Odkryj: Oslo

Ratusz w Oslo, ceglana siedziba rady miejskiej nad portem, powstawał w latach 1931–1950 według projektu Arnsteina Arneberga i Magnusa Poulssona, z przerwą w czasie II wojny światowej. Jego dwie wieże mają 63 i 66 metrów wysokości; we wnętrzu malowidła ścienne Henrika Sørensena i Alfa Rolfsena pokrywają główną salę, w której każdego grudnia wręczana jest Pokojowa Nagroda Nobla.

Katedrę w Oslo zbudowano w latach 1694–1697 jako Kościół Zbawiciela przy placu Stortorvet; jest siedzibą biskupa Oslo oraz kościołem rodziny królewskiej i parlamentu. Wewnątrz znajdują się barokowy ołtarz i ambona z około 1700 roku, witraże Emanuela Vigelanda oraz sklepienie pomalowane przez Hugona Lousa Mohra w latach 1936–1950.

Centrum Pokojowej Nagrody Nobla to muzeum Pokojowej Nagrody Nobla, otwarte w 2005 roku w dawnym dworcu Oslo Zachodnie przy placu Ratuszowym. Wystawy przedstawiają Alfreda Nobla, laureatów nagrody pokojowej od 1901 roku oraz tematy wojny, pokoju i dialogu, a każdego grudnia otwiera się nowa wystawa o laureacie z danego roku.

Muzeum Narodowe Sztuki, Architektury i Designu przechowuje państwowe zbiory sztuki i designu Norwegii; powstało w 2003 roku z połączenia pięciu muzeów, w tym Galerii Narodowej. Jego budynek przy Vestbanen nad portem otwarto w 2022 roku; galerie obejmują zarówno dawną sztukę i rzemiosło, jak i dzieła współczesne, w tym obraz Edvarda Muncha Krzyk z 1893 roku.

Norweskie Muzeum Ruchu Oporu mieści się w Podwójnej Baterii, budynku z około 1691 roku w Twierdzy Akershus. Otwarte przez następcę tronu Haralda w maju 1970 roku, w chronologicznej ekspozycji broni, radiostacji, sprzętu sabotażowego, dokumentów, fotografii i makiet śledzi niemiecką okupację Norwegii od inwazji 9 kwietnia 1940 roku do wyzwolenia w maju 1945 roku.

Twierdza Akershus to średniowieczna warownia na cyplu nad Oslofjordem, rozpoczęta pod koniec XIII wieku za panowania króla Haakona V i przebudowana na renesansową rezydencję za Chrystiana IV. Jej wały i teren można swobodnie zwiedzać, a w obrębie murów stoją Zamek Akershus, Muzeum Sił Zbrojnych i Norweskie Muzeum Ruchu Oporu.

Pałac Królewski to oficjalna rezydencja monarchy Norwegii, ukończona w 1849 roku na końcu ulicy Karl Johans gate według projektu Hansa Linstowa. Zwiedzający oglądają klasycystyczną fasadę, pomnik konny Karola XIV Jana na placu Pałacowym i zmianę warty oraz spacerują po Parku Pałacowym; wnętrza są dostępne tylko latem, podczas zwiedzania z przewodnikiem.

Opera w Oslo w Bjørvice, zaprojektowana przez Snøhettę i otwarta w 2008 roku, jest siedzibą Norweskiej Opery Narodowej i Baletu. Jej pochyły dach, wyłożony białym marmurem z Carrary i granitem, wyrasta z fiordu i można po nim wejść na sam szczyt; przeszklony foyer jest otwarty w ciągu dnia, a główna widownia ma 1364 miejsca.

Muzeum Astrup Fearnley to prywatne muzeum sztuki współczesnej, założone w 1993 roku i od 2012 roku mieszczące się w dwóch budynkach Renza Piana na Tjuvholmen, stojących po obu stronach kanału pod zakrzywionym szklanym dachem. Jeden budynek pokazuje wystawy czasowe, drugi zmieniający się wybór z Kolekcji Astrup Fearnley z pracami Jeffa Koonsa, Cindy Sherman i Damiena Hirsta.

