przez Friedricha Ludwiga von Sckella. Na 3,7 kilometra kwadratowego jest jednym z największych miejskich parków publicznych na świecie, urządzonym w swobodnym angielskim stylu krajobrazowym.

Park zbudowany na letnie igrzyska olimpijskie w 1972 roku w dzielnicy Oberwiesenfeld, znany z namiotowego dachu nad Stadionem Olimpijskim, Halą Olimpijską i pływalnią. Obejmuje też Wieżę Olimpijską, sztuczne wzgórze, jezioro i dawną Wioskę Olimpijską, a do dziś odbywają się tu koncerty i inne wydarzenia.

Akwarium w monachijskim Olympiaparku, otwarte w kwietniu 2006 roku przy Willi-Daume-Platz. Ponad 3000 zwierząt morskich ze 150 gatunków żyje w 33 zbiornikach o pojemności 700 000 litrów, podzielonych na sekcje tematyczne, takie jak delta Dunaju, koralowa grota i wrak statku. Dziesięciometrowy tunel biegnie przez tropikalny zbiornik o pojemności 400 000 litrów, w którym żyje najszerszy w Niemczech wybór gatunków rekinów.

Centrum wystawowe, odbioru samochodów i wydarzeń BMW obok monachijskiej siedziby koncernu i Olympiaparku, zaprojektowane przez Coop Himmelb(l)au i otwarte w październiku 2007 roku. Jego rozległy dach z podwójnym stożkiem przykrywa salon z aktualnymi modelami BMW, Mini i Rolls-Royce oraz halę, w której klienci odbierają zamówione samochody.

Barokowy pałac w monachijskiej dzielnicy Neuhausen-Nymphenburg, zamówiony w 1664 roku przez elektora Ferdynanda Marię i Henriettę Adelajdę Sabaudzką z okazji narodzin ich syna i budowany najpierw przez Agostina Barellego, a potem przez Enrica Zuccallego. Był główną letnią rezydencją Wittelsbachów, a jego fasada o długości 632 metrów zwrócona jest ku regularnemu parkowi z kanałami i pawilonami ogrodowymi.

Stadion piłkarski Monachium, zaprojektowany przez Herzog & de Meuron i otwarty w 2005 roku we Fröttmaning na północnym skraju miasta. Bayern Monachium rozgrywa tu mecze domowe od sezonu 2005/06, a nadmuchiwane panele ETFE fasady mogą zmieniać kolor, co było pierwszym takim rozwiązaniem na stadionie na świecie. Mieści do 75 000 widzów, a w środku działa klubowe muzeum FC Bayern Erlebniswelt.