Odkryj: Monachium

Najstarszy kościół parafialny Monachium, w miejscu kultu sprzed założenia miasta w 1158 roku; obecny budynek pochodzi głównie z XIV wieku, po pożarze w 1327 roku. Na jego 91-metrową wieżę, nazywaną Alter Peter, można wejść, by zobaczyć panoramę miasta, a we wnętrzu znajdują się barokowy ołtarz główny i gotyckie obrazy Jana Polacka.

Późnogotycka katedra Monachium, ceglany kościół halowy rozpoczęty przez Jörga von Halspacha w 1468 roku i konsekrowany w 1494 roku. Jej dwie wieże zwieńczone cebulastymi hełmami o wysokości prawie 99 metrów są symbolem miasta; na wieżę południową prowadzą schody i winda, a z góry widać Monachium, a przy dobrej pogodzie także Alpy.

Interaktywna wystawa instalacji sztuki i designu współczesnego w pasażu Hofstatt przy Sendlinger Straße, czynna od lipca 2023 roku. Ponad 20 tematycznych pomieszczeń i scenografii fotograficznych obejmuje złudzenia optyczne, lustra nieskończoności i odwrócony pokój; zaprojektowano je do zwiedzania i fotografowania w ciągu około 90 minut.

Dawny pałac królewski Wittelsbachów, monarchów Bawarii, w centrum Monachium, rozpoczęty w 1385 roku i przez pięć stuleci rozbudowywany w największy pałac miejski w Niemczech. Dziesięć dziedzińców łączy trzy główne skrzydła, a zwiedzane samodzielnie Residenzmuseum udostępnia około 130 pomieszczeń z zabytkowymi wnętrzami i zbiorami królewskimi, obok Skarbca i Teatru Cuvilliés.

Rokokowy teatr dworski zbudowany w latach 1751–1753 przez François de Cuvilliés dla elektora Maksymiliana III Józefa; prace snycerskie nadzorował Johann Baptist Straub. Jego złocone loże przetrwały wojenne zniszczenie budynku, ponieważ zostały wcześniej wymontowane dla bezpieczeństwa, i ponownie zainstalowano je w Rezydencji, gdy teatr otwarto w 1958 roku Weselem Figara Mozarta.

Największe na świecie muzeum nauki i techniki, założone w 1903 roku przez inżyniera Oskara von Millera i zbudowane na wyspie na Izarze. Prezentuje około 125 000 obiektów z 50 dziedzin, od historycznych samolotów i statków po górnictwo i technikę energetyczną, i przyciąga około 1,5 miliona zwiedzających rocznie.

Jeden z najstarszych na świecie budynków wzniesionych specjalnie jako galeria, zbudowany w latach 1826–1836 przez Leo von Klenzego i otwarty w 1836 roku. Należy do Bawarskich Państwowych Zbiorów Malarstwa i mieści kolekcję dawnych mistrzów od XIV do XVIII wieku. Uszkodzony podczas II wojny światowej, został odbudowany w zmienionej formie przez Hansa Döllgasta w latach 1952–1957.

Muzeum rzemiosła artystycznego i sztuki ludowej w Monachium, założone przez króla Bawarii Maksymiliana II w 1855 roku i od 1900 roku mieszczące się w historyzującym budynku Gabriela von Seidla przy Prinzregentenstraße. W jego salach znajdują się dawne zbiory sztuki Wittelsbachów oraz rzeźba, meble, gobeliny i przedmioty ludowe od późnej starożytności po początek XX wieku.

Barokowy pałac w monachijskiej dzielnicy Neuhausen-Nymphenburg, zamówiony w 1664 roku przez elektora Ferdynanda Marię i Henriettę Adelajdę Sabaudzką z okazji narodzin ich syna i budowany najpierw przez Agostina Barellego, a potem przez Enrica Zuccallego. Był główną letnią rezydencją Wittelsbachów, a jego fasada o długości 632 metrów zwrócona jest ku regularnemu parkowi z kanałami i pawilonami ogrodowymi.