MUNCH to muzeum malarza Edvarda Muncha, który zapisał swoje dzieła miastu Oslo. Otwarte w 1963 roku w Tøyen, w 2021 roku przeniosło się do 13-piętrowej wieży w Bjørvice zaprojektowanej przez estudio Herreros. W galeriach prezentowane są obrazy, grafiki i rysunki z kolekcji, w tym wersje Krzyku, a także wystawy czasowe.

Muzeum Historii Naturalnej Uniwersytetu w Oslo stoi w Tøyen, na terenie Uniwersyteckiego Ogrodu Botanicznego założonego w 1814 roku. Jego kamienne budynki wystawowe z początku XX wieku pokazują norweską i zagraniczną faunę, minerały i skamieniałości, w tym liczącą 47 milionów lat skamieniałość naczelnego znaną jako Ida, a w ogrodzie rośnie około 7500 gatunków roślin.

Muzeum Fram na półwyspie Bygdøy otwarto w 1936 roku wokół statku polarnego Fram, zbudowanego przez Colina Archera dla Fridtjofa Nansena, a później prowadzonego przez Otto Sverdrupa i Roalda Amundsena. Zwiedzający mogą wejść na pokład i pod pokład; w drugiej hali stoi Gjøa, pierwszy statek, który przepłynął Przejście Północno-Zachodnie, wraz z wystawami o wyprawach arktycznych i antarktycznych.

Muzeum Kon-Tiki na Bygdøynes przechowuje jednostki z wypraw Thora Heyerdahla: tratwę z drewna balsy Kon-Tiki, na której w 1947 roku przepłynął z Peru do Polinezji, oraz trzcinową łódź Ra II, która w 1970 roku przepłynęła Atlantyk z Maroka. Otwarte w 1949 roku muzeum pokazuje też znaleziska z Wyspy Wielkanocnej i model rekina wielorybiego pod tratwą.

Norweskie Muzeum Morskie stoi na brzegu w Bygdøynes, obok muzeów Fram i Kon-Tiki, w ceglanych budynkach otwartych w 1958 i 1960 roku. Założone w 1914 roku i do 2010 roku znane jako Norsk Sjøfartsmuseum, przedstawia norweską żeglugę, życie na wybrzeżu i archeologię morską, prezentując tradycyjne łodzie, modele statków, malarstwo marynistyczne i znaleziska z wraków.

Oscarshall to neogotycki pałac letni nad zatoką Frognerkilen na Bygdøy, zbudowany w latach 1847–1852 przez duńskiego architekta Johana Henrika Nebelonga dla króla Oskara I i królowej Józefiny. Jego wnętrza ozdobili norwescy artyści tamtej epoki, m.in. Adolph Tidemand i Hans Gude, a odrestaurowany romantyczny park schodzi aż do wody.

Park Vigelanda to instalacja rzeźbiarska Gustava Vigelanda w Parku Frogner, ustawiona głównie w latach 1940–1949 jako owoc ponad 40 lat pracy. Ponad 200 rzeźb z granitu, brązu i kutego żelaza stoi wzdłuż osi od głównej bramy przez Most do Fontanny i dalej w górę do Monolitu, granitowej kolumny ze splecionych postaci ludzkich.

Norsk Folkemuseum na Bygdøy to muzeum historii kultury, którego część plenerowa obejmuje ponad 150 budynków przeniesionych z miast i wsi z całej Norwegii. Wśród nich są kościół klepkowy z Gol, datowany na około 1200 rok, zagroda z Setesdal, osada Saamów i fragment dawnego miasta; wystawy we wnętrzach dotyczą strojów ludowych, sztuki ludowej i kultury Saamów.

Holmenkollbakken to skocznia narciarska na wzgórzu Holmenkollen nad Oslo, na której zawody w skokach narciarskich odbywają się od 1892 roku; obecna skocznia projektu JDS Architects zastąpiła starą w 2010 roku. W podstawie skoczni mieści się założone w 1923 roku Muzeum Narciarstwa, poświęcone historii narciarstwa, a winda zawozi zwiedzających na taras widokowy na szczycie, 64 metry nad ziemią.